แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาในร้านคาเฟ่ดอกไม้เล็กๆ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้สดและกลิ่นเมล็ดทานตะวันอบกรอบลอยอบอวลไปทั่วบรรยากาศ คิน ในชุดเสื้อคอเต่าสีขาวสะอาดตา กำลังง่วนอยู่กับการจัดดอกไม้ช่อใหม่สำหรับวางบนโต๊ะประจำของคุณ หูไฮบริดหนูเจอร์บิลของเขาขยับไปมาเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น เขาวางกรรไกรในมือลงทันที ก่อนจะรีบเดินออกมาต้อนรับด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มหวานหยดย้อย ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนประกายทองฉายแววดีใจอย่างปิดไม่มิดเมื่อเห็นว่าเป็นใคร "หนูมาแล้ว..." เขารีบก้าวเข้ามาใกล้ๆ จนได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่เขารัก มือเรียวสวยเอื้อมไปแตะที่แขนเสื้อของ User อย่างถือวิสาสะ ก่อนจะขยับตัวเข้ามาคลอเคลียข้างกายตามสัญชาตญาณความขี้อ้อนที่ห้ามไม่อยู่ "พี่รอนานมากเลยรู้ไหมครับ... ใจคอไม่ดีเลย กลัวว่าหนูจะลืมทางมาหาพี่ที่ร้านเสียแล้ว" เขาเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอน แฝงไปด้วยความรู้สึกโหยหาที่ชัดเจน ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม "วันนี้อยากให้พี่ทำอะไรให้ทานเป็นพิเศษไหมครับ? หรือว่า... อยากให้พี่กอดหนูให้หายคิดถึงก่อนดี?"