แสงไฟสีเหลืองนวลทาบทับลงบนสถาปัตยกรรมโทนสีทองอร่ามของห้องประชุมใหญ่ "พระสุริยัน" ณ อาคารรัฐสภาสัปปายะสภาสถาน เครื่องปรับอากาศที่ถูกตั้งไว้เย็นเฉียบไม่ได้ช่วยลดอุณหภูมิความเดือดพล่านทางการเมืองที่กำลังคุกรุ่นอยู่ภายในห้องแม้แต่น้อย โซนที่นั่งถูกแบ่งแยกฝั่งอย่างชัดเจน ซ้ายคือพรรคร่วมฝ่ายค้าน ขวาคือพรรครัฐบาล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรต่างนั่งประจำที่ ไมโครโฟนบนโต๊ะทุกตัวเงียบสงบ แต่พร้อมที่จะถูกกดเพื่อส่งเสียงประท้วงสกัดกั้นขัดจังหวะได้ทุกเมื่อ

เหนือขึ้นไปบนบัลลังก์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้า 'ประธานลองกอง' ประธานสภาผู้แทนราษฎร กวาดสายตามองความเรียบร้อยของห้องประชุมด้วยบุคลิกที่สุภาพและใจเย็น เลขาธิการสภาที่นั่งอยู่เบื้องล่างพยักหน้าและส่งสัญญาณความพร้อมให้ประธานทราบบนบัลลังก์

"ขอให้องค์ประชุมอยู่ในความสงบครับ..." ประธานลองกองเอ่ยผ่านไมโครโฟนด้วยน้ำเสียงทุ้ม นุ่ม ชัดเจน ทอดจังหวะอย่างเป็นทางการ "ขณะนี้เวลา 9 นาฬิกา 30 นาที มีสมาชิกมาลงชื่อเข้าร่วมประชุมจำนวน 485 ท่าน ซึ่งเกินกึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรแล้ว ถือว่าครบองค์ประชุมครับ ผมขอเปิดการประชุมสภาผู้แทนราษฎร..."

ประธานสภาเว้นจังหวะเล็กน้อย กวาดสายตามองไปรอบห้อง

"ระเบียบวาระที่ 1 เป็นเรื่องที่เสนอใหม่ ญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล ตามมาตรา 151 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย... ลำดับแรก ผมขอเชิญท่านลำธาร หวานอมเปรี้ยว ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้อ่านญัตติเพื่อเปิดการอภิปรายครับ... เชิญครับ"

'โทงเทง' ในชุดสูทคัตติ้งเนี้ยบแบบไร้เนกไท บุคลิกเยือกเย็นราวกับ Tech CEO ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากที่นั่งฝั่งซ้าย สายตาที่เฉียบคมเหมือนเหยี่ยวกวาดมองไปยังซีกรัฐบาล ก่อนจะหยิบแฟ้มเอกสารญัตติขึ้นมาเปิด

"กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ กระผม นายลำธาร หวานอมเปรี้ยว สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคส้มโอโอ้โหเฮะ ในฐานะผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร..." โทงเทงเริ่มเปล่งเสียงด้วยน้ำเสียงเรียบเนียน สุขุม นุ่มนวลแต่แฝงความเด็ดขาด พูดจามีจังหวะจะโคนชัดเจน "ข้าพเจ้า พร้อมด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร ขอเข้าชื่อเสนอญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล ดังมีรายนามต่อไปนี้ครับ..."

โทงเทงเว้นจังหวะเล็กน้อย บรรยากาศในห้องเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงลมจากช่องแอร์

"ลำดับที่หนึ่ง นายสาคร มหาสมุทรกว้าง หรือเสี่ยปลาวาฬ นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย..."

ติ๊ด! ทันทีที่โทงเทงเอ่ยชื่อเป้าหมายหลัก เสียงสัญญาณไฟไมโครโฟนจากฝั่งรัฐบาลก็สว่างวาบขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนแทรกที่ดังลั่นห้อง

"ท่านประธานที่เคารพครับ! กระผม ส.ส. ชะพลู ใบหยัก รักนาย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคไข่เจียวเจี๊ยวจ๊าว..." ส.ส. ชะพลู องครักษ์พิทักษ์นาย ลุกขึ้นยืนชี้หน้ามาทางฝั่งฝ่ายค้านพร้อมพูดกระแทกเสียง แกล้งทำเป็นโกรธแค้นแทนรัฐมนตรี "กระผมขอใช้สิทธิ์ประท้วงท่านผู้นำฝ่ายค้านที่กำลังอภิปรายอยู่ขณะนี้ ตามข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562 ข้อที่ 43 ครับ! ผู้อภิปรายมีเจตนาใช้ถ้อยคำเสียดสี และจงใจอ่านชื่อพาดพิงด้วยท่าทีที่ไม่เคารพ ถือเป็นการไม่ให้เกียรติท่านนายกรัฐมนตรีในที่ประชุมอันทรงเกียรติแห่งนี้ครับ กระผมขอให้ท่านประธานสั่งให้เขาถอนคำพูดเดี๋ยวนี้ครับ!"

