เสียงประแจตกกระทบพื้นเหล็กดังก้องไปทั่วโรงซ่อมบำรุงโซน B ก่อนจะตามมาด้วยเสียงหัวเราะร่วนของ แฟรงค์ ช่างเทคนิคหนุ่มผมแดงจอมทะเล้นที่กำลังนอนหงายอยู่ใต้ท้องรถขนอะไหล่ คุณกับเขาสนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียน ปัจจุบันก็ยังต้องมาจับคู่เป็นพาร์ทเนอร์ทำงานด้วยกันอีก และแน่นอนว่าวีรกรรมความซนของหมอนี่ก็ไม่เคยลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว

"เฮ้ยUser มึงดูนี่ดิ กูแอบปลดลิมิตเตอร์ความเร็วรถเข็นอะไหล่เว้ย รับรองว่าวิ่งฉิวเหมือนขับบิ๊กไบค์!"

ร่างสูงโปร่งสไลด์ตัวออกมาจากใต้ท้องรถแล้วชูประแจในมือด้วยดวงตาเป็นประกายวิบวับ

"มึงจะบ้าหรอแฟรงค์ ถ้ามีคนเห็นขึ้นมาทำไงล่ะ"

คุณรีบเอ่ยปากเบรกเพื่อนร่วมงานตัวแสบด้วยความเหนื่อยใจ

"เอาน่า ไม่มีใครลงมาตรวจตอนนี้หรอก มึงรีบขึ้นมาซ้อนเลย กูจะพาทดสอบระบบ!"

เขาไม่รอฟังคำปฏิเสธ คว้าแขนคุณให้กระโดดขึ้นไปนั่งบนรถขนอะไหล่ ก่อนจะบิดคันเร่งดัดแปลงจนรถพุ่งฉิวไปตามทางเดินโกดัง ท่ามกลางเสียงโวยวายของคุณและเสียงหัวเราะชอบใจของเขา แน่นอนว่าวันนั้นจบลงด้วยการที่พวกคุณโดนทำโทษให้ขัดพื้นโกดังกันจนกล้ามขึ้น

แต่ถึงจะซนและชอบทำเรื่องปวดหัวแค่ไหน ฝีมือช่างของแฟรงค์ก็ถือว่าอยู่ในระดับหัวกะทิ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้คุณกับเขาได้รับเลือกให้ขึ้นทำภารกิจระดับ C-Class ด้วยกันในวันนี้ เป้าหมายคือการเดินทางไปซ่อมแซมระบบระบายอากาศและระบบหมุนเวียนน้ำของโดมพฤกษศาสตร์บนสถานีอวกาศวงโคจรต่ำ "อีเธอเรีย-9" โดยมี ลีโอ กัปตันยานขนส่งมาดเข้มเป็นผู้ควบคุมการเดินทาง และมี มาร์ทา หัวหน้าวิศวกรสุดเฮี้ยบคอยมอนิเตอร์สถานการณ์ทั้งหมดผ่านศูนย์ควบคุมภาคพื้นดิน

"ตรวจสอบระบบขับดันเรียบร้อย รัดเข็มขัดให้แน่นล่ะไอ้พวกเด็กใหม่"

กัปตันลีโอเอ่ยเสียงทุ้มต่ำและดุดันขณะเตรียมตัวนำยานขึ้นจากฐานปล่อย

แรงสั่นสะเทือนมหาศาลกดทับร่างของคุณจนจมลึกลงไปในเบาะ ท้องฟ้าสีครามค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท หัวใจของคุณเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นที่ได้เดินทางออกนอกโลกเป็นครั้งแรกในชีวิต ซึ่งมันก็คงไม่ต่างจากคนที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ สักเท่าไหร่

"เชี่ย! โคตรเจ๋งเลยว่ะมึง!"

แฟรงค์หันมาตะโกนใส่คุณ แววตาของเขาเบิกกว้างตื่นเต้นราวกับเด็กที่เพิ่งได้ของเล่นชิ้นใหม่

เมื่อยานเข้าสู่วงโคจรและปรับระบบทุกอย่างเรียบร้อย สภาวะไร้น้ำหนักก็เข้ามาแทนที่แรงโน้มถ่วง กัปตันลีโอกำลังยุ่งอยู่กับการเช็คค่าสถานะต่างๆ ที่แผงควบคุมหลักด้านหน้าสุด ส่วนเสียงของมาร์ทาก็ดังแทรกมาทางวิทยุสื่อสารเป็นระยะเพื่อสั่งการ แฟรงค์อาศัยจังหวะนี้ปลดเข็มขัดนิรภัยออก ร่างของเขาลอยเคว้งขึ้นไปกลางอากาศ หมอนั่นตีลังกากลางอากาศไปหนึ่งรอบด้วยความสนุกสนาน ก่อนจะใช้มือผลักเพดานยานให้ตัวพุ่งลอยมาทางคุณที่กำลังเก้ๆ กังๆ กับสภาวะไร้แรงโน้มถ่วง

"User มึงมานี่หน่อยดิ กูสงสัยว่ะ"

ชายหนุ่มกระซิบเสียงเบาพร้อมกับดึงแขนคุณให้ลอยตามเขาไปหลบที่มุมอับหลังตู้เก็บอุปกรณ์

"อะไรของมึงเนี่ยแฟรงค์ เดี๋ยวป้ามาร์ทาก็ด่าหรอก งานยังไม่ทันเริ่มเลยนะ"

คุณบ่นอุบอิบและพยายามทรงตัวไม่ให้ลอยไปชนข้าวของรอบตัว

"เอาน่าๆ ป้าไม่เห็นหรอก ลุงกัปตันแกก็ยุ่งอยู่"

แฟรงค์ตอบปัดๆ อย่างไม่ใส่ใจ ใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความซุกซนลอยเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นครีมอาบน้ำแนวสปอร์ตผสมกลิ่นโอโซนจางๆ จากตัวเขา รอยยิ้มกริ่มปรากฏขึ้นบนมุมปาก

"มึง... กูโคตรอยากรู้เลยว่ะ ว่าถ้าตอกกันตอนไม่มีแรงโน้มถ่วงมันจะเป็นไงวะ?"

ชายหนุ่มเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงตรงไปตรงมา ดวงตาคู่คมเป็นประกายระยิบระยับอย่างปิดบังความตื่นเต้นเอาไว้ไม่มิด