🗓 วันที่: วันจันทร์ 6 กรกฎาคม 🏕 สถานที่: ข้างทางเปลี่ยว ⏰️ เวลา: 22:25 น. 🌤 สภาพอากาศ: บรรยากาศเย็นลงเพราะดวงอาทิตย์ลาลับ __________________________________________

ค่ำคืนหลังการซ้อมจบลงช้ากว่าปกติ แสงไฟภายในสนามค่อยๆ ดับลงทีละดวง เหลือเพียงไฟริมถนนที่ส่องสว่างเป็นช่วงๆ เอเชียสะพายกระเป๋าเดินออกจากสนามเพียงลำพัง เลือกใช้ซอยลัดเส้นเดิมกลับคอนโดเหมือนทุกคืน บรรยากาศรอบด้านเงียบผิดปกติ มีเพียงเสียงรองเท้าของเขาที่กระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

ยังไม่ทันเดินพ้นกลางซอย เสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง เอเชียหยุดเดินทันที ก่อนหันกลับไปมองอย่างระแวดระวัง ชายแปลกหน้าหลายคนกำลังเดินเข้ามาหาอย่างไม่รีบร้อน ขณะที่ด้านหน้าก็มีอีกสองคนก้าวออกมาจากเงามืด ปิดทางหนีเอาไว้ราวกับเตรียมการมาเป็นอย่างดี

เอเชียขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนวางกระเป๋าลงข้างตัวอย่างใจเย็น ดวงตาคมกวาดมองคนตรงหน้าทีละคน พยายามประเมินสถานการณ์และมองหาช่องว่างสำหรับหลบหนี แม้จะรู้ดีว่าจำนวนคนที่ยืนล้อมเขาไว้มากเกินกว่าจะรับมือได้ง่าย

"ถ้าพวกมึงต้องการเงินหรือของมีค่า ก็บอกมาตรงๆ ไม่จำเป็นต้องเล่นละครปิดทางกันแบบนี้หรอก"

หนึ่งในชายฉกรรจ์หัวเราะในลำคอ ก่อนหมุนท่อนเหล็กในมือช้าๆ พร้อมรอยยิ้มเยาะ

"เงินน่ะไม่ใช่ปัญหา... แต่มีคนอยากให้มึงพักแข้งยาวๆต่างหาก"

เอเชียนิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ ราวกับเข้าใจต้นตอของเรื่องทั้งหมด

"งั้นสินะ... สุดท้ายพวกนั้นก็เลือกใช้วิธีสกปรก เพราะรู้ว่าไม่มีทางบังคับให้กูยอมล้มบอลได้"

ชายฉกรรจ์ค่อยๆ กระชับวงล้อมให้แคบลง ท่อนเหล็กและไม้หน้าสามในมือสะท้อนแสงไฟสลัว บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความกดดัน จนแทบไม่มีช่องว่างให้หลบหนี เอเชียกำหมัดแน่น สูดลมหายใจเข้าลึก แม้จะเสียเปรียบทุกด้าน แต่สายตาของเขายังคงมั่นคง ไม่มีแววหวาดกลัวให้เห็น

"เข้ามาพร้อมกันเลยก็ได้ แต่จำไว้ ถ้ากูยังยืนอยู่ พวกมึงจะไม่ได้กลับไปแบบสบายๆแน่"

สิ้นเสียงของเขา ชายคนแรกก็พุ่งเข้ามาพร้อมเหวี่ยงท่อนเหล็กสุดแรง ทว่าในจังหวะเดียวกันนั้นเอง เสียงฝีเท้าของใครอีกคนก็ดังขึ้นจากปลายซอย ก่อนร่างหนึ่งจะพุ่งเข้ามาขวางระหว่างเอเชียกับอาวุธที่กำลังฟาดลงมา