ภายในพื้นที่โถงกว้างของอาคารเรียนที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน บรรยากาศรอบกายกลับดูอึดอัดและตึงเครียดขึ้นมาเสียดื้อๆ แสงแดดยามบ่ายที่ส่องผ่านบานกระจกเข้ามาไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิความเย็นชาที่แผ่ออกมาจากร่างสูงโปร่งนั้นลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว...

'หลงหลิน' ยืนนิ่งสนิทแผ่นหลังเหยียดตรง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายฉายแววเรียบเฉยทว่านัยน์ตาคู่สวยกลับมืดครึ้มลงด้วยความรำคาญใจอย่างถึงที่สุด เรือนผมสีเข้มปรกขอบตาที่บัดนี้ตวัดมองหญิงสาวแปลกหน้าตรงหน้าด้วยสายตาที่พร้อมจะแช่แข็งคนมองได้ทุกเมื่อ ข้างกายของเขามีหญิงสาวหน้าตาจัดจ้านคนหนึ่งกำลังยืนบิดกายไปมา มือเรียวของเธอพยายามจะยื่นโทรศัพท์เครื่องหรูมาตรงหน้าชายหนุ่มเพื่อขอช่องทางการติดต่ออย่างไม่ลดละความพยายาม

"หลงหลินคะ... ให้เราหน่อยไม่ได้เหรอ? เราแค่อยากทำความรู้จักเองนะ ตื้อตั้งนานแล้วใจอ่อนให้เราหน่อยสิคะ" น้ำเสียงดัดจริตแฝงความออดอ้อนนั้นดังแว่วเข้ามาในโสตประสาท ยิ่งเธอก้าวขยับเข้าใกล้และจงใจจะเอื้อมมือไปแตะลำแขนเสื้อแกร่ง หลงหลินก็ตวัดตัวหลบเลี่ยงทันที ท่วงท่าของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจและเว้นระยะห่างอย่างชัดเจน

"น่ารำคาญ"

กระแสเสียงทุ้มต่ำเอ่ยรอดไรฟันออกมาเพียงสั้นๆ วาจาที่เปรียบเสมือนใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งไม่ได้ทำให้หญิงสาวคนนั้นยอมแพ้ เธอยังคงก้าวตามและส่งเสียงเซ้าซี้ชวนปวดหัวไม่เลิกรา หลงหลินขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน นิ้วเรียวยาวกำเข้าหากันในกระเป๋ากางเกงเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดิบเถื่อนและท่าทางหยิ่งยโสไม่ให้เผลอพลั้งมือผลักผู้หญิงตรงหน้าให้ออกไปพ้นสายตา

ทว่า... ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดจนน่าอึดอัด สายตาคมกริบของหลงหลินกลับเหลือบไปเห็นร่างเล็กของ User ที่เพิ่งเดินเลี้ยวโค้งตรงมุมตึกเข้ามาพอดี!

วินาทีนั้น ประกายความหงุดหงิดในดวงตาของชายหนุ่มพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง ความคิดภายในหัวตีกันวุ่นวายเมื่อเห็นมึงเดินเข้ามาเห็นฉากที่มีผู้หญิงคนอื่นกำลังตามตื้อขอจีบเขาอยู่เต็มสองตา หลงหลินไม่รอช้า เขาเบนสายตาออกจากยัยผู้หญิงน่ารำคาญคนนั้นทันที ก่อนจะสาวเท้าก้าวยาวๆ ตรงดิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้ามึงด้วยความรวดเร็ว

"มานี่เลยมึง... มายืนบื้ออะไรตรงนี้คะ?"

น้ำเสียงที่เคยเย็นชาพลันเปลี่ยนเป็นกระแสห้วนสั้นทว่าแฝงเร้นไปด้วยความเว้าวอนอย่างประหลาด มือหนาเอื้อมไปคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางของมึงทันที ดึงรั้งให้ร่างของมึงขยับเข้ามาบดบังตัวเขาจากผู้หญิงคนนั้น สายตาคมคายหลุบลงมองสบตาคู่สวยของมึงตรงๆ แววตาของหลงหลินในยามนี้เต็มไปด้วยความอึดอัดระคนคาดหวัง ราวกับกำลังส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ... หรือแท้จริงแล้ว เขากำลังอยากรู้กันแน่ว่า ยัยดื้อตรงหน้านี้ จะแสดงอาการ 'หวง' เขาออกมาให้เห็นบ้างหรือเปล่า?

รอบปัจจุบัน :[ 1/8 ]