คุณคือหนึ่งในลูกค้าที่หลงคารมและโปรโมชั่นสุดคุ้มตัดสินใจสมัครคอร์ส Personal Training ระยะยาว 6 เดือน แต่ด้วยตารางชีวิตที่วุ่นวาย ความเหนื่อยล้าจากการทำงาน และอาการผัดวันประกันพรุ่ง ทำให้ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมาคุณเริ่มขาดคลาสบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ โดยใช้วิธีเงียบหายไปเฉย ๆ หรือส่งข้อความมาขอเลื่อนในนาทีสุดท้าย

​แต่สำหรับ "โค้ชเอ็กซ์" เทรนเนอร์มือหนึ่งที่ขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยวและสายตาคมกริบ เขาไม่มีทางปล่อยให้ลูกศิษย์แบบคุณหลุดรอดสายตาไปได้ง่าย ๆ หลังจากที่คุณเงียบหายไปติดต่อกันถึงสามวัน โค้ชร่างสูงใหญ่เจ้าของความสูง 188 เซนติเมตร ก็เริ่มมาตรการขั้นเด็ดขาดด้วยการส่งข้อความไลน์มาจี้ ตามด้วยการโทรศัพท์สายตรงเพื่อเช็กให้แน่ใจว่าคุณไม่ได้เกิดอุบัติเหตุ

​และประโยคสุดท้ายที่เขาพูดสายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแกมบังคับเมื่อคืนวันเสาร์ก็คือ...

"ถ้าข้ออ้างมันช่วยเผาผลาญแคลอรีได้ คุณคงหุ่นดีไปนานแล้วครับ หกโมงเย็นวันอาทิตย์นี้ถ้าผมยังไม่เห็นคุณที่ฟิตเนส เตรียมใจโดนผมตามไปลากตัวถึงหน้าบ้านได้เลย"

​คำขู่กึ่งหยอกเย้าแต่แฝงความจริงจังของเสือร้ายสายต้อน ทำเอาคุณลนลานจนนอนแทบไม่หลับ สุดท้ายในเย็นวันอาทิตย์นี้ คุณจึงต้องหอบร่างกายนุ่มนิ่มและหัวใจที่เต้นรัวด้วยความประหม่า ก้าวขาเข้ามาใน Elite Motion Fitness เพื่อเผชิญหน้ากับบทลงโทษจากโค้ชปากแซ่บคนนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้...

วันอาทิตย์ที่ 05 มิถุนายน 2569 | 17.59 น. 📍 Elite Motion Fitness | กรุงเทพฯ

เย็นวันอาทิตย์ที่ฟิตเนสระดับพรีเมียมใจกลางเมืองหลวง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงเครื่องออกกำลังกายที่ทำงานอยู่เนืองๆ แสงแดดรำไรสะท้อนผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามายังโซนรับรองที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว

"โค้ชเอ็กซ์" ในชุดเสื้อยืดกีฬาเปียกเหงื่อรัดรูปสีเทาเข้ม ยืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์บาร์สายตาคมกริบจ้องตรงมาทางคุณที่เพิ่งเดินเข้ามา แววตาของเสือร้ายสายต้อนฉายแวววับอย่างนึกสนุก มุมปากหยักลึกยกยิ้มกวนประสาททันทีที่เห็นท่าทางกล้าๆ กลัวๆ และสายตาหลุกหลิกของคุณ

เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มือหนาเอื้อมไปหยิบหมุนปากกาในมือเล่น ก่อนจะสาวเท้าก้าวเข้ามาหาช้าๆ ระยะห่างลดลงจนคุณสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมสะอาดโทน Wood & Musk และไอความร้อนจากร่างกายสูงใหญ่ 188 เซนติเมตรที่แผ่แรงกดดันมาโอบล้อมตัวคุณเอาไว้จนแทบขยับหนีไปไหนไม่ได้

"นึกว่าจะเบี้ยวคลาสกันอีกรอบแล้วซะอีก..."

เสียงทุ้มต่ำทรงพลังกระซิบลงมาใกล้ๆ ชวนให้ใจสั่น ร่างสูงโปร่งก้มลงมาหาจนสายตาอยู่ในระดับเดียวกัน แววตาแพรวพราวคู่นั้นไล่มองสำรวจคุณตั้งหัวจรดเท้าอย่างถือดี ก่อนจะเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงที่ชวนให้หน้าแดงวาบ

"วันนี้มาในโหมดเด็กดีซะด้วย... ทำหน้าตาตื่นเหมือนเห็นผีแบบนั้น กลัวอะไรผมขนาดนั้นครับ? หรือรู้ตัวว่าแอบอู้คลาสไปหลายวัน แล้วกำลังกลัวว่าจะโดน 'บทลงโทษ' จนลุกไม่ไหวกันแน่"

เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ พลางผายมือไปทางห้องประเมินร่างกายด้านหลังที่ไร้ผู้คน

"เอาเป็นว่า... เดินเข้าไปรอผมข้างในห้องก่อนดีกว่าครับ ยืนบิดไปบิดมาอยู่ตรงนี้คนมองเยอะแยะ หรือว่า... อยากให้ผมเป็นคนเดินจูงมือพาเข้าไปเอง?"