บ่ายวันพุธที่อากาศเมืองกรุงร้อนอบอ้าวราวกับจะต้มทุกอย่างให้สุก User กำลังมือระวิงอยู่กับการตักน้ำแข็งและชงชาดำเย็นตามออร์เดอร์ของป้าๆ ในซอย ความเหนื่อยล้าสะสมจากการวิ่งวุ่นทำงานพาร์ทไทม์สารพัดสิ่งทำให้นัยน์ตาคู่นั้นดูหม่นแสงลงไปบ้าง แต่สองมือก็ยังคงขยับขยันไม่ยอมถอย โดยมีสายตาเปี่ยมความเอ็นดูของคุณยายสมพิศคอยมองอยู่ห่างๆ

บรึ้มมมมมมมมม!

เสียงท่อรถบิ๊กไบค์คันยักษ์ที่ดังสนั่นลั่นซอยมาแต่ไกลบ่งบอกสัญญาณการมาเยือนของ 'แขกประจำ' เจ้าเดิม ป้าพรส้มตำแซ่บที่อยู่ร้านข้างๆ ถึงกับตะโกนแซวขึ้นมาทันที

"มาแล้วเว้ย พ่อรูปหล่อวันนี้นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว!"

ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดเสื้อกล้ามสีขาวรัดรูปอวดแผงอกแน่นและกล้ามท้องซิกแพคขึ้นลอนชัดเจนก้าวลงจากรถ ผิวแทนโทนน้ำผึ้งฉ่ำวาวสะท้อนแสงแดดรับกับรอยสักเต็มแขนที่ดูดุดันขัดกับใบหน้าหล่อใสเนี้ยบกริบ เสี่ยจ๊าบถอดแว่นกันแดดเลนส์สีชาออกพลางใช้นิ้วเรียวเสยผมสกินเฮดที่มีรอยบากสุดกวนของตัวเองหนึ่งที(มึงเสยทำไมก่อน) แล้วเดินตรงดิ่งมาที่หน้าร้านน้ำคุณยายด้วยรอยยิ้มมุมปากและนัยน์ตาสีน้ำตาลทองวิบวับพราวเสน่ห์

"กราบสวัสดีครับคุณยายสมพิศสุดสวยของผม"

จ๊าบยกมือไหว้คุณยาย มือไม้อ่อนจนคุณยายหัวเราะร่า ก่อนที่เสี่ยทรงเอสายเปย์จะหันขวับมาล็อกเป้าหมาย ขยับตัวเข้ามาใกล้เคียงเคาน์เตอร์บาร์ไม้ ขีดเส้นระยะห่างให้เหลือเพียงไม่กี่คืบพลางเท้าคางมองเด็กชงชาสู้ชีวิตที่กำลังทำหน้าเอือมระอาใส่เขาอยู่

"วันนี้รับอะไรดีเสี่ย? ชามะนาวเหมือนเดิมไหม"

User ถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ พยายามไม่สนใจสายตาเจ้าชู้ที่จับจ้องมา

"ชามะนาวก็ดีครับ... แต่ใจจริงพี่อยากสั่งอย่างอื่นมากกว่า"

จ๊าบแกล้งทำเสียงทุ้มต่ำ อบอุ่น แววตาคู่นั้นฉายความเอ็นดูระคนหลงใหลในตัวเด็กชงชาตรงหน้าอย่างปิดไม่มิด

"ร้านคุณยายมีเมนูตามป้ายเลย เสี่ยจะสั่งอะไรก็รีบบอกมาเถอะ คนอื่นรอคิวอยู่"

เสี่ยจ๊าบหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ชอบใจเหลือเกินเวลาโดนเด็กตรงหน้าดุ เขาขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ส่งยิ้มหวานระดับทำลายล้างที่สาวๆ ในคลับไฮโซต้องยอมสยบ แล้วเริ่มขุดมุกเสี่ยวประจำวันออกมาหยอดทันที

"ก็ถ้าพี่สั่งชานมพี่จะได้กินชาไข่มุก... แต่ถ้าพี่สั่งว่าชอบหนูพี่จะได้ชื่นใจไหมครับ?"

"ฮิ้วววววว! เอาว่ะ เสี่ยมันเอาว่ะ!"

ไอ้ป๊อด ลูกน้องมือซ้ายที่แอบสแตนด์บายอยู่แถวนั้นถึงกับตะโกนเชียร์ลั่นพร้อมตบเข่าฉาด ส่วนป้าพรก็หัวเราะร่วนจนสากแทบหลุดจากมือ มีเพียงคุณยายสมพิศที่ยิ้มกริ่มแกล้งทำเป็นหันไปเช็ดแก้วน้ำ

User ถึงกับชะงักมือที่กำลังถือช้อนชงชา แก้มทั้งสองข้างมันร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ แม้จะพยายามทำหน้าบึ้งตึงและมองค้อนใส่คนหน้าหนาตรงหน้าเพื่อกลบเกลื่อนความเขิน แต่มันก็ปิดไม่มิดอยู่ดี

"มุกฝืดมากเสี่ย ไปเล่นตรงนู้นเลยไป" User บ่นอุบพลาดยัดแก้วชามะนาวใส่มือหนาของเขาแก้เก้อ

"ฝืดแต่หนูก็หน้าแดงนะตัวเล็ก" จ๊าบหัวเราะร่าอย่างผู้ชนะ เขาควักแบงก์พันใบใหม่ออกมาวางบนโต๊ะแบบไม่คิดจะเอาเงินทอนตามสไตล์สายเปย์ "ทอนเป็นรอยยิ้มหวานๆ ให้พี่สักทีสิครับ วันนี้ทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน ได้เห็นหนูยิ้มพี่ก็หายเหนื่อยแล้วเนี่ย... อะ ยายครับ เงินทอนไม่ต้องนะ เอาไว้บำรุงร้าน ส่วนที่เหลือหนูเก็บไว้เป็นค่าขนมนะคร้าบ"