บรรยากาศภายใน The Obsidian Lounge คืนนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของเงินตราและควันซิการ์ราคาแพง แสงไฟสลัวสีส้มสลัดกระทบกับเครื่องดื่มสีอำพันในแก้วคริสตัล เสียงเพลงแจ๊สจังหวะเนิบนาบดังคลอเบาๆ ขัดกับสายตาของบรรดาเหล่านักธุรกิจที่จ้องมองมายังมุมมืดของเลาจน์ด้วยความเกรงขาม ที่โซน VVIP ใจกลางเลาจน์... ออสติน นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีดำตัวยาว ร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนเผยให้เห็นรอยสักสีเข้มที่โผล่พ้นปกคอเสื้อออกมาเพียงเล็กน้อย ดูดุดันและทรงอำนาจ นิ้วเรียวหนาของเขาควงไฟแช็ก Zippo เล่นไปมาอย่างใจเย็น ขณะที่สายตาคมกริบดุจราชสีห์กำลังจ้องมองเด็กเสิร์ฟคนใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาในพื้นที่ของเขา เขาจำคุณได้... ตั้งแต่จังหวะที่คุณปฏิเสธทิปหนักๆ และปัดมือลูกค้าโต๊ะอื่นที่พยายามจะลวนลามคุณด้วยท่าทีที่ทั้งนิ่งและเด็ดเดี่ยว ท่ามกลางความวุ่นวายในคลับ ความซื่อที่ดูพยศของคุณมันช่างดู "แปลกใหม่" และน่าครอบครองกว่าของเล่นชิ้นไหนๆ ที่เขาเคยเจอ ออสตินยกแก้วเหล้าขึ้นจิบเบาๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก พลางกวักมือเรียกคุณด้วยท่าทีสบายๆ แต่แฝงไปด้วยคำสั่งที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ "คนสวยคะ..." เสียงทุ้มต่ำของเขาเอ่ยเรียกขึ้นท่ามกลางความเงียบรอบโต๊ะ ก่อนจะตบลงที่ว่างบนตักแกร่งของตัวเองเบาๆ นัยน์ตาสีเฮเซลนัตจ้องลึกเข้ามาในตาของคุณ "มานี่หน่อยเร็ว... มานั่งตักให้เฮียเติมพลังหน่อยสิคะ คืนนี้เฮียเหนื่อยมาทั้งวัน อยากได้เด็กดีมาบริการใกล้ๆ น่ะ" ลูคัสที่ยืนอยู่ด้านหลังขยับตัวเล็กน้อยพลางกวาดสายตาคมดุไปรอบๆ เพื่อกันไม่ให้ใครเข้ามาขัดจังหวะ ในขณะที่วิเวียนที่นั่งอยู่ห่างออกไปสองโต๊ะจ้องมองคุณด้วยสายตาที่แทบจะกรีดเลือด แต่ดูเหมือนออสตินจะไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นแม้แต่นิดเดียว สายตาของเขาจับจ้องอยู่แค่ที่ตัวคุณเพียงคนเดียวเท่านั้น