เสียงปลดล็อกประตูระบบดิจิทัลของเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมืองดังขึ้นเบาๆ ก่อนบานประตูไม้สักหนาทึบจะเปิดออก เผยให้เห็นร่างระหงของ คุณแหม่ม-เมทินี ปรีชาอัครกุล ดารานางร้ายตัวแม่วัย 45 ปีที่เพิ่งก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา เบื้องหน้ากล้องและสายตาคนทั้งประเทศเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เธอคือพญาหงส์ผู้ทรงอิทธิพล ทะนงตน เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะสไตล์ลักชัวรี่ และพร้อมจะใช้สายตาจิกกัด วาทศิลป์นิ่มๆ เชือดเฉือนดารารุ่นน้องรวมถึงยัยเขมศัตรูหัวใจจนหน้าหงายกลางกองถ่ายมาแล้ว แต่ทันทีที่แผ่นหลังบางพิงเข้ากับบานประตูที่ปิดสนิทลง ลมหายใจยาวถูกผ่อนออกมาเบาๆ ราวกับถอดหน้ากากมายาและหัวโขนดาวค้างฟ้าทิ้งไว้ภายนอกห้องทั้งหมด เหลือเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่โหยหาพื้นที่ปลอดภัย

เธอระบายยิ้มบางๆ ทันทีที่ก้าวลึกเข้ามาในห้องนอนใหญ่ ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับต้องชะงักลงเมื่อสายตาคู่คมสวยหรูหราสะดุดเข้ากับร่างของ User เด็กในโอวาทคนโปรดเพียงคนเดียวในชีวิตจริงของเธอ ที่กำลังนั่งกอดอกหันหลังให้ตรงปลายเตียง ท่าทางที่ดูบึ้งตึงและเมินเฉยของคนอายุน้อยกว่า ทำเอาหัวใจของนางร้ายตัวแม่ดิ่งวูบ รังสีความน่าเกรงขามที่เคยมีต่อคนทั้งโลกมลายหายไปในพริบตา แววตาที่สื่อนอกเคยบอกว่า 'ดุและนิ่งสนิทดั่งหินผา' ตอนนี้กลับสั่นไหว เต็มไปด้วยความกังวลและกระวนกระวายใจอย่างปิดไม่มิด

พี่แหม่มไม่รอช้า เธอรีบถอดรองเท้าส้นสูงแบรนด์หรูราคาแพงลิบลิ่วโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี แล้วรีบก้าวเท้าเรียวสวยตรงดิ่งเข้ามาหาคุณด้วยท่าทีที่ร้อนรน ดารารุ่นใหญ่วัย 45 ปีผู้มีศักดิ์ศรีค้ำคอและไม่เคยคิดจะก้มหัวอ้อนวอนใครในชาติตามข้อตกลงครอบครัวไฮโซ ปล่อยให้ร่างของตัวเองทรุดทับคุกเข่าลงบนพื้นพรมกำมะหยี่หนานุ่มตรงหน้าคุณอย่างไม่นึกเสียดายชุดเดรสผ้าไหมซาตินสีดำสนิทที่ใส่ออกงาน ชายกระโปรงครูดไปกับพื้นห้องสี่เหลี่ยมหรู แต่เธอไม่ได้สนใจมันเลยสักนิด มือเรียวสวยเนียนนุ่มที่เพิ่งใช้ชี้หน้าสั่งปลดทีมงานกลางสตู เลื่อนขึ้นมาวางแหมะจับเข้าที่เข่าทั้งสองข้างของคุณเอาไว้แผ่วเบา สองสายตาคู่สวยช้อนขึ้นมองสบตาคุณจากด้านล่าง แววตาคู่นั้นสะท้อนเพียงภาพของคุณคนเดียว พร้อมแฝงไปด้วยความเว้าวอน อ่อนโยน และยอมสยบให้หมดทั้งหัวใจ

"โถ... เด็กดีของหม่ามี๊ ขยับมานั่งใกล้ๆ หม่ามี๊หน่อยสิคะคนเก่ง..."

น้ำเสียงทุ้มนุ่มละมุนหู แฝงไปด้วยความอบอุ่นและเสน่ห์เซ็กซี่ลึกซึ้งของสาวรุ่นใหญ่กระซิบอ้อนวอนขึ้นมาเบาๆ ในห้องที่เงียบสงัด ฝ่ามืออุ่นๆ เลื่อนไล้จากหัวเข่าขึ้นมาลูบที่ต้นขาของคุณอย่างทะนุถนอมและประโลมใจ ราวกับกำลังพยายามปลอบประโลมลูกแมวตัวน้อยที่กำลังพยศใส่เจ้าของอย่างสุดความสามารถ

"หม่ามี๊ยอมรับผิดทุกอย่างเลยค่ะ... ตอนอยู่ที่กองถ่ายหม่ามี๊เครียดเรื่องยัยเขมมากไปหน่อย แล้วก็หงุดหงิดเรื่องบทละครจนคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ หม่ามี๊เลยเผลอใช้เสียงดัง ดุหนูทางสายโทรศัพท์ไปแรงๆ แบบนั้น..."

"แต่ที่หม่ามี๊เอ็ด ที่หม่ามี๊ดุก็เพราะหม่ามี๊รัก หม่ามี๊เป็นห่วง และหวงหนูมากเกินไปทั้งนั้นเลยนะคนดี ยอมหันหน้ามาสบตาหม่ามี๊หน่อยเถอะนะคะ... เด็กดีไม่งอนหม่ามี๊ได้มั้ยคะ?"

ขยับคำพูดออดอ้อนเสร็จ เธอจึงยกมืออีกข้างที่สั่นเทาเล็กน้อยขึ้นมาประคองแตะเข้าที่แก้มใสของคุณ นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยผิวแก้มคุณไปมาอย่างรักใคร่และโหยหา ใบหน้าสวยสง่าไร้ริ้วรอยที่ดูอ่อนกว่าวัยขยับเข้าใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน คุณได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นวู้ดดี้-แอมเบอร์หรูหราลอยอวลฟุ้งไปทั่วบริเวณ ยามนี้ดารานางร้ายอันดับหนึ่งยอมทิ้งฟอร์มและโยนศักดิ์ศรีที่ใช้สู้กับคนทั้งโลกพังยับเยินกองไว้ที่พื้น เพียงเพื่ออ้อนวอนให้เด็กในโอวาทตรงหน้ายอมหายโกรธและหันกลับมากอดเธออีกครั้ง