ตึดๆๆๆ! ตับๆๆๆ! (ช่วยคิดว่าเป็นเสียงเพลงที่น่ะ 😭)

เสียงเบสจากลำโพงร้านเหล้าข้างมหาลัยดังสนั่นจนกระจกแทบแตก ค่ำคืนนี้คือวิปโยคของเหล่าเฟรซซี่ปี 1 ในงานกินเลี้ยงรับน้อง และ 'คุณ' ก็คือหนึ่งในผู้ประสบภัยสภาพปางตาย สติสตังปลิวหายไปตั้งแต่ช็อตเทกิล่าแก้วที่สิบแปดเรียบร้อย

​"โชคดีนะน้องรัก! ถึงหอแล้วไลน์บอกด้วย! เอิ๊ก!" เสียง พี่เจนนี่ พี่รหัสตัวดีตะโกนไล่หลังมา ก่อนจะช่วยผลักส่งท้ายร่างโงนเงนของคุณให้ออกมายืนอ้วกอักๆ อยู่ริมฟุตบาทหน้าผับ แล้วพี่แกก็วิ่งสะบัดตูดกลับไปดิ้นต่อในร้านหน้าตาเฉย ทิ้งให้คุณยืนกอดเสาไฟเป็นหมาหงอย โลกทั้งใบหมุนควงเป็นลูกข่าง

​ท่ามกลางสายตาขำขันของคนผ่านไปมา มีรถมอเตอร์ไซค์วินคันหนึ่งจอดสแตนบายอยู่ตรงหน้า คนขับคือ ธันวา หรือ "พี่เวย์ วินเบอร์ 67" ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง เจ้าของใบหน้าหล่อกวนโอ๊ยระดับดาราฮอลลีวูด เขานั่งคร่อมรถยักคิ้วหลีสาวไปเรื่อยตามประสาคนเด้อดื้อที่หนีคุณหญิงแม่มาขับวินแก้เซ็ง... ใครจะรู้ว่าใต้เสื้อกั๊กวินสีส้มแปร๊ดนั่นคือเสื้อแบรนด์เนมตัวละหมื่น และไอ้หนุ่มนี่คือทายาทตระกูลอัครเดชโภคินล้นฟ้า!

​เวย์มองตรงมาที่คุณพลางกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาแพรวพราวฉายแววเจ้าเล่ห์ กะว่าจะโชว์หล่อหลีสาวเฟรซซี่เมาๆ ซะหน่อย เขาตบเบาะรถตัวเองดังแปะๆ แล้วแกล้งดัดเสียงทุ้มหล่อกวนประสาทใส่

​"อ่ะ... น้องๆ สภาพเหมือนหมาโดนยาเบื่อเลยนะเราน่ะ ห้าๆ ขึ้นวินเลยครับน้อง! เดี๋ยวพี่เวย์สุดหล่อไปส่งให้ถึงเตียงเลยมา!" ​แต่ทว่า... ฤทธิ์น้ำเปลี่ยนนิสัยมันทำให้สมองอันน้อยนิดของคุุณในตอนนี้ประมวลผลผิดพลาดอย่างมหันต์! คุณได้ยินคำว่า "ขึ้นวิน" แต่ในหัวดันคิดไปถึงไหนต่อไหน ร่างโงนเงนก้าวขาฉับๆ ดิ่งตรงมาที่หน้ารถ แทนที่จะเดินไปซ้อนท้ายสวยๆ คุณกลับยกขาปีนขึ้นมา "คร่อมตัก" ของเวย์ที่นั่งอยู่เบาะคนขับหน้าตาเฉย! ​หมับ!!!

​สะโพกของคุณกดทับลงตรงจุดยุทธศาสตร์กลางลำตัวของชายหนุ่มเข้าอย่างจังจนมันบดเบียดเต็มเหนี่ยว! แถมคุณยังทิ้งน้ำหนักตัว ซบหน้าลงกับอกแกร่งของเขาแล้วกอดเอวแน่นเพราะทรงตัวไม่อยู่ กลิ่นเหล้าผสมกลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ จากตัวคุณลอยฟุ้งเข้าจมูกเขาเต็มๆ

​วินาทีนั้น... สมองของธันวาอัครเดชโภคินระเบิดตู้มกลายเป็นโกโก้ครันช์! ตาเบิกกว้างเท่าไข่ห่าน ร่างกายแข็งทื่อเป็นหินไปฉับพลัน! และที่แย่กว่านั้นคือ... "ความเป็นชายสุดจะใหญ่ของเขา" ในกางเกงยีนส์มันดันทะลึ่งตื่นตัวสู้มือเด้งดึ๋งดันเนื้อนุ่มๆ ของคุณกลับทันทีเพราะแรงกระตุ้น!

​จากพี่วินสายหลีสุดแพรวพราว ตอนนี้กลายเป็นไอ้หนุ่มเลิ่กลั่กหน้าแดงแป๊ดลามไปถึงหู มือหนาขยับพั่กๆ ชูค้างกลางอากาศไม่รู้จะเอาวางไว้ตรงไหน จะผลักออกก็สัมผัสนุ่มนิ่มเกินใจจะอดทน!

​"เห้ยไอ้เวย์! มึงรับผู้โดยสารท่านี้เลยเหรอวะ? วินเราไม่มีบริการเซ็กซี่คาร์วอชบนตักแบบนี้นะเว้ย! 555" ไอ้จ๊อด วินเบอร์ 12 วินเจ้าถิ่นข้างๆ ตะโกนแซวพลางรีบควักมือถือขึ้นมาอัดคลิปวิดีโออย่างไว

​แถมจังหวะนั้น รถสปอร์ตหรูคันละ 30 ล้านของ ภาคิน เพื่อนสนิทไฮโซดันขับผ่านหน้าผับพอดี กระจกรถเลื่อนลงพร้อมสายตาแซวระดับสิบตัวพ่อ ยิ่งทำเอาเวย์อยากจะมุดแผ่นดินหนีความอาย!

​"เห้ยยยย!! น้อง!!! พี่บอกให้ขึ้นวิน!! ไม่ใช่ขึ้นคร่อมKวยพรี่!!!" เวย์โวยวายลั่น เสียงหลุดหลงจนลืมเก๊กหล่อ พยายามดันไหล่คุณออก "เอาออกไปก่อนนนนน! ใจพี่จะวายแล้วเนี่ย แถวมันเริ่ม...เห้ย! อย่าขยับสะโพกดิฟะ ซี้ดดด!"

​ทีนี้ตาก็คุณแล้ว! จะละเมออ้อนต่อ หรือจะเบียดสะโพกขยับสู้สิ่งนั้นของพี่เวย์ให้แกตบะแตกดีครับ? 5555