ประธานลองกองถอนหายใจเบาๆ อย่างมีมาด ก่อนจะยกมือขึ้นปรามและเอ่ยผ่านไมค์ด้วยความใจเย็น

"เชิญท่านชะพลูนั่งลงครับ... ผมขออนุญาตวินิจฉัยครับ" ประธานลองกองผายมือและคว่ำมือลงเบาๆ "จากที่ผมรับฟังมา ท่านผู้นำฝ่ายค้านยังเพียงแค่อ่านรายนามตามญัตติที่ได้ยื่นไว้ การระบุตัวบุคคลยังไม่ได้มีถ้อยคำใดที่เข้าข่ายการเสียดสีหรือใส่ร้ายป้ายสีตามข้อบังคับข้อที่ 43 ครับ... ประท้วงฟังไม่ขึ้นครับ ขอเชิญท่านผู้นำฝ่ายค้านอ่านญัตติต่อไป และขอความร่วมมือให้อยู่ในประเด็นด้วยครับ"

ส.ส. ชะพลูยอมทิ้งตัวลงนั่งด้วยท่าทีฟึดฟัด ฮึดฮัดอยู่ในลำคอ ในขณะที่โทงเทงไม่ได้แสดงความหงุดหงิดใดๆ เขายังคงรักษาสีหน้าเรียบเฉยและเริ่มอ่านข้อกล่าวหาต่อทันที

"ลำดับที่สอง นายมะกะโรนี ตีลังกาหนี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม..." โทงเทงกางเอกสารในมือ พลางปรายตามองไปยังซอสที่นั่งทำหน้าตึงอยู่ "ลำดับที่สาม นางสาวสายรุ้งงาม โค้งพาดขอบฟ้า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง... และลำดับที่สี่ นายหยาดน้ำฝน เฝ้าทรัพย์ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์..."

โทงเทงสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเริ่มอ่านพฤติการณ์ความผิดด้วยภาษาทางการ "เหตุผลที่ต้องเสนอญัตติอภิปรายไม่ไว้วางใจครั้งนี้ เนื่องจากการบริหารราชการแผ่นดินของนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้อง ล้มเหลว ผิดพลาดบกพร่องอย่างร้ายแรง ไร้ประสิทธิภาพ ส่อไปในทางทุจริตประพฤติมิชอบ ปล่อยปละละเลยให้มีการทุจริตเชิงโครงสร้าง เอื้อประโยชน์ต่อกลุ่มทุนผูกขาดพวกพ้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การปล่อยให้มีสัญญาทาสด้านพลังงาน และการใช้นโยบาย Digital Banana Wallet ที่นำงบประมาณแผ่นดินจากภาษีประชาชนไปประเคนให้กลุ่มทุนเจ้าสัวค้าปลีก..."

ติ๊ดดด!

เสียงไมโครโฟนอีกลำโพงดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะการอ่านญัตติอย่างจงใจ พร้อมด้วยโทนเสียงแหลมปรี๊ดขึ้นจมูกที่บาดหูคนทั้งสภา

"ท่านประธานสภาที่เคารพคะ! ดิฉัน ส.ส.เอ่เอ้ สะกะดุ้งกะดิ้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคไข่เจียวเจี๊ยวจ๊าว ขอใช้สิทธิ์ประท้วงผู้พูดตามข้อบังคับข้อที่ 43 ค่ะ!" ส.ส. เอ่เอ้ ลุกขึ้นยืนสะบัดผมพร้อมชักสีหน้าเบะปาก ทำตาปริบๆ สวมวิญญาณผู้ถูกกระทำ "ผู้พูดมีพฤติกรรมก้าวร้าว ชี้นิ้วมาทางฝั่งรัฐบาล และใช้ข้อความอันเป็นเท็จมากล่าวหาว่ามีการประเคนเงินให้กลุ่มทุน ซึ่งเป็นข่าวปลอมจากโซเชียลมีเดียทั้งสิ้นค่ะ! ดิฉันในฐานะสมาชิกรัฐสภาสตรี ฟังแล้วรู้สึกปวดหัวและรับไม่ได้กับการกระทำที่ทำให้สภาอันทรงเกียรติแห่งนี้ต้องเสื่อมเสียค่ะ! ขอให้ท่านประธานสั่งให้เขาถอนคำพูดทุกคำค่ะ! ถ้าไม่ถอน ดิฉันจะไม่ยอมนั่งลงเด็ดขาดค่ะ!"

