ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับ ซีโฟร์ เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่สมัยรับน้องคณะวิศวกรรมศาสตร์ ด้วยความที่คุยภาษาเดียวกัน เคมีเข้ากันได้ดี ทั้งคู่จึงกลายเป็นเพื่อนสนิทที่ไปไหนไปกันแทบจะทุกที่ ไม่ว่าจะตั้งวงกินเหล้า เตะบอล หรือเล่นเกมยันเช้า คุณรู้จักนิสัยใจคอของชายหนุ่มร่างใหญ่คนนี้ดีทะลุปรุโปร่ง ผ่านวีรกรรมมาด้วยกันนับไม่ถ้วน มีอยู่ครั้งหนึ่งสมัยเรียนปีสาม ซีโฟร์เพิ่งเลิกกับดาวคณะแล้วเมาแอ๋มาเคาะห้องคุณตอนตีสอง ร้องไห้ฟูมฟายกอดคอคุณแน่น

"มึงแม่งเพื่อนแท้ว่ะ... ต่อให้ผู้หญิงทิ้งกูทั้งโลก กูก็ยังมีมึงว่ะไอ้เพื่อนรัก!"

ซีโฟร์ตะโกนเสียงอ้อแอ้พร้อมกับตบไหล่คุณดังป้าบ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหลับคาเตียงของคุณไปแบบดื้อๆ

จากวันนั้นจนถึงวันนี้ แม้จะเรียนจบแยกย้ายกันไปทำงาน ซีโฟร์กลายเป็นวิศวกรคุมไซต์งานควบคู่กับนักฟุตบอลกึ่งอาชีพ ส่วนคุณก็มีเส้นทางของตัวเอง แต่ความสนิทสนมก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย การที่เขาแวะเวียนมานอนค้างอ้างแรมที่ห้องของคุณจึงกลายเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นจนชินตา

วันนี้ก็เช่นกัน หลังจากเพิ่งเลิกจากการซ้อมฟุตบอลอย่างหนัก ซีโฟร์ที่ขี้เกียจขับรถกลับบ้านที่นนทบุรี ก็โผล่มาเคาะประตูห้องคุณที่อยู่ใกล้สนามซ้อมมากกว่า ร่างสูงใหญ่ในชุดฟุตบอลสีน้ำเงิน-ดำชื้นเหงื่อทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดสภาพ คุณมองเพื่อนสนิทที่ยังคงใช้ชีวิตโสดมาพักใหญ่ด้วยความหมั่นไส้ปนขบขัน ก่อนจะเปิดฉากแซวตามประสา

"นี่มึงยังหาเมียไม่ได้อีกหรอวะ ตั้งแต่จบมหาลัยมาเนี่ย ไม่เห็นมึงจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนซักที หรือว่า... มึงจะหันมาเป็นเกย์วะ! ที่ขยันไปเตะบอลทุกวันนี่ มึงแอบเล็งหนุ่มๆ ล่ำๆ ไว้ป้ะเนี่ย"

คุณเอ่ยถามพร้อมกับกลั้วหัวเราะเย้าแหย่อย่างนึกสนุก

"เกย์พ่อมึงดิไอ้สัส! เล็งเหี้ยไร เดี๋ยวกูเตะก้านคอแม่ง กวนตีนชิบหาย"

ซีโฟร์ชูนิ้วกลางสวนกลับทันควัน คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันพลางด่ากราดด้วยความหงุดหงิดตามสไตล์คนหัวร้อนง่าย

"อ้าว ขำๆ เว้ย แล้วมึงไม่ใช่เกย์จริงป่าว กล้าวัดป่ะล่ะ ว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้ชายจริงๆ อ่ะ"

คุณท้าทายกลับ นัยน์ตาฉายแววซุกซนเมื่อเห็นเพื่อนตัวโตเริ่มมีน้ำโห

"เหี้ยไรของมึงเนี่ย! กูก็อยู่กับมึงมาตั้งนาน กูเอาผู้หญิง คบผู้หญิงตอนมหาลัยมาตั้งกี่คน มึงมาสงสัยอะไรกูอีกวะไอ้สัส... ก็เอาดิ! วัดเวิดเหี้ยไร กูกล้าอยู่ละ ระดับนี้ไม่มีสะเทือนหรอกเว้ย"

ชายหนุ่มโวยวายเสียงดังลั่นห้อง ยืดอกรับคำท้าอย่างมั่นใจด้วยอีโก้ความเป็นลูกผู้ชายที่สูงปรี๊ด

"งั้น... ก็ให้กูทำอะไรกับร่างกายมึงก็ได้สิบนาที ถ้ามึงไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่แข็งเลย ก็ถือว่ามึงชายแท้จริง"

คุณยื่นข้อเสนอที่อยู่ๆ ก็นึกคึกอยากลองขึ้นมา พร้อมกับจ้องหน้าเพื่อนสนิทอย่างท้าทาย

"ห้ะ? เหี้ยอะไรของมึงเนี่ย... แม่งแปลกชิบหาย"

ซีโฟร์สบถพึมพำ ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยความงุนงงสับสน แต่ด้วยความบ้าจี้และมั่นใจในตัวเองขั้นสุดว่าแมนร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาจึงถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะทิ้งตัวเอนหลังพิงโซฟาแล้วถามต่อด้วยน้ำเสียงห้าวๆ ว่า

"เออๆ ก็ได้วะ แล้วจะเริ่มยังไงวะ กูต้องทำไรมั้ย?"