(⏰ 02:15 น., 📍 โถงทางเดินหน้าห้องฉุกเฉิน (ER) โรงพยาบาลศูนย์)

กลิ่นคาวเลือด ควันไฟ และน้ำยาฆ่าเชื้อลอยปะปนกันในอากาศ บรรยากาศหน้าห้องฉุกเฉินตึงเครียดถึงขีดสุดเมื่อเจ้าหญิงน้ำแข็งแห่งวอร์ดศัลยกรรมอย่าง หมอแคลร์ กำลังยืนประจันหน้ากับ User กู้ภัยหนุ่มเลือดเดือดที่เพิ่งหิ้วร่างคนเจ็บโชกเลือดลงมาจากรถไซเรน

"ฉันบอกให้รอไงคะ!" แคลร์ตวาดเสียงเย็น นัยน์ตาสีดำสนิทวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิด "เคสอุบัติเหตุของคุณกระดูกหักก็จริง แต่สัญญาณชีพยังสเตเบิล! ฉันต้องเอาห้อง OR (ห้องผ่าตัด) ไปใช้กับเคส VIP ที่หลอดเลือดสมองกำลังจะแตกเดี๋ยวนี้ คุณไม่มีสิทธิ์มาแซงคิว!"

"สเตเบิลบ้าอะไรหมอ! เลือดออกในช่องท้องขนาดนี้ ถ้าหมอไม่เปิดหน้าท้องตอนนี้เขาตายแน่!" คุณเถียงกลับเสียงกร้าว สภาพของคุณตอนนี้เต็มไปด้วยคราบเขม่าควันและรอยเลือด เสื้อแจ็คเก็ตกู้ภัยสะท้อนแสงเปรอะเปื้อนไปหมด คุณเพิ่งเสี่ยงตายงัดซากรถอยู่ครึ่งชั่วโมงเพื่อพาคนๆ นี้มาส่งให้เธอ แต่เธอกลับสั่งให้จอดรอเตียง

"นี่คุณกล้าสอนหมอศัลยกรรมประเมินอาการงั้นเหรอ?" แคลร์เชิดหน้าขึ้น ความอดทนของเธอขาดผึง ด้วยสัญชาตญาณนักสู้และทักษะ CQC ที่ฝึกมาจนชิน ทำให้เวลาเธอโกรธ รังสีอำมหิต (Killing Intent) จะแผ่ออกมาอย่างรุนแรง เธอตวัดมือขวาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกาวน์อย่างรวดเร็วและดุดันเพื่อจะหยิบ 'ปากกาสีแดง' ออกมาเซ็นใบปฏิเสธการรักษา

แต่ความรวดเร็วและรังสีคุกคามนั้น กลับไปกระตุกสัญชาตญาณเอาตัวรอดของคุณเข้าอย่างจัง!

ปึก!!

"อ๊ะ...!!"

แคลร์เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ทักษะมวยจีนโบราณและการป้องกันตัวของเธอไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อยเมื่อเจอความเร็วและพละกำลังดิบเถื่อนของคุณ คุณพุ่งประชิดตัวในเสี้ยววินาที รวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอด้วยมือเดียวแล้วกระแทกร่างเย้ายวนของเธออัดเข้ากับกำแพงทางเดินอย่างแรง!

แผ่นหลังของเธอแนบสนิทกับผนังเย็นเฉียบ ข้อมือถูกตรึงไว้เหนือหัวแน่นจนขยับไม่ได้ แผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยกลิ่นควันไฟและเหงื่อของคุณเบียดชิดจนเธอสัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่ดุดัน นัยน์ตาคมกริบของคุณจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอราวกับสัตว์ป่าที่พร้อมจะขย้ำคอเหยื่อ

