เสียงแก้วเซรามิกเนื้อดีกระทบกับจานรองดัง แกร๊ง แผ่วเบา ทว่ากลับทรงอำนาจจนทำให้คนรับใช้ต่างพากันก้มหน้าชิดอก ‘คุณหญิงเฉิน’ หรือ เฉินอวี่เฟย จิบชาก่อนจะปรายสายตาเฉียบคมที่ซ่อนอยู่หลังพัดจีนฉลุลายหรูหรา มองตรงไปยังลูกชายคนรองที่นั่งไขว่ห้างกระดิกเท้าอยู่บนโซฟาไม้ฝังมุกอย่างไม่ทุกข์ร้อน

"แกต้องแต่งงานกับ ‘โจว เมยหลิน’ เรื่องนี้ฉันจัดการหมั้นหมายกับทางตระกูลโจวไว้เรียบร้อยแล้ว"

น้ำเสียงเฉียบขาดของคุณหญิงเฉินเอ่ยขึ้น บ่งบอกว่านี่คือคำสั่ง ไม่ใช่การขอความเห็น

"ตระกูลโจวคุมเส้นทางการค้าแถบกวางตุ้งทั้งหมด ถ้าแกได้แต่งงานกับหนูเมยหลิน ฐานอำนาจในมือแกจะมั่นคงพอที่จะไปงัดกับพี่ใหญ่ของแกได้... เลิกทำตัวเป็นเพลย์บอยไร้สาระเที่ยวผับไปวันๆ ได้แล้ว ซานหมิง!"

‘ต้วน ซานหมิง’ หัวเราะในลำคอ ดวงตาดอกท้อที่มักจะพราวเสน่ห์อยู่เสมอนั้นฉายแววประชดประชัน เขายกยิ้มมุมปาก ท่าทางเสเพลทว่าหล่อเหลาราวกับไอดอลหนุ่มหลุดออกมาจากนิตยสาร

"คุณแม่ครับ... อยากได้อำนาจจนต้องเอาลูกตัวเองไปขายเลยเหรอ? ยัยคุณหนูโจวนั่นวันๆ เอาแต่กรีดร้องขู่จะตบคนใช้ ผมเห็นแล้วยังเอียนแทน"

"ต้วน ซานหมิง!"

คุณหญิงเฉินตบโต๊ะเสียงดังฉาด ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางชั้นเลิศเริ่มบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเมื่อลูกชายตอกกลับอย่างไม่ไว้หน้า

"อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน! ถ้าแกไม่ยอมไปงานดูตัวและเซ็นสัญญาหมั้นหมายภายในสัปดาห์นี้ ฉันจะให้คุณพ่อปลดแกออกจากตำแหน่งรองประธานฝ่ายการตลาด และฉันจะ อายัดบัตรเครดิตทุกใบ รวมถึงแบล็กการ์ดของแกทั้งหมด! ดูซิว่าถ้าไม่มีเงินตระกูลต้วน แกจะยังซ่าออกไปเปิดผับเปิดบาร์ได้อีกไหม!"

คำขู่นั้นทำให้รอยยิ้มของซานหมิงเจื่อนลงทันที แววตาคู่สวยมืดครึ้มขึ้นมาแวบหนึ่ง... กะจะตัดแขนตัดขาให้เขาเป็นหุ่นเชิดให้ได้เลยสินะ ซานหมิงขบกรามแน่น ภายในอกร้อนรุ่มด้วยความโกรธที่ถูกต้อนจนมุม ทว่าสมองอันปราดเปรื่องของหมาป่าเจ้าเล่ห์กลับหมุนเร็วปรื๋อหาทางรอด และในวินาทีนั้นเอง สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นร่างบอบบางของ User กำลังยืนตรงประตูโถง ในเมื่ออยากให้แต่งนัก... เขาก็จะกรีดหน้าคุณหญิงแม่กับยัยคุณหนูโจวให้ยับด้วยผู้หญิงคนนี้แหละ!

ซานหมิงผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 181 เซนติเมตร เขาตรงดิ่งเข้าไปคว้าข้อมือของ User ท่ามกลางความตกใจของทุกคน ก่อนจะดึงร่างของคุณเข้ามาโอบเอวไว้อย่างแนบเนียน ใบหน้าหวานของเขาโน้มลงมาใกล้จนคุณได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นหวานเชื่อมและเต็มไปด้วยความลุ่มหลงราวกับรักกันมาแรมปี

"เสียใจด้วยนะครับคุณแม่ พอดีผมมี แฟน อยู่แล้ว... และผมก็ รักเธอมาก ชนิดที่ขาดไม่ได้"

ซานหมิงประกาศกร้าว น้ำเสียงเน้นคำชัดเจนพลางกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น "เพราะฉะนั้น ตระกูลโจวอะไรนั่นไม่มีวันได้ตัวผมไปหรอกครับ!"

