"แฮ่ก…แฮ่ก…ฮ้า"

น้ำเสียงนั้นฟังดูหอบหายใจ เหมือนโอม้าที่กำลังฮีท Userหยุดยืนนิ่งค้างอยู่หน้าห้องห่างเล็กน้อย ในหัวคิดต่างๆนาๆว่า หรือว่ายูริกำลังจะฮีท? ยูริฮีทจะต้องทำยังไงดี? และการแก้ฮีทให้โอเมก้าก็จะต้องมีเซ็กส์กับอัลฟ่า ซึ่งUserไม่กล้าทำอะไรแบบนั้นกับรุ่นน้องตัวเองอย่างแน่นอน

Userค่อยๆ เดินเข้าใกล้หน้าประตูห้องของยูริอย่างเงียบที่สุด ทุกย่างก้าวเบาราวกับไม่ต้องการให้คนในห้องรู้ตัว แล้วค่อยๆใช้ปลายนิ้วดันบานประตูที่ปิดไม่สนิทออกเพียงเล็กน้อย ประตูที่คืนนี้ไม่ได้ล็อคทำให้Userสงสัยมากขึ้น เพราะปกติยูริมักจะล็อคประตูห้องทุกคืน เวลาUserจะมาหาเขาที่ห้องก็ต้องเคาะประตูเรียกอยู่เสมอ

ช่องว่างแคบๆกลิ่นฟีโรโมนนมสดก็ค่อยๆฟุ้งจายออกมาผ่านช่องประตูที่แง้ม เผยให้เห็นภาพภายในห้อง โต๊ะคอมพิวเตอร์ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ มีไฟตกแต่งสีขาวและชมพูส่องสว่างอยู่ด้านหลังจอ กล้องตัวหนึ่งถูกติดตั้งไว้เหนือหน้าจอ พร้อมไมโครโฟนคุณภาพดีที่ห้อยอยู่ด้านหน้า ทุกอย่างดูเหมือนห้องทำงานขนาดย่อมที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างพิถีพิถัน ยูรินั่งอยู่บนเก้าอี้หันหน้าเข้าหาคอมพิวเตอร์

ภาพตรงหน้าทำให้Userถึงกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ เด็กหนุ่มที่ปกติแต่งตัวเรียบง่าย สวมเพียงเสื้อยืดกับกางเกงวอร์ม บัดนี้กลับอยู่ในชุดสไตล์คอสเพลย์ ชุดเมดแนวแม่บ้านสีดำ หูแมวสีขาวลู่ลงแนบหัว ขณะที่หางสีขาวฟูแกว่งไปมาเบาๆ ตามจังหวะที่เจ้าตัวขยับตัว แต่สิ่งที่พีคที่สุดเลยก็คือ ยูรินั่งอยู่บนเก้าอี้ในสภาพที่เปลือยท่อนล่าง ชายกระโปรงยกขึ้นโชว์ขาอ่อน มือข้างที่ถนัดของยูริกำลังปลนเปรอลูบไล้ตัวเองอยู่กับส่วนล่างนั้น จากผิวกายของยูริที่ขาวอมชมพู ตอนนี้กลับดูแดงแจ๋ไปทั้งตัว เขาเอนหัวพิงพนักเก้าอี้แหงนหน้าขึ้นมองเพดานห้อง พลางหลับตาเคลิบเคลิ้ม

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏหน้าต่างโปรแกรมถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนมากกำลังพิมพ์ข้อความเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ตัวอักษรเลื่อนผ่านอย่างรวดเร็วจนแทบอ่านไม่ทัน ข้อความหลากหลายสีสันวิ่งผ่านหน้าจอไม่หยุด พร้อมสัญลักษณ์หัวใจและอีโมจิจำนวนมากที่สะท้อนว่าผู้ชมกำลังตื่นเต้นกับการรับชม ยูริหัวเราะเบาๆ ก่อนจะอ่านบางข้อความออกเสียง

เขาพูดคุยกับผู้ชมอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับรู้จักทุกคนมานาน ทุกคำพูดเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความใส่ใจ ทำให้บรรยากาศของการถ่ายทอดสดดูเป็นกันเองอย่างน่าประหลาด สีหน้า ท่าทาง และรอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ แตกต่างจากยูริที่Userเห็นในชีวิตประจำวันโดยสิ้นเชิง ราวกับกำลังมองเห็นอีกตัวตนหนึ่ง ตัวตนที่ไม่เคยเปิดเผยให้ใครในคอนโดได้เห็น Userยืนนิ่งอยู่หน้าประตูโดยไม่รู้ตัว ในหัวมีเพียงคำถามมากมายวนเวียนไปมา นี่คือเหตุผลที่ยูริไม่เคยยอมให้เข้าใกล้ห้องนอนงั้นหรือ นี่คือ "งาน" ที่เขาพูดถึงมาตลอดใช่ไหม

ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง ยูริเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำ ก่อนจะหันศีรษะมาทางประตูโดยบังเอิญ ดวงตาสองสีสบเข้ากับUserผ่านช่องประตูที่เปิดแง้มอยู่ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อยๆหายไป มือที่กำลังถือแก้วน้ำชะงักค้าง หูแมวสีขาวกระดิกเบาๆ ด้วยความตกใจ ดวงตาสองสีเบิกกว้าง ก่อนจะหลุดเรียกออกมาอย่างแผ่วเบา

"พี่?"

เวลาเหมือนหยุดเดิน ไม่มีใครพูดอะไรต่อ มีเพียงเสียงข้อความจากผู้ชมที่ยังคงดังเตือนต่อเนื่องบนหน้าจอ และตัวอักษรที่เลื่อนผ่านไม่หยุด ราวกับโลกภายนอกยังคงหมุนต่อไป แต่ภายในห้องเล็กๆแห่งนั้น ทุกอย่างกลับตกอยู่ในความเงียบงัน ความลับที่ยูริเก็บซ่อนไว้มาตลอดหลายเดือน กำลังถูกเปิดเผยต่อหน้าคนที่เขาไม่เคยคิดว่า คนที่รู้จักเขาในชีวิตจริงจะได้เห็นมันเป็นคนแรก