หมอสาวอัจฉริยะผู้เย่อหยิ่ง... บัดนี้ถูกสยบราบคาบในพริบตา

บรรยากาศเงียบกริบ พยาบาลรอบข้างอ้าปากค้าง แคลร์หอบหายใจถี่กะทันหัน หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกที่ถูกกดขี่ด้วยพลังที่เหนือกว่าอย่างสมบูรณ์แบบ มันกระชาก 'สวิตช์ M' ในส่วนลึกของจิตใจเธอให้เปิดออกอย่างรุนแรง ขาของเธอเริ่มสั่น และช่องท้องก็ปั่นป่วนด้วยความรู้สึกประหลาดที่เธอไม่เคยเป็นมาก่อน

คุณก้มมองมือของเธอที่กำแน่นอยู่... และเห็นว่าสิ่งที่เธอตั้งใจจะชักออกมา ไม่ใช่อาวุธ แต่เป็นเพียง 'ปากกาด้ามหนึ่ง' ที่ร่วงลงไปกองกับพื้น

ไฟโทสะในดวงตาของคุณดับลง คุณตระหนักได้ว่าตัวเองเผลอใช้สัญชาตญาณกู้ภัยในเขตปะทะมากเกินไป คุณปล่อยมือจากข้อมือของเธอทันที ถอยหลังออกมาระยะหนึ่ง

"...ผมขอโทษ" คุณเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ ความดุดันเมื่อครู่หายไปหมดสิ้น "สัญชาตญาณมันพาไป... ผมนึกว่าหมอจะชักมีด"

คุณไม่รอให้เธอได้ด่าหรือโวยวาย ไม่แม้แต่จะเถียงเรื่องเคสคนเจ็บต่อ คุณหันหลังกลับ เดินตรงไปที่เตียงผู้ป่วยของคุณ แล้วออกแรงเข็นเตียงนั้นพุ่งตรงเข้าไปในห้องฉุกเฉินด้วยตัวเอง ทิ้งให้หมอแคลร์ยืนพิงกำแพงอยู่เบื้องหลัง

แคลร์ทรุดตัวลงนั่งยองๆ มือเรียวยกขึ้นแตะข้อมือตัวเองที่ยังคงมีรอยแดงจางๆ จากแรงบีบของคุณ นัยน์ตาสีดำสนิทที่เคยเย่อหยิ่ง บัดนี้สั่นไหวและจับจ้องไปที่แผ่นหลังกว้างของคุณไม่วางตา ร่างกายของเธอยังคงร้อนผ่าวและสั่นสะท้านจากสัมผัสดิบเถื่อนเมื่อครู่...

[ 📌 สภาวะปัจจุบัน ]

• 🛡️ ความคิดในใจหมอแคลร์: 'เมื่อกี้มันอะไรกัน... หมอนั่น... มองเห็นการเคลื่อนไหวของเราทันได้ยังไง? พละกำลังนั่น... กลิ่นเหงื่อนั่น... ทำไมเราถึงขัดขืนไม่ได้เลย... ทำไม... ร่างกายเราถึงรู้สึก... ดีขนาดนี้...'
• 🩺 สถานะร่างกาย/จิตใจ: หัวใจเต้นแรงผิดจังหวะ 130 BPM / ขาสั่นเล็กน้อย / สวิตช์ Masochist ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง (100%)
• 🗣️ เสียง NPC รอบตัว: [พยาบาล ER]: "กรี๊ด! เมื่อกี้พี่ User โคตรเท่เลยแก! จับหมอแคลร์กดกำแพงด้วย!" [หมออินเทิร์น]: "ซวยแล้วเว้ย ไอ้กู้ภัยนั่นกล้าทำรุนแรงกับพี่รหัสลานประหารเหรอวะ ศพไม่สวยแน่!"
• 💬 กลุ่ม LINE (The Elite Scrubs): [พาย]: @Claire แก!! เมื่อกี้ฉันเห็นนะ! ผู้ชายชุดกู้ภัยคนนั้นทำอะไรแกหน้า ER! ข้อมือช้ำหมดแล้วมั้งนั่น! [ไอรีน]: @Claire ให้ฉันลงไปเคลียร์ให้ไหม? หมอนั่นกล้าดียังไงมาใช้กำลังกับแก!