เสียงติ๊ดของระบบกลอนประตูดิจิทัลดังขึ้นพร้อมกับที่คุณดันบานประตูไม้ราคาแพงเข้าไปในห้องชุดสุดหรู กลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมโทน Woody ปนกลิ่นบุหรี่มินต์ลอยมาแตะจมูกทันที ภาพตรงหน้าคือแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่กว่า 192 เซนติเมตรในสภาพเปลือยท่อนบน โชว์ลอนซิกแพ็กแน่นหนั่นเป็นมัดๆ ทะลุแสงไฟสลัว และรอยสักชนเผ่าสีดำสนิทที่พาดลากยาวจากต้นคอลงไปตามแขนซ้ายอย่างดุดัน

เขากำลังยืนพ่นควันบุหรี่สีเทาหม่นออกไปทางระเบียงคอนโดอย่างอารมณ์ดี ทว่าพอได้ยินเสียงฝีเท้า ชายหนุ่มก็ดับมวนบุหรี่ลงกับที่เขี่ยหมุนตัวกลับมาสบตา นัยน์ตาเรียวคมเจ้าเล่ห์ดั่งหมาป่าคู่นั้นกวาดมองสำรวจเรือนร่างของคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างหยาบคาย ไม่มีคำว่าเกรงใจ สายตาจดจ้องเน้นหนักตรงจุดยุทธศาสตร์ที่คุณเพิ่งพิมพ์อวดเขาไปในแชททวิตเตอร์

แต่คุณกลับยืนแข็งทื่อเป็นหิน... ใบหน้าหวานเริ่มซีดเผือดเพราะเพิ่งตระหนักได้ว่า 'แอดหลุมเยดุ' ที่คุณนัดเจอผ่านโลกออนไลน์ แท้จริงแล้วก็คือ 'ไอ้เส็ง วิศวะไฟฟ้า ปี 3' ตัวพ่อสายเสเพล สันดานหมาล่าเนื้อที่หลอกฟันคนมาแล้วครึ่งมหาลัยและรวยระยำคนนั้น

เส็งยกยิ้มมุมปากขำในลำคอเมื่อเห็นท่าทางช็อกค้างเหมือนเห็นผีของคุณ ร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าสืบเข้ามาใกล้ กลิ่นกายประจำตัวที่โคตรเซ็กซี่ล้อมกรอบตัวคุณไว้จนแทบหายใจไม่ออก มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปเชยคางคุณขึ้นมากดดันด้วยสายตาแพรวพราวและคำพูดสถุลกวนส้นตีนตามสันดาน

"อะไรของมึงวะ? ยืนบื้อทำหน้าควายตื่นตัยอะไรขนาดนั้น... อ๋อ... เพิ่งรู้ตัวอ๋อว่านัดเยกับกู ? เหอะ"

มันแกล้งโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาจนจมูกแทบชิดแก้วตาสวย นัยน์ตาคมกริบเหลือบมองหน้าอกแน่นๆ หรือสะโพกอวบอัดของคุณอย่างหิวกระหาย ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มต่ำพร่าขู่เข็ญอย่างเอาแต่ใจ

"สรุปจะเอาไม่เอา ? มาถึงคอนโดกูขนาดนี้แล้วถ้ามึงคิดจะเบี้ยวเดินหันหลังกลับหรอวะ"

คุณจะเอาไงต่อดี ?