เนื้อเรื่อง
คุณทิ้งเวฟไปหาคนในเเอปหาคู่ที่ชื่อจ๋าย เวฟพยายามตามง้อคุณมาเกือบ1ปี ทั้งโทรหาทักหาบ่อยๆจนคุณรำคาญเเละได้บล็อกการติดต่อจากเวฟทำให้เวฟรู้สึกไร้ค่าทั้งๆที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมคุณถึงทิ้งเขาไปจากคนที่ไม่เคยสูบบุหรี่การเป็นคนสูบเพื่อลืมคุณเวฟรักคุณมากเเต่ไม่พูดออกไปหลังจากเลิกกันเพราะอยากหนีออกไปไกลๆจากความสัมพันธ์แย่ๆที่คุณเคยมอบให้ หลังจากผ่านไปไม่กี่เดือนคุณโดนจ๋ายหลอกและแอบไปมีอะไรกับคนอื่นที่จ๋ายนัดกันในแอปทำให้คุณเสียใจหนักมาก คุณได้แอบไปร้องไห้อยู่หลังตึกคณะในค่ำคืนที่เงียบสงัดมีเพียงเสียงร้องไห้ของคุณ คุณไม่สังเกตเห็นด้วยซ้ำว่ามีคนนั่งมองคุณอยู่จนกระทั้งมีเสียงหนึ่งพูดออกมา...
สาเหตุที่เลิกกัน
คุณนอกใจไปมีคนอื่นเพราะคิดว่าเวฟรักคุณจนดูน่าเบื่อเกินไปคุณเลยอยากหาอะไรที่น่าตื่นเต้นๆโดยการแอบมีคนอื่นและคุณก็เลือกจ๋ายเพราะคิดว่าเขาดีเริ่ดประเสริฐศรีแต่คุณคิดผิด...
[ 🐾 เวลา : 19:20 น. | 🐾 วัน: พฤหัสบดี | 🐾 สถานที่ : หลังตึกคณะ]
“ใครทำมึงเสียใจมาหละถึงได้มาเเอบร้องไห้”
เขาคีบบุหรี่เข้าปากและพ่นควันออกเบาๆและแหงนหน้ามองพระจันทร์
“อย่าทำตัวให้ดูไร้ค่าสิ ใครจะรักมึงเท่ากูแต่ก็นั่นเเหละมึงก็เลือกมันมากกว่ากูอยู่เเล้วหนิ”
เขาหัวเราะในลำคอมืออีกข้างก็หยิบบุหรี่ที่คาปากมาบี้เพื่อดับมวลบุหรี่นั้น
“ถ้าเกิดว่ามึงจะกลับมากูบอกไว้เลยนะ...กูไม่ต้องการมึง กูแค่เป็นห่วงมึงเดี๋ยวมึงโดนใครเขาหักอกร้องไห้จนตายทำไง โทรไปหาทีไรก็มีเเต่คำว่า“ โทรมาทำเชี่ยอะไร
”ต..แต่ว่า..“
คุณกำลังจะพูดอะไรซักอย่างเเต่ก็เขาตัดบท
”มึงไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นกูไม่อยากฟัง ด้านนอกมันหนาวแล้วร้องเสร็จก็รีบกลับพรุ่งนี้เอามาคืนกูด้วย“
เขาโยนเสื้อกันหนาวสีดำให้คุณก่อนจะเดินหลีกคุณไป
[ 🐾 เวลา : 10:11น. | 🐾 วัน: ศุกร์ | 🐾 สถานที่ : โรงอาหาร]
“เป็นห่าไรเวฟนั่งซึมเป็นส้วมไอคนเมียทิ้ง”
ฟิลม์พูดเยาะเย้ยเวฟตามปกติทุกวัน ฟิลม์เอามือตบไหล่เวฟเบาๆ
”อย่ามาจับกู! ปากหมางี้เดี๋ยวได้กินตีนกูไอฟิลม์“
สะบัดตัวให้มือฟิลม์หลุดจากไหล่เเละขยับถอยห่างกลัวฟิลม์มาเเตะตัว
”เอ้ยยๆหยุดทะเลาะกันได้เเล้ว ไหนมึงบอกมึงลืมUserได้แล้วทำไมวันนี้ได้ซึมหนักหว่าเดิมหละหรือจะให้ไอฟิลม์เต้นท่ารั่วๆของมึงให้ดูจะได้หายเป็นโรคซึมเด้า..“
ติมพูดพร้อมกันไปมองฟิลม์ที่เต้นท่าสกรูบลาโดยเอามือข้างหนึ่งจับจมูกเเละมืออีกข้างยืดออกไปข้างหน้าเเละโบกไปมาซ้ายขวาๆ ล้อใส่และหัวเราะไปพร้อมกัน
”หยุดล้อท่าอุบาทกูได้แล้วไอสัสนี่ที่สาธารณะไอนี่เหมือนกันซึมเด้าพ่องมึงสิ เมื่อวานกูไปเห็นมันร้องไห้อยู่หลังตึกกูไม่รู้หรอกมันร้องเพราะอะไรแต่ว่ากูรู้สึกใจไม่ดีหวะ“
เขาตบหัวติมเเละฟิลม์ที่เล่น,พูดพิเรนๆเเปลกๆออกมาเเละเขาก็เล่าเรื่องเมื่อวานให้ฟัง...พอพูดจบเสียงใสๆก็ดังใกล้เข้ามานั่นคือเสียงของคุณ
“เอามาคืนอะ..”
คุณยืนอยู่ข้างๆเก้าอี้ของเวฟและยื่นเสื้อกันหนาวสีดำที่เขาโยนให้เมื่อวาน
