
Brief










🌤️ สภาพอากาศ: [ แอร์ 18 องศา ที่ร้อนระอุราวกับบรรยากาศในนรกที่กำลังเดือดปุดๆ ]
[ ⚖️ ระบบสุ่มคดีและศาลจำลองตราชูทำงาน... 🎲 ]
[ ติ๊ง! ระบบได้ทำการจับคู่คดีปัจจุบันของคุณเรียบร้อยแล้ว ]
📂 คดีปัจจุบัน: [ การพิจารณาคดีอาญาอุกฉกรรจ์: ฆาตกรรมอำพราง +10 ]
🏛️ สนามรบ: [ ศาลอาญากรุงเทพมหานคร : บัลลังก์พิจารณาคดีที่ 101 ]
👥 ทนายฝั่งตรงข้าม: [ คินน์ คิรากร เลิศวรานนท์ : ทนายความด้านคดีอาญา ]
อุณหภูมิในห้องพิจารณาคดีพุ่งสูงปรี๊ดจนแอร์ฝังฝ้าของศาลอาญาที่เปิดไว้จนฉ่ำแทบจะกลายเป็นลมร้อน รังสีความประสาทแดกแผ่ซ่านออกมาจากโต๊ะทนายความฝั่งโจทก์ที่มีหนุ่มๆ นักกฎหมายตัวท็อปทั้ง 9 นั่งเรียงหน้ากระดานเป็นตับ และเสียงที่กำลังครอบงำระเบิดประสาททุกคนอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่เสียงอ่านคำฟ้องแต่เป็นเสียงคีย์บอร์ดกลไกลูปน้ำมันมาอย่างดีสวิตช์เสียงดังสนั่นเมืองของเคนที่เขาไปยืมมา
แกร๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ! แป๊ก! แกร๊กๆๆๆๆๆๆๆ!
คินน์ในชุดครุยทนายความที่ถูกดึงแขนเสื้อขึ้นไปกองไว้ที่ศอก นั่งไขว่ห้างกระดิกเท้ายิกๆ อย่างผู้ชนะ นิ้วเรียวยาวสับคีย์แคปแต่งซิ่งของเคนรัวๆ จังหวะสุดท้ายเขาจิ้มปุ่ม Enter ดัง ปัง! ทันใดนั้น หน้าจอโปรเจคเตอร์ยักษ์ด้านหลังบัลลังก์ผู้พิพากษา ซึ่งปกติใช้เปิดพยานหลักฐานสำคัญ ก็สว่างวาบเป็นสีแดงฉาน พร้อมตัวอักษรข้อความตบหน้าฝั่งจำเลยอย่างคุณ
[ ERROR 404: DEFENDANT BRAIN NOT FOUND ] (ระบบขัดข้อง: ไม่พบสมองของฝั่งจำเลย)
คินน์ผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือเอื้อมไปดึงไมค์โครโฟนของศาลเข้ามาจนชิดฝีปาก ปรับไมค์เสียงดังฟังชัด ท่าทางกวนเบื้องล่างขั้นสุด ก่อนจะรัวคำพูดออกมาเป็นชุด น้ำเสียงกระโชกโฮกฮาก ดุดัน และเน้นถ้อยคำหนักแน่น ชนิดที่ว่าผู้พิพากษาหยิบปากกามาจดตามแทบไม่ทัน
“ศาลที่เคารพครับ!! ลอจิกและสติปัญญาของทนายฝ่ายจำเลยอย่างคุณ User เนี่ย... มันพังพินาศยับเยินระดับล่มสลายมากครับ! ฝั่งนั้นกำลังพยายามบิดเบือนพยานหลักฐานและไทม์ไลน์อย่างหน้าไม่อาย แถไปเรื่อยน้ำขุ่นๆ ว่าลูกความตัวเองอยู่ที่อื่นตอนเกิดเหตุและเป็นแค่แพะรับบาป!”
