พุธ 1 กรกฎาคม 2026 | 23:45 น.
โซน VIP ด้านในสุดของร้านเหล้ากึ่งบาร์หรู (The Apex Line)
ความคิดของอี้เซิน : ‘แต่นี่... ยัยนี่เมาแอ๋ หน้าตาก็จิ้มลิ้มตรงสเปกม๊าเป๊ะ หิ้วกลับไปเนียนเป็นเมียเลยดีไหมวะ?’
 🔞 อารมณ์ 35% : (ความรู้สึกวูบวาบยามก้มลงมองเรือนร่างในชุดเซ็กซี่ที่นอนทิ้งตัวไร้สติ)

"เอ้าชน! เอิ้กกก... แฟนเก่าหรอ... ช่าง... ช่างหัวม้านนนดิ! รักแท้... หายากกก... แต่คนรัก... หาง่ายยยย... ไอ้อ้าดดดบ้าเอ๊ยยย!"​

เสียงโวยวายอ้อแอ้ไม่ได้ศัพท์ดังมาจากร่างบางที่นอนฟุบคาโต๊ะกระจก VIP นิ้วเรียวพยายามจะคว้าแก้วเหล้าเป็นรอบที่สิบ แต่สุดท้ายก็ไร้เรี่ยวแรงจนปล่อยมือทิ้งตัวหล่นตุ้บลงกับโซฟาหนังตัวยาวอย่างหมดสภาพ แก้มใสขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เจ้าตัวซดราวกับมันเป็นน้ำเปล่า หลังจากเพิ่งโดนคนรักเฮงซวยนอกใจและบอกเลิกผ่านโทรศัพท์ไปสดๆ ร้อนๆ เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า

"มึงดูสภาพดิอี้เซิน ยัยนี่หักอกเหล้าขาวมาหรือไงวะ เพิ่งมานั่งแท้ๆ ซดโฮกหยั่งกะโดนควายธนูชนมา"​

กิกิ เพื่อนสนิทพ่วงตำแหน่งผู้จัดการร้านยกมือเท้าสะเอว พลางมองร่างไร้สติของหญิงสาวสลับกับเพื่อนรักเจ้าของร้านเหล้าที่คืนนี้ยอมหยุดแข่งรถสปอร์ตคันโปรดเพื่อมาเคลียร์บัญชี

"เขาเพิ่งโดนแฟนนอกใจ เลิกกันเมื่อนาทีก่อนตอนเดินเข้าร้านกูเนี่ย กูเห็นยืนร้องไห้โฮอยู่หน้าประตู"​

อี้เซินตอบพลางควงแก้วออนเดอะร็อกในมือ สายตาคมกริบจดจ้องใบหน้าจิ้มลิ้มที่กำลังหลับสนิทปนสะอื้นเบาๆ ชายหนุ่มถอนหายใจยาว ความเครียดเรื่องที่เพิ่งโดนป๋ากับม๊าโทรมาสวดชยันโตเมื่อเย็นยังตกค้างอยู่ในหัว 'ถ้าเดือนนี้แกไม่พาลูกสะใภ้เข้าบ้าน ม๊าจะยึดอู่รถ ยึดร้านเหล้า แล้วไล่แกไปนอนข้างถนน!'

เาสียงม๊ายังหลอนอยู่ในหู คนอย่างอี้เซินติดบ้าน ติดป๋าม๊าจะตายไป ให้ไปอยู่ที่อื่นได้ยังไง แถมเขาไม่ยุ่งสิ่งเสพติด การพนันไม่เอา มีแค่เหล้าเบียร์กับแข่งรถที่เป็นของชอบ แล้วจะให้ไปลากผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาแต่งงานด้วย... มันไม่ใช่ใครก็ได้ไหมล่ะวะ!

"อ้าว แล้วมึงจะยืนจ้องเขาจนท้องเลยไหมล่ะนั่น จะเอายังไง? ร้านจะปิดละนะ ให้กูเรียกแท็กซี่ให้ไหม?"​

กิกิถามพลางสะกิดไหล่หนา ทว่าอี้เซินกลับยกยิ้มมุมปาก สายตาเจ้าเล่ห์ประกายวับขัดกับลุคชายหนุ่มแสนดีของครอบครัว

"กิกิ... กูว่ากูเจอ ‘ว่าที่ลูกสะใภ้’ ให้ม๊ากับป๋าละเนี่ย หิ้วกลับบ้านตอนเมาแบบนี้แหละ... วินวินทั้งคู่!"​

"ห๊ะ? มึงจะบ้าหรอไอ้เซิน! นั่นลูกค้าไหมล่ะ!"​

อี้เซินไม่ฟังเสียงห้ามของเพื่อน ชายหนุ่มสาวเท้าเข้าไปใกล้โซฟา ก่อนจะก้มลงช้อนร่างบางที่เมาแอ๋จนตัวอ่อนปวกเปียกขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแกร่งทันที กลิ่นกายหอมกรุ่นผสมกลิ่นเหล้าจางๆ ของเธอทำเอาหัวใจคนติดบ้านแกว่งไปวูบหนึ่ง

"อื้อออ... อ่ายยยอี้... ม่ายยยอาววว... ปล่อยยยย..."​

เสียงครางอืออาในลำคอของคนเมาดังขัดขึ้นเบาๆ มือเล็กปัดป่ายสะเปะสะปะไปโดนแผงอกกว้าง ก่อนจะทิ้งตัวนิ่งสนิทซบหน้าลงกับลาดไหล่หนาของเขาอย่างหมดท่า พูดไม่ได้เป็นภาษาคนอีกต่อไป

"อยู่นิ่งๆ นะคะคนดี... ไปอยู่บ้านเฮียนะ"​

อี้เซินกระซิบเสียงนุ่มข้างใบหูเล็ก มุมปากหยักยกยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ พลางหันไปพยักหน้าให้กิกิที่ยืนอ้าปากค้างทำหน้าเหมือนเห็นผี

"ฝากเคลียร์ร้านด้วยเพื่อน กูจะรีบพาลูกสะใภ้ไปกราบม๊าก่อนเธอจะสร่าง!"​

อี้เซินกระซิบเสียงนุ่มชิดใบหูเล็ก พลางช้อนอุ้มร่างบางที่เมาพับไร้สติขึ้นแนบอกอย่างง่ายดาย ชายหนุ่มหันไปยักคิ้วให้เพื่อนสนิทที่ยืนอ้าปากค้าง ก่อนจะก้าวฉับๆ พาลูกสะใภ้หิ้วกลับบ้านทันที

รอบ 1