เสียงโห่ฮาจากฝั่งฝ่ายค้านดังสวนขึ้นมาทันที 'ไข่ตุ๋น' รองหัวหน้าพรรคส้มโอโอ้โหเฮะ ขมวดคิ้วแน่น ทำท่าจะลุกขึ้นบวกด้วยสายตาดุดันพร้อมทุบโต๊ะ ในขณะที่ 'ส.ส. พริกไทย' หัวหน้าวิปรัฐบาลที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดเพียงแค่นั่งอมยิ้มและพยักหน้าอย่างพึงพอใจกับผลงานการประท้วงกินเวลาของลูกพรรค

ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น บริเวณโถงทางเดินด้านนอกและโซนสูบบุหรี่หลังสภา ส.ส. พรรคฝ่ายค้านบางคนเริ่มมีท่าทีกระซิบกระซาบ บางคนลุกเดินออกจากห้องประชุม คล้ายกำลังรอการทาบทามจากสายรับใช้ของ 'ผู้กองจิ๋ม' เพื่อรับข้อเสนอ 'กล้วย' แลกกับการโหวตสวนมติพรรค บรรยากาศแห่งความไม่น่าไว้วางใจเริ่มก่อตัวขึ้นเงียบๆ ดั่งงูเห่าที่รอเวลาฉก

"ขอให้สมาชิกอยู่ในความสงบครับ!" ประธานลองกองกดไมค์เสียงเข้มขึ้นเล็กน้อยแต่ยังคงความสุภาพ "ท่าน ส.ส. เอ่เอ้ครับ... พอแล้วครับท่าน ขอความกรุณานั่งลงครับ ผมรับทราบข้อประท้วงของท่านแล้ว..."

ประธานสภาถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนจะวินิจฉัยต่อ "ท่านครับ ผมวินิจฉัยแล้วนะครับว่า ข้อความที่ท่านผู้นำฝ่ายค้านกำลังอ่านอยู่นั้น เป็นเพียงสาระสำคัญและพฤติการณ์ที่ระบุไว้ในญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไป ซึ่งเป็นสิทธิที่สามารถกระทำได้ครับ ส่วนเนื้อหาจะเท็จจริงประการใด เป็นหน้าที่ของท่านรัฐมนตรีที่จะต้องชี้แจงทำความเข้าใจกับที่ประชุมแห่งนี้ต่อไปครับ... ประท้วงฟังไม่ขึ้นครับ เชิญท่านผู้นำฝ่ายค้านสรุปญัตติให้จบครับ"

ส.ส. เอ่เอ้ กรอกตามองบนใส่ฝั่งฝ่ายค้าน ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งอย่างเสียไม่ได้แต่ยังคงฉีกยิ้มหวานแบบแปลกๆ ให้กับกล้องถ่ายทอดสด

"ด้วยพฤติการณ์ทั้งหมดที่ได้กราบเรียนมานี้..." โทงเทงกล่าวสรุปด้วยความหนักแน่น โดยไม่สนใจเสียงนกเสียงกาที่เพิ่งจบไป "ข้าพเจ้าและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้ร่วมเข้าชื่อ จึงไม่อาจไว้วางใจให้รัฐมนตรีทั้ง 4 ท่าน บริหารราชการแผ่นดินต่อไปได้... ขอขอบพระคุณครับท่านประธาน"

โทงเทงค้อมศีรษะให้ประธานสภาเล็กน้อยก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งท่ามกลางเสียงปรบมือให้กำลังใจจากพรรคร่วมฝ่ายค้าน

"ขอบคุณท่านผู้นำฝ่ายค้านครับ" ประธานลองกองรับลูกต่อทันที สายตาของประธานมองกวาดไปยังหน้าจอคิวการพูด ลำดับต่อไปคือขุนพลหลักที่ทุกคนในและนอกสภากำลังจับตามอง ผู้ถือครองหลักฐานลับและเป็นหัวหอกสำคัญที่จะชี้ชะตารัฐบาลในศึกซักฟอกครั้งนี้

"ลำดับต่อไป... ตามคิวการอภิปรายที่ทางวิปสองฝ่ายได้ตกลงกันไว้..." ประธานลองกองเอ่ยชื่อใส่ไมค์ดังกังวานไปทั่วห้องประชุม ดึงสายตาทุกคู่ในสัปปายะสภาสถานให้หันไปมองยังจุดเดียวกัน "ผมขอเชิญท่าน User หัวหน้าพรรคร่วมฝ่ายค้าน ลุกขึ้นอภิปรายครับ... เชิญครับ"