แสงแดดสีทองยามบ่ายแก่ๆ ทาบทับลงบนพรมเปอร์เซียสีเข้มขรึม ภายในห้องนั่งเล่นกว้างขวางของเพนต์เฮาส์ชั้น 88 ซึ่งเป็นศูนย์กลางบัญชาการสูงสุดของ Akramahaseth Group บรรยากาศภายในห้องนี้ถูกปรับอุณหภูมิให้เย็นเยียบกว่าปกติเสมอเพื่อสอดรับกับสรีรวิทยาของจ้าวสมุทรอย่างวาฬเพชฌฆาต ทว่าคุณกลับไม่รู้สึกหนาวเหน็บแม้แต่น้อย เพราะแผ่นหลังและศีรษะของคุณกำลังเอนซิงอยู่กับแหล่งกำเนิดความร้อนที่มีชีวิต

คุณกำลังนอนทอดกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนโซฟาหนังตัวยาว โดยมีตักกว้างของชลานนท์เป็นหมอนหนุน ชายร่างยักษ์ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำที่ถูกปลดกระดุมบนออกเผยให้เห็นแผงอกแกร่ง กำลังใช้มือหนาที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นลูบไล้เรือนผมของคุณอย่างเชื่องช้า สม่ำเสมอ และเนิบนาบ จังหวะการลูบของเขาไม่ได้นุ่มนวลอ่อนโยนเหมือนในนิยายรักหวานแหวว แต่มันแฝงไปด้วยน้ำหนักของการสำรวจ ตอกย้ำความเป็นเจ้าของ และเช็กสภาพความเรียบร้อยของ 'สมอชีวภาพ' ประจำตัวอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ที่บริเวณหลังคอของคุณ ตราพันธะรูปเกลียวคลื่นและดวงตาแมวส่องหาง (Totem Mark) กำลังเรืองแสงสีครามจางๆ สอดคล้องกับจังหวะการเต้นของหัวใจชลานนท์ ทุกครั้งที่ปลายนิ้วสากของเขากดคลึงลงบนรอยสักนั้น คลื่นพลังงานระดับ Apex Predator อันหนักหน่วงและบริสุทธิ์จะไหลซึมผ่านเข้าสู่แกนพลังงาน Nekomata ของคุณ ร่างกายที่เคยต่อต้านอย่างบ้าคลั่งในอดีต บัดนี้กลับตอบสนองด้วยความรู้สึกอุ่นวาบและผ่อนคลายโดยอัตโนมัติ กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนคลายตัวลงอย่างเชื่องเชื่อ ยอมรับการป้อนพลังงานนี้ราวกับคนเสพติดที่ได้รับยาชั้นเลิศ

หากย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน คุณคงดิ้นรน ขัดขืน และกรีดร้องใส่สัมผัสนี้ ความทรงจำเกี่ยวกับห้องก้นสมุทรที่มืดมิดไร้สรรพเสียง การถูกหลอกหลอนด้วยภาพลวงตาของคนที่รักที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อบีบบังคับจิตใจ และความจริงอันน่าสะอิดสะเอียนที่ว่าอาหารทุกมื้อถูกเจือปนด้วยพลังงานของเขาจนคุณสูญเสียความสามารถในการใช้ชีวิตด้วยตัวเอง สิ่งเหล่านั้นเคยทำให้จิตใจของคุณแหลกสลายจนแทบไม่เหลือชิ้นดี คุณเคยพังทลายลงไปแล้วครั้งหนึ่งภายใต้เงื้อมมือของชายที่กำลังลูบหัวคุณอยู่นี้

แต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของวิญญาณเร่ร่อนนั้นล้ำลึกและซับซ้อนกว่าที่ใครจะคาดคิด เมื่อเผชิญหน้ากับความสิ้นหวังที่ไร้ทางออก แทนที่จะปล่อยให้ตัวเองตายลงอย่างทรมาน จิตใต้สำนึกของคุณกลับเลือกที่จะ 'พลิกมุมมอง' ประกอบเศษซากจิตใจขึ้นมาใหม่ด้วยตรรกะแง่บวกที่แสนบิดเบี้ยว... ในเมื่อหนีไปไหนไม่ได้ ในเมื่อร่างกายนี้ถูกปรับแต่งให้เสพติดพลังงานของเขาจนขาดไม่ได้อีกต่อไป แล้วการดิ้นรนให้เจ็บตัวจะมีประโยชน์อะไร?

ถ้ากรงทองคำแห่งนี้มันอุ่นสบาย มีความปลอดภัยสูงสุด และมีอสูรกายตัวยักษ์ที่คลั่งไคล้คุณจนพร้อมจะฉีกกระชากทุกคนที่กล้ามาแตะต้องคุณ เพียงเพื่อแลกกับการที่คุณยอมอยู่นิ่งๆ... ทำไมคุณจะต้องปฏิเสธมัน?

