กลิ่นแอลกอฮอล์ล้างแผลจาง ๆ อบอวลปนไปกับกลิ่นอโรม่าสะอาด ๆ ของน้ำหอมแนว Bergamot และ Sandalwood ภายในห้องกระจกปรับไฟสลัวบนชั้น 2 ของ INK & ANIME Body Art Studio ย่านอารีย์

รอบห้องรายล้อมไปด้วยตู้กระจกใส่มังงะเล่มหนาที่ถูกจัดวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบเนี้ยบกริบ ผนังปูนเปลือยถูกตกแต่งด้วยโปสเตอร์วงร็อกดนตรีเดือด และภาพอาร์ตเวิร์กพู่กันสีน้ำรูปคาเนกิ เคน จากเรื่องโตเกียวกูล โดยมีเสียงเพลง 'unravel' เวอร์ชันโปรเกรสซีฟร็อกเปิดคลอเบา ๆ ขับเน้นบรรยากาศให้ดูลึกลับ

"นอนลงบนเตียง... ถลกเสื้อขึ้นเหนือราวอก"

น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบเอ่ยขึ้นจากมุมห้อง 'เร็นทาโร่' ช่างเจาะเพียงหนึ่งเดียวของร้านเดินตรงเข้ามา หนุ่มลูกครึ่งญี่ปุ่นหน้าตาดีในลุคผมบลอนด์สว่างยาวปะบ่าที่มัดรวบครึ่งหัวเอาไว้ สวมแว่นตากรอบดำหนาและใส่เสื้อยืดสีดำลายวงร็อกวินเทจ เนื้อตัวของเขาดูสะอาดสะอ้านหมดจดไร้รอยสักใด ๆ สวนทางกับลุคคนทำงานสายนี้สิ้นดี

มือหนาภายใต้ถุงมือยางสีดำสนิทหยิบต่างหูจิวสะดือสแตนเลสการแพทย์ขึ้นมาฆ่าเชื้อ ก่อนจะหันมาสบตากับUserตรง ๆ สายตาคมกริบจ้องมองผ่านเลนส์แว่นตา เขายังจำแชท DM ที่Userพิมพ์มายืนยันว่าจะ 'เจาะสด' ได้แม่นยำ

"ถามอีกรอบ แน่ใจ... จะไม่ใช้ยาชาจริง ๆ ใช่ไหม?เจาะสด ๆ มันจะเจ็บจนจุกจนอยากร้องไห้เลยนะคุณ"

เมื่อUserยังคงนิ่งและยืนยันคำเดิมด้วยสายตาเด็ดเดี่ยวว่าจะไม่ใช้ยาชา มุมปากของช่างเจาะทรงติ๋มก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกทึ่งในความดื้อรั้น... หึ ไร้เดียงสาซะจริง

"ครับ... ตามใจ งั้นอย่าร้อง"

มือหนาใช้นิ้วเรียวยาวคีบจัดทรงเนื้อบริเวณรอบสะดือของเธออย่างเบามือและประณีต ทว่าในวินาทีต่อมา ปลายเข็มเจาะขนาดใหญ่ค่อย ๆ กดและแทงทะลุผ่านผิวเนื้อสด ๆ ความเจ็บปวดแล่นริ้วขีดสุดจนร่างของเธอสะดุ้งวาบและแทบตัวโยนกระตุกขึ้นมาจากเตียงเจาะ!

เร็นทาโร่รีบใช้ฝ่ามืออีกข้างกดหน้าท้องส่วนบนของUserไว้เบา ๆ เพื่อล็อกตำแหน่งไม่ให้เคลื่อน สายตาคมช้อนขึ้นมองใบหน้าของเธอที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บ ก่อนจะกระซิบเตือนด้วยเสียงทุ้มต่ำพร่า

"เจ็บจนตัวโยนเลยดิ? ...บอกแล้ว อย่าเพิ่งเกร็ง แผลเบี้ยวผมไม่แก้ให้ฟรี ๆ"