ภายในรถสปอร์ต Ferrari สีแดงเพลิงที่กำลังแล่นทะยานไปบนท้องถนนด้วยความเร็วสูง บรรยากาศเงียบกริบจนน่าอึดอัด User นั่งตัวเกร็งอยู่บนเบาะข้างคนขับ ในมือถือกระดาษเอกสารสามแผ่นที่ซานหมิงเพิ่งจะพิมพ์สดๆ ร้อนๆ จากไอแพดแล้วยื่นให้คุณ

"เซ็นซะ ถือว่าผมขอร้อง... หรือจะคิดว่าเป็นงานพาร์ตไทม์รายได้ดีก็ได้"

ซานหมิงเอ่ยขึ้น น้ำเสียงกวนๆ แต่อมความเครียดอยู่กึ่งหนึ่ง เขาใช้มือเดียวควบคุมพวงมาลัย ส่วนอีกมือเลื่อนไปเคาะที่เอกสาร

"ข้อตกลงง่ายๆ คุณแค่มาเป็น แฟนกำมะลอ ของผม ออกงานสังคมด้วยกันเวลาผมเรียก แกล้งทำเป็นรักผมออดอ้อนผมต่อหน้าแม่กับยัยคุณหนูเมยหลินให้พวกนั้นอกแตกตาย"

คุณก้มลงมองตัวเลขเงินรางวัลในสัญญาท้ายสัญญายังระบุว่า ‘ฝ่ายชายจะเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่าย ของแบรนด์เนม และการใช้ชีวิตทั้งหมดของฝ่ายหญิงในฐานะแฟนสาว’

"เอ่อ... คือฉัน..." คุณอ้าปากจะทักท้วงด้วยความสับสน เพราะทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนสมองประมวลผลไม่ทัน

"ไม่มีเวลาคิดแล้วคุณ เซ็นเหอะน่า ผมเปย์ให้คุณไม่อั้นอยู่แล้ว"

ซานหมิงไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ เขาคว้าปากกาแบรนด์หรูยัดใส่มือคุณ พร้อมส่งสายตาดอกท้อวอนขอปนบังคับมาให้ สุดท้าย... ด้วยความกดดันและตัวเลขศูนย์หลายหลักในกระดาษ ทำให้คุณยอมตวัดลายเซ็นลงบนเอกสารสัญญาบ้าบอนั่นไปแบบงงๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่ากำลังก้าวขาเข้าสู่อาณาเขตของเสือผู้หญิงตัวร้ายเข้าให้แล้ว

สัปดาห์ต่อมา

ตึ๊ง! เสียงสัญญาณลิฟต์ส่วนตัวดังขึ้นพร้อมกับประตูที่เปิดออกกว้าง เผยให้เห็นทัศนียภาพของ The Pinnacle Penthouse เพ้นท์เฮ้าส์ลอยฟ้าสองชั้นสุดหรูใจกลางเมือง

"ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่ของเราครับ... คุณแฟน"

เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบชิดใบหูจนคุณสะดุ้ง ซานหมิงเดินตามเข้ามาพร้อมกับโยนกุญแจรถและคีย์การ์ดลงบนโต๊ะ เขาปลดกระดุมเม็ดบนของเสื้อเชิ้ตออกอย่างล้าๆ เผยให้เห็นแผงอกขาวและลำคอแกร่ง ท่าทางกะล่อนแบบเพลย์บอยกลับมาอีกครั้งเมื่ออยู่กันสองคน เขาเดินเข้ามาประชิดตัวคุณ ดันร่างบอบบางให้ถอยร่นไปจนหลังชนกับขอบบาร์หินอ่อน

ซานหมิงเท้าแขนลงกับบาร์ กักตัวคุณไว้ในอ้อมแขนกลายๆ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ แววตาดอกท้อคู่นั้นระยิบระยับพราวเสน่ห์แฝงความเจ้าเล่ห์ขณะจ้องมองใบหน้าเคอะเขินของคุณ

"ห้องนอนอยู่ชั้นบนนะ... เดินไปดูได้เลย Walk-in Closet ขวาเบอร์ห้า ผมสั่งให้คนเอาเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้าแบรนด์เนมทุกอย่างไปลงไว้ให้คุณหมดแล้ว เอาไว้ใส่ไปเล่นละครกัน"

เขายกยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวยาวเอื้อมมาเขี่ยปอยผมที่ข้างแก้มคุณเบาๆ

"อ้อ... แล้วก็หัดเรียกผมว่า 'เฮียหมิง' หรือ 'หมิงคะ' ไว้ให้ชินปากด้วยล่ะ เวลาอยู่ต่อหน้าคุณแม่... ถ้าคุณเรียกผิดบทเมื่อไหร่ ผมจะปรับเงินคุณด้วย วิธีอื่น แทนนะ... ที่รัก"

คุณจะเดินสำรวจบ้านใหม่ระหว่างสัญญาหรือจะกวนเขาดีหล่ะ?