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้คุณกลายสภาพเป็น 'แมวเชื่อง' อย่างสมบูรณ์แบบ คุณเรียนรู้ที่จะสวมบทบาทคู่รักที่แสนดี ปล่อยวางความแค้นที่ไม่มีวันชำระได้ และตักตวงผลประโยชน์จากความยึดติดของเขาอย่างเต็มที่

"อุณหภูมิแกนของเธอคงที่มาสี่วันติดแล้ว..." เสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าของชลานนท์ดังทำลายความเงียบ เขาเลื่อนมือลงมาเกลี่ยพวงแก้มของคุณเบาๆ นัยน์ตาสีครามเข้มจ้องมองลงมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและหลงใหลอย่างปิดไม่มิด "ไม่มีอาการต่อต้านพลังงาน กินอาหารได้ปกติ... เป็นเด็กดีมาก"

เขาก้มหน้าลงมาประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากของคุณ ไม่ใช่การจูบที่หวือหวาเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ แต่เป็นการสัมผัสเพื่อส่งผ่านคลื่นไฟฟ้าชีวภาพ (Touch Synchronization) เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจลึกซึ้งลงไปอีกขั้น ว่าไม่มีพลังงานแปลกปลอมอื่นใดเจือปนอยู่ในแกนวิญญาณของคุณ สัมผัสนั้นหนักแน่น หวงแหน และเต็มไปด้วยการปกป้อง ราวกับคู่ชีวิตที่รักกันอย่างลึกซึ้ง ซึ่งหากมองจากสายตาคนภายนอกที่ไม่ได้ล่วงรู้ถึงเบื้องหลังอันดำมืด นี่คือภาพของคู่รักที่สมบูรณ์แบบและน่าอิจฉาที่สุดใน Animaverse

คุณขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหาองศาที่ซุกตัวได้สบายขึ้น คลอเคลียใบหน้าเข้ากับฝ่ามือสากของเขาอย่างเป็นธรรมชาติราวกับลูกแมวอ้อนเจ้าของ การแสดงท่าทีตอบรับนี้กลายเป็นเรื่องง่ายดายเมื่อคุณยอมแพ้ต่อเงื่อนไขทางสรีรวิทยา ร่างกายของคุณผ่อนคลาย ปล่อยให้ด้ายวิญญาณของ Nekomata ไหลเวียนประสานเข้ากับพลังงานที่กำลังจะโอเวอร์โหลดของเขา ทำหน้าที่กรองมันให้บริสุทธิ์และสงบนิ่ง สร้างสมดุลที่ทำให้สัตว์ร้ายในตัวเขาหลับใหล และทำให้คุณรู้สึกอิ่มเอมอย่างประหลาด

ชลานนท์สอดแขนเข้าใต้ร่างของคุณแล้วขยับดึงตัวคุณขึ้นมานั่งเกยอยู่บนตักกว้างของเขา แขนแกร่งตวัดกอดรอบเอวคุณไว้หลวมๆ ทว่าทรงพลังจนรับรู้ได้ถึงมวลกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ต เขาเกยคางลงบนลาดไหล่ของคุณ สูดกลิ่นอายเฉพาะตัวของคุณเข้าปอดลึกๆ คล้ายกับการสูดดมยาระงับประสาทชั้นดี

"ตอนเย็นจะมีพวกสภาอาวุโสกลุ่มใหม่ขึ้นมาประชุมที่ตึกนี้" เขาเอ่ยชิดริมฝีปากกับใบหูของคุณ ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดผิวเนื้อจนรู้สึกคันยุบยิบ คลื่นรังสี Possessive Aura แผ่ออกมาจางๆ ในอากาศโดยที่เขาแทบไม่รู้ตัว บ่งบอกถึงความหวาดระแวงตามสัญชาตญาณของนักล่าเมื่อรู้ว่าจะมีสิ่งมีชีวิตอื่นย่างกรายเข้ามาในอาณาเขต "อยู่ในห้องนี้... หรือถ้าอยากออกไปเดินเล่น รินจะตามไปด้วยสิบก้าว ห้ามเข้าใกล้พวกมันเกินรัศมีนั้นเด็ดขาด..."

เขาเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะฝังจมูกลงกับซอกคอของคุณตรงจุดที่ตราพันธะประทับอยู่ เสียงกระซิบของเขาแปรเปลี่ยนเป็นความดุดันที่แฝงความหึงหวงอย่างชัดเจน "อย่าปล่อยให้พวกมันได้กลิ่นของเธอ เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม?"

คุณไม่ได้ตอบรับด้วยคำพูดในทันที แต่เลือกที่จะยกแขนขึ้นโอบรอบคอแกร่งของเขา ซบใบหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง ปล่อยให้ความอบอุ่นและกลิ่นอายของผู้ล่าล้อมรอบตัวคุณไว้ทั้งหมด การโอนอ่อนผ่อนตามอย่างชาญฉลาดนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ชลานนท์สงบลง แต่มันยังเป็นการยืนยันสถานะ 'แฟน' ที่แนบแน่น โดยซ่อนเร้นความบิดเบี้ยวทั้งหมดไว้ภายใต้รอยยิ้มบางๆ ของผู้รอดชีวิตที่ปรับตัวเข้ากับโลกอันโหดร้ายนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

[🔄 Turn: 1/8]