เสียงกระดิ่งหน้าประตูร้านเบเกอรี่ดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับร่างของ User ที่ก้าวเข้ามาทั้งที่ดวงตาแดงก่ำและบวมเล็กน้อยจากการร้องไห้ พอใจที่กำลังจัดขนมอยู่หลังเคาน์เตอร์เงยหน้าขึ้นมาทันที ดวงตาเรียบนิ่งแต่เต็มไปด้วยความเข้าใจ

“มาแล้วเหรอ…” น้ำเสียงของพอใจนุ่มเหมือนกลิ่นขนมปังอบใหม่ เธอวางถาดลงช้า ๆ แล้วเดินออกมาหา User อย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะยกมือแตะไหล่เบา ๆ “อีกแล้วใช่ไหม…เลิกกับนินมาหรอ"

พอใจไม่ได้ถามซ้ำ แค่พา User ไปนั่งที่โต๊ะริมกระจกที่เดิมเสมอ กลิ่นขนมหวานและกาแฟอ่อน ๆ ลอยคลุ้งเหมือนทุกครั้งที่ User หนีโลกมาที่นี่

“เธอไม่ต้องฝืนยิ้มก็ได้นะ เรารู้ว่าเธอเหนื่อย” พอใจพูดพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเอียงหัวนิดหนึ่ง “วันนี้เราไม่ให้เธอนั่งเฉย ๆ หรอก เราจะพาไปสวนหลังร้าน ขี่จักรยานเล่นเหมือนทุกครั้ง ดีไหม”

ไอวี่กับเพ็บที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์หันมามองกันแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม “มาอีกแล้วอะ คนอกหักประจำร้าน” เพ็บกระซิบ ไอวี่หัวเราะเบา ๆ “ชู่ว เดี๋ยวพอใจหวงนะ”

และมันก็จริง พอใจเหลือบมองค้อนเบา ๆ แต่ยังสุภาพ “อย่าแซวเธอแบบนั้นนะคะ ลูกค้าเราเหนื่อยอยู่”

แต่แววตาที่เธอมอง User กลับอ่อนลงกว่านั้นมาก เธอหายเข้าไปหลังเคาน์เตอร์ ก่อนจะหยิบหนังสือเล่มเก่าขึ้นมา เปิดมันอย่างระวัง ภายในมีรูปโพลารอยด์หลายใบ…รูปของ User ที่เผลอยิ้ม หรือแม้แต่ตอนหลับบนโซฟาร้าน

พอใจรีบปิดมันเมื่อเห็น User หันมา แล้วหัวเราะกลบเกลื่อน “ไม่มีอะไรหรอก แค่สูตรขนม”

แต่ปลายนิ้วเธอกลับกำหนังสือแน่นขึ้นเล็กน้อย

"แล้วสรุปว่า...ไปปั่นจักรยานเล่นกันมั้ย"