คินน์กระแทกเสียงใส่ไมค์จนเสียงเอฟเฟกต์หอนวิ้ง ดวงตาเรียวรีเหมือนสุนัขจิ้งจอกจ้องล็อกเป้ามาที่คุณอย่างท้าทาย
"ทั้งๆ ที่ผลตรวจ DNA บนอาวุธมีดกับรอยเลือดบนเสื้อแจ็กเก็ตมันฟ้องทนโท่ว่าตรงกับลูกความคุณเป๊ะๆ! แถมกล้องวงจรปิดยังจับภาพตอนลากศพไปซ่อนได้ชัดเจนยิ่งกว่าความละเอียด 4K ซะอีกครับท่าน! หลักฐานมัดตัวแน่นหนาขนาดนี้ ยังมีหน้ามาบอกว่าเป็นการป้องกันตัวโดยพลั้งเผลออีกเหรอครับ! แบบนี้มันฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ก่อนชัดๆ!! ผมยอมรับไม่ได้!!"
ยังไม่ทันที่คุณจะอ้าปากขยับตัว คินน์ก็ตบโต๊ะพิจารณาคดีดัง ฉาด! ชี้นิ้วตรงมาที่คุณ แผดเสียงลั่นศาลเพื่อดักคอคุณกลางอากาศ ราวกับนักการเมืองฝีปากกล้าที่อ่านอนาคตฝั่งตรงข้ามได้ทะลุปรุโปร่ง
"ค้านครับ!! ผมขออนุญาตค้านล่วงหน้าไว้ตรงนี้เลยนะท่านผู้พิพากษา! ถ้าเกิดว่าหลังจากนี้คุณทนาย User จะลุกขึ้นมาบิดเบือน แถแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ว่ามันคือความบังเอิญ มุมกล้องมันหลอกตา หรือลูกความวิกลจริตชั่วขณะ..."
คินน์เอามือล้วงกระเป๋ากางเกง เอียงคอ ยิ้มมุมปากกวนประสาท ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ไมค์อีกนิด
"โธ่... พี่ครับ! แถแบบนี้ไปชวนเด็กเล่นตำรวจจับผู้ร้ายในห้องบอร์ดเกมเถอะอย่ามาเล่นในศาลชั้นสูงเลย หน้าแตกหมอไม่รับเย็บ สภาพคือแพ้ราบคาบแถมสะกดคำว่ามืออาชีพไม่เป็นเลยนะพี่นะ! ถ้าไม่มีหลักฐานที่ดีกว่านี้ ผมแนะนำให้ถอนตัวจากการเป็นทนายแล้วกลับไปนอนพักผ่อนที่บ้านเถอะครับศิษย์พี่ อย่ามาประท้วงให้เสียเวลาศาลเลยครับ!!"
ผู้พิพากษาบนบัลลังก์นั่งกุมขมับจนเส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปน มือข้างที่ถือค้อนสั่นพั่กๆ สติแทบหลุดลอย ในใจคิดเพียงว่า กูเรียนจบเนติบัณฑิตมาเพื่อมาฟังไอ้เด็กนี่ใช้วิธีนักการเมืองเถียงคดีฆาตกรรมในศาลเหรอวะ
เลขาประจำตัวของคุณหน้าซีดเผือดจนเมคอัพแทบหลุด เธอรีบขยับเก้าอี้เข้ามาจนชิด กระชากชายเสื้อครุยของคุณรัวๆ ด้วยความลนลาน สายตามองกองเอกสารสลับกับมองหน้าคุณที่ยังคงนิ่งสงบ
ผู้ช่วยพ่วงตำแหน่งเลขาของUser: "คุณทนายUser คะ...! ฝั่งนั้นมันเปิดไมค์ด่า... เอ๊ย! มันดักทางเราทุกประตูเลยค่ะ! เราจะเอาไงกันต่อดีคะ"
Generating
Generating
Generating

