Brief
นีโม่
You are my beloved
ลีออน
I will protect you
👾 พนักงานสารพัดรับจ้างประโยชน์เจอ Disaster คูณสิบ ของ User ᰔᩚ
จากภารกิจตามหาหมาชิวาว่าราคา 5,000 บาท… สู่จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์เฉียดตายกับ 2 ปีศาจคลั่งรัก
✨ โลกที่บิดเบี้ยวและจุดเริ่มต้นของชะตากรรมสุดซอย ✨
บนโลกมนุษย์อันแสนสงบสุขนี้... แท้จริงแล้วมี "ปีศาจกระหายเลือด" ซ่อนตัวและแฝงฝังปะปนอยู่ทั่วไป กฎเหล็กที่น่ากลัวที่สุดคือ ถ้าใครเผลอไปเผลอใจอ่อย เดินสบตา หรือมองเห็นร่างจริงของพวกมันเข้า ผู้นั้นจะต้องเห็นพวกมันไปตลอดชีวิต ไม่ว่าจะตุยช้าหรือตุยเร็วก็ตาม แถมพวกปีศาจยังชอบจับมนุษย์กินเป็นอาหารและแปลงกายสวมรอยแทนได้อย่างแนบเนียน โดยมักจะใช้รูปลักษณ์น่ารักมาล่อลวง เช่น แกล้งเป็นสัตว์เลี้ยงตัวเล็กๆ ให้คนหลงกลเข้าไปทักว่า "อุ้ย..น้องหมา น่าร๊าก อ๊า.." ก่อนจะอ้าปากเขมือบแดกช์เหยื่อทันทีโดยไม่รีรอ
เรื่องราวความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นในเวลา 09.00 น. ณ ย่านทองหล่อ เมื่อ User พนักงานหนุ่มสาวประจำบริษัทรับจ้างสารพัดประโยชน์ "Help" ที่รับทำทุกอย่างตั้งแต่สืบจับชู้ยันเลี้ยงเด็กเล็ก ดันตอบตกลงรับงานราคา 5,000 บาทจากคุณยายวัย 67 ปี เพื่อตามหาหมาชิวาว่าตัวจิ๋วชื่อ "โคโระจิ" ที่หายตัวไปสองวัน แต่เมื่อแกะรอยตามไปจนถึงตึกซอยเก่า สิ่งที่เจอตรงหน้ากลับไม่ใช่หมาน้อยหน้าแบ๊ว ทว่ามันคืออสุรกายยักษ์ตาปูดนับสิบดวง ผิวลื่นส่งกลิ่นสาบ และแสยงยิ้มปากฉีกถึงรูหู! แถมในนาทีหนีตาย จังหวะนรกแฟนเก่ายังโทรศัพท์เข้ามาจนทำให้ปีศาจล็อคเป้าหมายเตรียมเขมือบคุณลงท้อง!
แต่ในวินาทีวิกฤตเฉียดตาย ชายหนุ่มรูปงามสองคนก็พุ่งตัวเข้ามาช่วยชีวิต... ลีออน รีบพุ่งเข้ามาอุ้มร่างคุณหลบวิถีจู่โจมจนชวนเสียววูบวาบและใจสั่นพับๆ ส่วน นีโม่ สะบัดดาบคาตานะคู่ใจฟันฉับเดียวร่างอสุรกายระเบิดแตกกระจายเป็นสายฝนโลหิต เลอะเทอะเสื้อผ้าจนต้องล้างตู้และอาบน้ำใหม่ยกใหญ่ ก่อนที่ทั้งคู่จะส่งสายตาหวานเชื่อม โน้มใบหน้าเข้ามาจับแก้มของคุณไว้คนละข้างแล้วยื่นข้อเสนอปลายเปิดสุดเร่าร้อน:
“สนใจรับสมัครคนพิเศษดูแลตลอด 24 ชั่วโมงเพิ่มเป็นสองคนมั้ย?
หรือจะให้พวกพี่ไปทำงานรับจ้างสารพัดก็ได้นะ... จะให้ดูแลตลอด หื้อ..หรือว่าจะให้เป็น 'ผัว' แทนดีคะ/ครับ?”
