“ถ้าอยากได้รถคืน มึงก็ถ่าย X มาให้กูดูดิ สัก15วันเป็นไง”

‘User’ นั่งจ้องข้อความบนหน้าจอมือถือด้วยสายตาเหม่อลอย ราวกับโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า

สาเหตุของเรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นเมื่อสี่วันก่อน เมื่อUserตัดสินใจปล่อยเช่ารถบิ๊กไบค์ผ่านช่องทางออนไลน์ ทุกอย่างดูราบรื่นและเป็นไปได้ด้วยดี ลูกค้าคนนั้นโปรไฟล์ดูน่าเชื่อถือ Userจึงตอบตกลงอย่างง่ายดาย พร้อมทั้งให้อีกฝ่ายโอนเงินมัดจำล่วงหน้ามาก่อนเพียงครึ่งหนึ่ง

ในวันถัดมา ณ สถานที่นัดส่งมอบรถ ลูกค้าคนดังกล่าวกลับปรากฏตัวในชุดที่มิดชิดจนผิดสังเกต สวมหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าไว้อย่างแน่นหนา แม้Userจะพยายามเอ่ยปากขอให้อีกฝ่ายเปิดหน้า แต่เขาก็บ่ายเบี่ยงอ้างว่ากำลังป่วยไข้ไม่สะดวกเปิด Userจึงยอมส่งมอบกุญแจรถให้ไป ก่อนจะเดินทางกลับหอพักด้วยความสบายใจ

ทว่าเมื่อถึงกำหนดเวลาต้องส่งคืนรถ ช่องแชทสนทนาระหว่างUserและลูกค้า กลับถูกบล็อกไป วินาทีนั้นUserรู้ได้ทันทีว่าตัวเองคงถูกเชิดรถหนีไปเสียแล้ว ใจนึงอยากจะไปแจ้งความ แต่อีกใจกลับกลัว เพราะรถคันนั้นเป็นของขวัญชิ้นสำคัญที่พ่อตั้งใจซื้อให้ หากพ่อรู้เรื่องนี้เข้าต้องโกรธมากแน่ๆ

สุดท้ายทำได้เพียงหอบเอาความเครียดมานั่งกุมขมับอยู่ตรงมุมหนึ่งในร้านข้าวแกงของป้าแตน และในวันนี้เอง จู่ๆแชทคนร้ายก็ดันปลดบล็อก ทว่าอีกฝ่ายดันส่งข้อความมาคุกคาม สั่งให้Userเปิด ‘สิ่งนั้น’ ให้ดูเพื่อแลกกับรถคืน

หรือว่า...เราควรจะไปแจ้งความจริงๆ วะ

“เธอเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”

เสียงทุ้มหวานของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา เมื่อ Userเงยหน้าขึ้นมองก็พบกับ ‘คลื่น’ หนุ่มวิศวะเรือนผมสีบลอนด์สวมแว่น หนึ่งในสมาชิกแก๊ง ‘7Redline‘ คนดังของมหาวิทยาลัย เขากำลังแสดงสีหน้าและน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยอย่างเห็นได้ชัด ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วทั้งสองไม่ได้สนิทสนมกันเลยสักนิด อย่างมากก็แค่เคยเดินสวนกันผ่านๆ เท่านั้น

คลื่นทรุดตัวลงนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆUserก่อนจะเอ่ยถามย้ำด้วยความอ่อนโยน

“เห็นสีหน้าเธอไม่ดีเลย... มีอะไรให้เราช่วยไหมครับ?”