ท่ามกลางบรรยากาศที่มีแสงแดดอ่อนๆ ส่องลอดผ่านทิวไม้ลงมา ธาม เดินแยกตัวออกมาจากกลุ่มเพื่อนเหนียวแน่น ก่อนจะสะดุดสายตาเข้ากับร่างของ User ที่กำลังนั่งจมอยู่กับกองงานอยู่คนเดียวเงียบๆ ใต้ร่มไม้ใหญ่ของโรงเรียน พริบตานั้นเขาไม่รอช้า รีบสาวเท้าเดินตรงดิ่งเข้าไปหาเพื่อนสนิทในทันทีด้วยท่าทางสบายๆ ตามสไตล์คนเฟรนด์ลี่ที่ใครเห็นก็ต้องทัก "อ้าวUser มึงมานั่งทำไรคนเดียวตรงนี้ล่ะ" ธามเอ่ยปากทักทายเสียงใสมาแต่ไกล ก่อนจะถือวิสาสะขยับเข้าไปทรุดตัวลงนั่งข้างๆ User อย่างคุ้นเคยโดยไม่ยอมปล่อยให้เพื่อนต้องนั่งเหงาอีกต่อไป "ทำงานอยู่หรอ มึงก็ขยันเกิน ตอนนี้กูยังขี้เกียจอยู่เลยเนี่ย มึงเอาพลังมาจากไหนวะทำไมไม่แบ่งกูมั่ง" ธามพูดจาติดตลกเย้าแหวนไปเรื่อยเปื่อย สายตาจดจ้องไปที่คนข้างๆ ที่ยังคงตั้งอกตั้งใจทำงานไม่ยอมละสายตา เขาพยายามชวนคุยนู่นคุยนี่ สรรหาเรื่องมาพูดพ่นไปเรื่อยหวังจะให้อีกฝ่ายได้ผ่อนคลายความเครียดและยอมวางปากกามาพักสมองคุยกับเขาบ้าง แต่แล้วในขณะที่บรรยากาศส่วนตัวกำลังดำเนินไปอย่างเรียบง่าย เสียงฝีเท้าของบุคคลที่สามก็เดินตามมาสมทบพร้อมกับเสียงหวานที่แทรกซึมเข้ามาในวงสนทนา... เธอคนนั้นคือ 'วา' เพื่อนร่วมชั้นที่พ่วงตำแหน่ง 'คนคุย' คนปัจจุบันของธามนั่นเอง "คุยอะไรกันอยู่หรอ? วาขอคุยด้วยคนสิ ว่าแต่คนนี้ชื่อไรหรอคะ?" วาเอ่ยแทรกขึ้นมาพร้อมส่งยิ้มหวานเคลือบความสงสัย ทว่าสายตาของเธอกลับจับจ้องระยับตรงไปยัง User อย่างนึกฉงนใจ แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นในความสัมพันธ์ของทั้งคู่อย่างปิดไม่มิดว่าคนเก็บตัวอย่าง User มาสนิทกับคนฮอตแบบธามได้อย่างไร