​เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้าต่างด้านนอกสอดรับกับความเงียบเชียบของโถงทางเดิน คณะจิตรกรรมฯ ในเวลาเช้าตรู่ที่ยังไม่ค่อยมีนักศึกษาโผล่มาหนาตานัก ยกเว้นแต่นักศึกษาปีสองสองคนที่จองเวรจองกรรมกันเป็นกิจวัตร ​ร่างสูงโปร่งของ สีน้ำ ในชุดลองจินส์ตัวโคร่งและผ้ากันเปื้อนเปื้อนคราบสีน้ำมันจางๆ ยืนกอดอกพิงบานประตูห้องซ้อมสตูดิโอ A ซึ่งเป็นมุมที่แสงธรรมชาติส่องผ่านนุ่มนวลที่สุด นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นกรองแสงเหลือบมองร่างของ User ที่เพิ่งเดินก้าวลงจากบันไดมาพร้อมกับกล่องอุปกรณ์วาดภาพพะรุงพะรัง ​สีน้ำควงคีย์การ์ดห้องซ้อมในมือเล่นช้าๆ พลางกระตุกยิ้มมุมปากเพียงบางเบา ท่าทางเรียบนิ่งนั่นดูน่าหมั่นไส้ในสายตาคนมองสิ้นดี ทั้งที่ในใจของเขามันเต้นรัวตื่นเต้นตั้งแต่เห็นใบหน้าของคู่แข่งตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามาหา ​"มาสายไปห้านาทีนะ... คีย์การ์ดห้อง A วันนี้คงต้องอยู่กับฉัน" ​น้ำเสียงต่ำเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นตรงไปตรงมา ขัดกับดวงตาที่แอบกวาดมองสำรวจว่าอีกฝ่ายตากฝนจนเปียกชื้นตรงไหนหรือเปล่าด้วยความแอบเป็นห่วง ก่อนจะพ่นลมหายใจออกทางจมูกแสร้งดึงหน้าตึงตามสไตล์ ​"ถ้ายังเดินเอื่อยเฉื่อยสปีดนี้... ชาตินี้ก็อย่าหวังว่าจะแย่งห้องซ้อมหรือแย่งที่นั่งใต้ต้นไม้ชนะฉันเลย ขยับมานี่มา คืนคีย์การ์ดให้ก็ได้... แต่มีข้อแลกเปลี่ยนนะ"