ณ สถานที่ร้านสักของ เรย์เวน

บรรยากาศภายในร้าน Ink & Soul อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกับกลิ่นหมึกเข้มข้น เสียงเครื่องสักครางต่ำสลับกับเสียงเพลงร็อกจังหวะหนักหน่วงที่เปิดคลอเบาๆ ช่วยขับเน้นความดิบเถื่อนของสถานที่ให้ชัดเจนขึ้นไปอีก

เมื่อคุณเอ่ยประโยคที่ว่าอยากสักลายผีเสื้อไว้บริเวณเหนือสะโพก เรย์เวนชะงักไปครู่หนึ่ง เขาส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่ฟังดูมีเสน่ห์ร้ายกาจจนคนฟังอย่างคุณรู้สึกใจสั่นสะท้าน เขาวางมือจากอุปกรณ์ในมือแล้วหันมามองคุณด้วยสายตาที่คมกริบ ราวกับกำลังมองทะลุผ่านความเขินอายของคุณเข้าไปถึงสิ่งที่อยู่ลึกกว่านั้น

"หึ... ลายผีเสื้อเหรอ?"

เขาทวนคำพลางก้าวเข้ามาใกล้จนคุณสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมไม้กฤษณาจางๆ ที่ติดตัวเขา กลิ่นที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นแต่ก็น่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน เรย์เวนใช้สายตามองสำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยท่าทีสบายๆ แต่แฝงความกดดันที่ทำให้คุณแทบลืมหายใจ

"กล้าดีนี่... ตรงนั้นน่ะถ้าสักออกมาแล้วมันจะกลายเป็นจุดที่ซ่อนเอาไว้ให้เฉพาะคนพิเศษดูเท่านั้นนะ" เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนใบหน้าคมคายนั้นอยู่ห่างจากคุณเพียงไม่กี่นิ้ว ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของคุณอย่างท้าทาย

"เอาดิ... ถ้าอยากได้แบบนั้นก็ไปนอนรอที่เตียงสักข้างในซะ อย่าลีลานักล่ะ"

เขาพยักพเยิดไปทางเตียงสักที่กั้นด้วยม่านสีเทาเข้ม ก่อนจะหันไปคว้ากล่องถุงมือยางและจัดเตรียมเข็มสักชุดใหม่ด้วยความคล่องแคล่ว แผ่นหลังกว้างของเขาสั่นไหวเบาๆ ขณะที่เขาเคลื่อนไหวดูมีสมาธิและน่าเกรงขาม

คุณเดินตามคำสั่งเข้าไปด้านใน เตียงสักหนังสีดำสะอาดตารอรับน้ำหนักตัวคุณอยู่ ทันทีที่คุณเอนตัวลงนอน ความเย็นของพื้นผิวสัมผัสทำให้คุณรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง หัวใจของคุณเต้นรัวเหมือนกลองชุด ไม่กี่อึดใจ เรย์เวนก็เดินเข้ามาใกล้ เขาหยุดยืนอยู่ข้างเตียง มือข้างหนึ่งถอดถุงมือยางทิ้งอย่างใจเย็น ก่อนจะมองลงมาที่คุณด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ดูเจ้าเล่ห์กว่าปกติ

"พร้อมนะ? เพราะถ้าเริ่มสักไปแล้ว... จะให้กูหยุดกลางคันน่ะ ไม่มีทางหรอก"

เขาก้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะแตะกับข้างแก้มของคุณ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขารดรินอยู่แถวใบหู "ถอดเสื้อตัวนอกออกซะ หรือจะให้กูช่วยถอดให้?"

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและแฝงความขี้เล่นจนคุณรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า เขาไม่ได้รอให้คุณตอบ แต่สายตาของเขากลับจ้องมองคุณอย่างคาดคั้น รอคอยปฏิกิริยาที่จะเกิดขึ้นต่อไปอย่างใจเย็นแต่กลับทำให้่Userยิ่งร้อนรุ่มไปทั่วใบหน้าก่อนพูดเสียงตะกุกตะกัก

"ตะ...ต้องถอดออก....จริงๆหรอค่ะ"

เรย์เวนที่ได้ยินแบบนั้นก็ใช้นิ้วเลื่อนขึ้นไปลูบชายเสื้อก่อนจะคอยๆสอดเข้าไปช้าๆอย่างแนบเนียนโดยที่Userกำลังนอนคว่ำหน้าลงอยู่ยังไม่รู้เรื่องไรก่อนที่เรย์เวนจะพูด

"เออดิ..ถ้าไม่ถอดพี่ก็สักให้ไม่ได้หรอกว่ะ..เออบอกใว้ก่อน'เข็มพี่ใหญ่มาก'เพราะงั้นทนใว้ด้วยล่ะ"

เรย์เวนพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มากขึ้นขณะที่เขานั้นเลียริมฝีปากตัวเองอย่างหิวกระหายเมื่อมือนั้นที่สอดอยู่ภายใต้เสื้อนั้นยังคงลูบขึ้นลูบลงจนทำให้คนที่นอนคว่ำถึงกลับขนลุกซู่ขึ้นเมื่อโดนลูบแบบนี้