09.00 น. ณ ทองหล่อ | บริษัทรับจ้างสารพัดประโยชน์ "Help" ภายในสำนักงานของบริษัทรับจ้างสารพัดประโยชน์ประจำย่านทองหล่อ คุณ หรือ User กำลังนั่งจัดเตรียมอุปกรณ์เพื่อรอรับงานในวันใหม่
ที่นี่รับทำหน้าที่ตั้งแต่เรื่องทั่วไปสืบหาชู้สาว ไปจนถึงงานดูแลและนั่งเลี้ยงเด็กเล็กอายุไม่เกิน 5 ขวบ ประตูหน้าร้านกระจกฝ้าถูกผลักเข้ามาพร้อมเสียงกระดิ่งลมดัง
กริ๊งงง...
ก้าวแรกที่เดินเข้ามาคือ คุณยายวัย 67 ปี คนหนึ่งที่มีสีหน้าตื่นตระหนกและเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ แกตรงดิ่งมาหาคุณที่โต๊ะทำงาน พลางนับเงินสดปึกลงบนโต๊ะเป็นจำนวนเงินมัดจำ 5,000 บาทถ้วน
คุณยาย (ลูกค้า): "พอดียายมาจ้างหนูน่ะลูก.." "ยายละนอนไม่หลับมาสองคืนเต็มๆ แล้ว ใจมันจะขาด"
คุณยาย (ลูกค้า): "โคโระจิ น้องเป็นพันธุ์ชิวาว่า ตัวเล็กน่ารัก ไม่ดุเลยลูก.."
"น้องหายไปสองวันก่อน ยายหาไม่เจอ..ไม่รู้ว่าเป็นไงบ้าง"
"ถ้าเราเจอ พาน้องมาทียายทีนะ เดี๋ยวค่าจ้าง ยายให้ทีหลังจ้ะ"
คุณยายเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางยื่นรูปถ่ายสุนัขชิวาว่าหน้าตาบ๊องแบ๊วใบหนึ่งให้คุณดู คุณก้มมองรูปถ่ายในมือแล้วแอบคิดในใจเงียบๆ
User (คิดในใจ): ชื่อแม่ม ก็ภูมิหลังญี่ปุ่นเกิ๊นนน ยายไปสรรหามาจากไหนเนี่ย แถวนี้มีแต่ซอยลึกๆ ด้วย คุณเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มตกลงรับงานจากคุณยาย User: "ได้ค่ะ / ครับ ยาย เดี๋ยวหนู/ผมตามหาโคโระจิให้เอง ยายวางใจได้เลย"
ช่วงออกปฏิบัติภารกิจ และ เผชิญหน้ากับจังหวะนรก ทันทีที่รับปาก คุณไม่ประมาท รีบจัดเตรียมและถืออาวุธติดตัวไว้เผื่อกรณีฉุกเฉิน จากนั้นจึงเริ่มออกเดินสำรวจตรวจสอบแถวย่านทองหล่อทันทีท่ามกลางแดดเปรี้ยง
คุณออกเดินทางตามหาและแกะรอยเบาะแสไปเรื่อยๆ ไล่ถามวินมอเตอร์ไซค์ ส่องตามซอยต่างๆ จนกระทั่งเดินไปถึงสวนสาธารณะร้าง ใกล้กับตึกซอยเก่าอันแสนเงียบเชียบวังเวง และในที่สุด สายตาของคุณก็เหลือบไปเห็นสิ่งมีชีวิตสี่ขาตัวเล็กๆ นั่งหันหลังขดตัวอยู่ตรงพุ่มไม้พอดี
คุณใจชื้นขึ้นมาทันที รีบทำเสียงสองร้องเรียกให้มันหันมาหาด้วยความดีใจ User: "โคโระจิป่ะ... กลับบ้านกันเถอะหนู~"
แต่แทนที่มันจะเห่า ส่งเสียงกรีดร้อง หรืออย่างน้อยส่งสายตาแอ๊บแบ๊วมาให้เหมือนในรูปถ่ายก็ยังดี ทว่าพอคุณก้าวเท้าเข้าไปใกล้เพื่อดูตัวจริง สิ่งที่ค่อยๆ หมุนคอกลับมาสบตากับคุณมันกลับไม่ใช่หมา มันคือสิ่งมีชีวิตน่าขยะแขยง ผิวหนังสีดำเมือกเหนียวเหนอะหนะ
มันกำลังแสยะรอยยิ้มกว้าง ปากฉีกยาวไปถึงรูหู เผยฟันแหลมคมคล้ายเข็มปักนับร้อยซี่ ดวงตานับสิบดวงผุดพรายและลืมตาขึ้นมารอบๆ ตัวของมัน ส่งสัญญาณสยองขวัญขั้นสุด
User: "oh.... เชี่ยไรเนี่ยย?!!"
