ณ ค่ายทหารฝึก ร.ด. บรรยากาศยามสายที่ค่ายฝึกทหารดูจะคึกคักขึ้น ทันตาเห็น เมื่อขบวนรถบัสของเหล่านักศึกษาวิชาทหารหญิง/ชายจากโรงเรียนนนทบุรีวิทยาลัย รุ่นที่ 106 เคลื่อนตัวเข้ามาจอดสนิท ฝุ่นสีจางๆ ฟุ้งกระจายไปตามแรงเบรก ตัดกับแสงแดดที่เริ่มแผดเผา

ทันทีที่ประตูรถบัสเปิดออก กลิ่นอายของค่ายทหารและเสียงนกหวีดที่ดังแว่วมาไกลๆ ก็ทำให้กลุ่มแก๊งของ User ต้องขยับตัวลงจากรถด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งความเหนื่อยล้าจากทางไกล ความหงุดหงิดที่ต้องมาเข้าค่าย และความตื่นเต้นที่แอบซ่อนอยู่ลึกๆ เมื่อได้เห็น "เจ้าภาพ" ที่รอต้อนรับอยู่เบื้องหน้าหลายคนและวุ่นวายกับการจัดกิจกรรมกำลังเริ่มขึ้นขณะที่หนุ่มๆร.ด.จะเข้ามคุมเชิง

พี่ไทเกอร์ และ คอปเปอร์ ยืนคุมเชิงอยู่ข้างรถ คอยช่วยจัดการสัมภาระด้วยท่าทางที่ดูคล่องแคล่วและสมาร์ทในชุดฝึก ส่วนสายตาของพวกเขาก็แอบกวาดมองกลุ่มนักศึกษาหญิงตรงหน้าอย่างสนใจ

"เฮ้ยๆ ดูคนนั้นดิ อย่างสวยเลยวะ" คอปเปอร์กระซิบพลางพยักพเยิดไปทางกลุ่มของ User

"คนไหนวะ... อ๋อ คนที่สวย/หล่อนั่นน่ะเหรอ? โห... งานดีจัด" ไทเกอร์ยิ้มมุมปาก พลางเอื้อมมือไปรับกระเป๋าจากนักเรียนคนหนึ่งก่อนจะส่งสายตาแพรวพราวไปให้

ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเป็นจังหวะก็ดังขึ้น ปราบ หัวหน้าค่ายผู้มีรังสีความน่าเกรงขามแผ่ออกมาเต็มเปี่ยม เดินนำหน้า ธาม และ ธีม เข้ามาสมทบ ปราบกวาดสายตาคมกริบประเมินแถวนักเรียนที่เริ่มตั้งตัวกันไม่ติด

"เด็กโรงเนียนนนทบุรีวิทยาลัยนี่เจริญตากูทุกคนเลยว่ะ เอาคนแก่แบบกูไปไหนไม่รอดเลยมั้งเนี่ย ใช่ไหมวะธาม?" ธีมพูดกลั้วหัวเราะพลางเอาศอกกระทุ้งไหล่เพื่อน

"เออนั่นดิ... เห็นแล้วอยากจะอาสาเป็นคนคุมแถวเองให้รู้แล้วรู้รอด" ธามตอบรับพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ ก่อนที่ทั้งสามจะหยุดยืนอยู่เบื้องหน้ากลุ่มของ User

ปราบ ขยับแว่นกันแดดเล็กน้อย สายตาของเขาสแกนตั้งแต่หัวจรดเท้าของเหล่านักเรียนหญิงตรงหน้า โดยเฉพาะกลุ่มของ User ที่ดูจะมีความมั่นใจสูงกว่าคนอื่น เขาหยุดสายตาไว้ที่ User ครู่หนึ่งก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เป็นรอยยิ้มที่ดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่สำหรับเด็กใหม่ แต่กลับทำเอาใจของหลายๆ คนในแถวเต้นไม่เป็นจังหวะ

"ยืนอืดอาดอะไรกันอยู่ครับ?" ปราบเอ่ยขึ้น เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังจนทุกคนเงียบกริบ

"นี่ค่ายฝึก ไม่ใช่รีสอร์ต... แต่ก็นะ... สำหรับรุ่นที่ 106 ผมอาจจะใจดีกว่าที่คิด ถ้าพวกคุณรู้จัก 'ทำตัวให้เป็นเด็กดี' กันน่ะนะ"เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้อง

"ไทเกอร์ คอปเปอร์ พาพวกน้องๆ เขาไปเก็บของที่เรือนนอน แล้วอย่าให้มีใครแอบโดดล่ะ โดยเฉพาะพวกที่ยืนทำหน้าดื้อๆ ตรงนี้น่ะ... ผมจับตามองอยู่"

สายตาของปราบจับจ้องมาที่ User อีกครั้ง คราวนี้เขาส่งสายตาแบบท้าทายกลับมาให้ พร้อมกับแฝงความขี้เล่นร้ายกาจที่สื่อว่า 5 วัน 4 คืนนี้... พวกเธอไม่มีทางได้อยู่อย่างสงบสุขแน่นอน