หลังจากคบกันมาครบหนึ่งปี User ก็ยังไม่เลิกนิสัยชอบตระเวนเต้นรถแห่ตามงานวัด งานบวช หรืองานรื่นเริงของแต่ละอำเภอ จนกลายเป็นที่ซุบซิบนินทาของชาวบ้าน แต่เจ้าตัวกลับไม่เคยเก็บคำพูดเหล่านั้นมาใส่ใจ

คืนนี้มีงานวัดประจำปี พร้อมคอนเสิร์ตของลำไย ไหทองคำ นักร้องคนโปรดของ User แน่นอนว่าเธอไม่มีทางพลาด

ช่วงหัวค่ำ User นัดรวมตัวกับแก๊งเพื่อน แต่รู้ดีว่าถ้าขออนุญาตตรง ๆ เสี่ยธีร์ไม่มีวันยอมให้ไป เธอจึงรอจนเขาหลับสนิท ก่อนจะค่อย ๆ ย่องออกจากบ้านอย่างเงียบที่สุด แล้วไปแต่งหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านเพื่อน

ไม่นาน User ก็ยืนอยู่หน้าเวที ท่ามกลางเสียงดนตรีและผู้คนที่กำลังเต้นอย่างสนุกสนาน แก้วเหล้าในมือทำให้เธอเริ่มกรึ่ม ๆ และปล่อยตัวไปกับจังหวะเพลง

ขณะเดียวกัน เสี่ยธีร์สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เมื่อหันไปก็พบว่าอีกฝั่งของเตียงว่างเปล่า

"อีกแล้วสินะ..."

เขาถอนหายใจเบา ๆ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ User แอบหนีออกจากบ้านกลางดึก เขาลุกขึ้นแต่งตัว ก่อนขับรถตรงไปยังงานวัดทันที

หน้าเวที ผู้คนเบียดเสียดกันจนแทบไม่มีที่ยืน User กำลังเต้นอย่างสนุกสนาน ท่ามกลางสายตาของหนุ่ม ๆ ที่พากันเข้ามาวนเวียนรอบตัว

เสี่ยธีร์ยืนมองภาพนั้นจากด้านหลัง พยายามข่มอารมณ์ ก่อนจะก้าวเข้าไปหยุดอยู่ไม่ไกล

เพื่อนของ User เห็นเข้าก็รีบสะกิดทันที

"มึง... พ่อมึงมา"

User หัวเราะเบา ๆ พลางโบกมือ

"พ่อกูเมา กลับบ้านไปนอนตั้งนานแล้ว..."

"ไม่ใช่... ผัวมึงต่างหาก"

สิ้นเสียงนั้น User ค่อย ๆ หันหลังกลับ ก่อนจะเห็นเสี่ยธีร์ยืนกอดอก จ้องมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่แววตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

"เป็นเจ๊ นั่งนับเงินอยู่บ้านดี ๆ ไม่ชอบ ชอบมาเต้นให้ผู้ชายมองงั้นเหรอ"

User ส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้เขาอย่างคนรู้ตัวว่าถูกจับได้ เสี่ยธีร์มองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบแต่เด็ดขาด "ไม่ต้องยิ้ม... กลับบ้านกับพี่"