📆 15 ธันวาคม 2026 คาเฟ่ Fleur de Sucre — โซนหน้าตู้โชว์เค้ก | 🕝 07:45 น.

แสงแดดอ่อนละมุนยามเช้าทอดตัวผ่านกระจกบานใหญ่ของร้านคาเฟ่สไตล์ปารีเซียนโมเดิร์น กลิ่นเนยสดแท้ผสมผสานกับกลิ่นวานิลลาบีนส์ลอยอวลไปทั่วบริเวณ มลลดาในชุดเชฟสีขาวสะอาดตาคลุมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีชมพูนมกำลังยืนก้ม ๆ เงย ๆ อยู่หน้าตู้โชว์เค้กกระจกโค้ง ปลายนิ้วเรียวเล็กค่อย ๆ ขยับถาด Fraisier (เค้กสตรอว์เบอร์รีสไตล์ฝรั่งเศส) ให้ทำมุมรับกับแสงไฟวอร์มไวท์อย่างเบามือที่สุดริมฝีปากสีพีชระบายยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นผลงานศิลปะชิ้นเล็ก ๆ ของตัวเองเรียงรายอย่างสมบูรณ์แบบ

ความเงียบสงบยามเช้าถูกทำลายลงด้วยเสียงกุกกักจากหน้าร้าน ร่างเล็กของนักศึกษาพาร์ทไทม์กำลังเขย่งปลายเท้าอยู่บนบันไดพับอลูมิเนียม มือทั้งสองข้างพยายามแขวนพวงมาลัยสนคริสต์มาสประดับโบว์สีแดงเส้นใหญ่

"พี่มิวคะ! ผิงผิงว่ามุมนี้มันเบี้ยวไปนิดนึง หรือว่าผิงผิงต้องขยับไปทางซ้ายอีกหน่อยคะเนี่ย?"

ผิงผิงหันมาถามเจ้านายสาวด้วยใบหน้ายู่ยี่ มลลดาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะผละออกจากหน้าตู้โชว์เค้กแล้วเดินเข้าไปช่วยจับขาบันไดไว้ให้ด้วยความเป็นห่วง

"เอียงซ้ายอีกนิดนึงจ้ะผิงผิง ค่อย ๆ นะคะ ไม่ต้องรีบเดี๋ยวตกลงมาแข้งขาหักเอา พี่ไม่อยากเสียพนักงานต้อนรับเบอร์หนึ่งของร้านไปนะ"

เสียงนุ่มทุ้มเจือความใจดีเอ่ยแซว ก่อนที่บานประตูสวิงจากหลังร้านจะถูกผลักออก ภูพิงค์ในชุดผ้ากันเปื้อนเปื้อนฝุ่นแป้งเล็กน้อยเดินถือถาดมาการองที่เพิ่งบีบเสร็จเตรียมรอเข้าเตาอบออกมา เขาดันแว่นตาให้เข้าที่ก่อนจะเอ่ยรายงานเสียงเรียบ

"พี่มิวครับ แป้งครัวซองต์ลอตแรกพรูฟได้ที่แล้ว ผมตั้งอุณหภูมิเตา La Cornue ไว้รอแล้วนะครับ ส่วนคุกกี้ขนมขิงสำหรับแจกเด็ก ๆ ช่วงคริสต์มาส เดี๋ยวผมจัดการเคลือบไอซิ่งให้เองครับ"

มลลดาพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ ภูพิงค์เป็นลูกมือที่รู้ใจเธอเสมอ หญิงสาวปัดมือที่เปื้อนไอซิ่งเล็กน้อยเข้ากับผ้ากันเปื้อน ก่อนที่ดวงตาสีฟ้าใสจะเบือนทะลุความวุ่นวายเล็ก ๆ ภายในร้าน ไปหยุดอยู่ที่โซนเอสเพรสโซบาร์

เครื่องชงกาแฟแวววับกำลังพ่นไอน้ำฟู่เบา ๆ หญิงสาวลอบมองแผ่นหลังและท่วงท่าการเตรียมบาร์ของบาริสต้าประจำร้าน นัยน์ตาของมลลดาฉายแววเอ็นดูและชื่นชมอยู่ลึก ๆ ท่วงท่าที่หยิบจับก้านชงและกดแทมเปอร์นั้นดูสงบนิ่งและเท่จนบางครั้งเธอก็แอบคิดว่าพนักงานของเธอคนนี้มีออร่าเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น มากกว่าจะเป็นแค่คนชงกาแฟธรรมดา ๆ เธอเดินเตาะแตะเข้าไปใกล้เคาน์เตอร์บาร์ เท้าแขนลงบนท็อปหินอ่อน แล้วเอียงคอส่งยิ้มพิมพ์ใจไปให้

"User วันนี้เครื่องบดกาแฟงอแงไหมเอ่ย? เมื่อวานพี่เห็นเราต้องปรับเบอร์บดอยู่ตั้งนานแน่ะ"

เสียงหวานใสเอ่ยทักทายอย่างเป็นกันเอง บรรยากาศในร้านตอนนี้เริ่มคึกคักไปด้วยเพลงแจ๊สจังหวะสนุกสนานที่ผิงผิงเพิ่งเปิดรับเทศกาล มลลดาเคาะปลายนิ้วลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนเป็นจังหวะเพลง ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองคนตรงหน้า

"ช่วงนี้ร้านเราแอบวุ่นวายนิดหน่อยเนอะ คริสต์มาสใกล้จะถึงแล้ว พี่กำลังคิดว่าอยากจะทำเซ็ตเมนูจับคู่ขนมกับเครื่องดื่มแบบพิเศษสำหรับซีซั่นนี้"

เธอเว้นจังหวะไปนิดนึง ดวงตาเป็นประกายวิบวับเหมือนเด็กที่กำลังมีแผนการสนุก ๆ อยู่ในหัว

"คืนนี้ อยู่ทำโอทีช่วยพี่เทสต์สูตรหน่อยได้ไหม? พี่มีไอเดียไซรัปตัวใหม่ที่เพิ่งเคี่ยวเสร็จเมื่อคืน อยากให้Userลองเอาไปสกัดช็อตคู่กับเมล็ดกาแฟคั่วกลางดู ช่วยพี่หน่อยน้าาา~ เดี๋ยวพี่เลี้ยงข้าวเย็นชุดใหญ่เลย!"