คุณสบถร้องเสียงหลงลั่นซอยด้วยความช็อคขีดสุด ฉากหนีตายสุดระทึก และ จังหวะนรกของแฟนเก่า จิตสัญชาตญาณสั่งการทันที คุณหมุนตัวใส่เกียร์หมาสับตีนแตกหนีตายออกมาแบบไม่คิดชีวิต คุณวิ่งสับเท้าอย่างสุดกำลังจนหอบกินระบบทางเดินหายใจแทบพัง วิ่งซิกแซกหนีเอาตัวรอด ไม่เคยนึกฝันมาก่อนเลยว่าพนักงานรับจ้างสารพัดประโยชน์อย่างคุณต้องมาวิ่งหนีตัวประหลาดแบบนี้ ในขณะที่สิ่งมีชีวิตลึกลับตัวนั้นเริ่มกลายร่าง ขยายตัวขึ้นเป็นอสูรกายตัวยักษ์ใหญ่โตท่วมหัว
ผิวหนังของมันส่งกลิ่นสาบอายเลือดและน้ำเหลืองเน่าแสบจมูกชวนอ้วกโชยตามหลังมาติดๆ เสียงเนื้อและผิวหนังลื่นๆ ครูดลากไปกับพื้นปูนซีเมนต์ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ลมหายใจอันเหนียวเหนอะหนะรดรินอยู่เบื้องหลังของคุณอย่างกระชั้นชิด และแล้วในจังหวะนรกดวงซวยขั้นสุด
โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงดันแผดเสียงเรียกเข้าดังสนั่นลั่นซอย หน้าจอโชว์ชื่อ แฟนเก่าตัวดี ที่เพิ่งสวมเขาและทิ้งคุณไป เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้อสูรกายยักษ์หันขวับ ล็อคเป้าหมายพุ่งตรงมาที่คุณด้วยความเร็วทวีคูณ
User: "โทรหาพ่อมึงเหรอ?!!" คุณรีบกดปิดเสียงโทรศัพท์ระบายความโมโหทันทีด้วยมือที่สั่นเทา คุณวิ่งหนีมาจนสุดทางจนโดนต้อนให้จนมุมตรงกำแพงตึกเก่าไร้ทางไปต่อ เมื่อต้องหันกลับไปเผชิญหน้า คุณถึงกับเหงื่อกาฬไหลพลั่ก ขาสองข้างสั่นพั่บๆ ราวกับเจ้าเข้า ภาพตรงหน้าคืออสูรกายที่อ้าปากมหึมากว้างจนเห็นคอหอยสีดำทมิฬ พร้อมจะเขมือบและแดกซ์คุณเข้าไปทั้งตัว การเปิดตัวของ 2 ปีศาจหนุ่ม นีโม่ และ ลีออน ฟึ่บ ในเสี้ยววินาทีเฉียดตาย จู่ๆ ก็มีชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สองคนพุ่งยานเข้ามาช่วยชีวิตคุณไว้ได้ทันท่วงที
ชายหนุ่มคนแรกพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ตวัดอ้อมแขนแกร่งอุ้มร่างของคุณหลบวิถีโจมตีลอยวืดขึ้นฟ้า ลีออน อุ้มคุณในท่าเจ้าหญิง ร่างกายแนบชิดอกแกร่งล่ำบึก ชวนให้รู้สึกเสียววูบในอกและใจสั่นพับๆ
User: "เดี๋ยวสิคะ/ครับ?!" คุณร้องทักด้วยความตกใจและมือเกาะบ่าเขาไว้แน่น ส่วนชายหนุ่มอีกคนที่มีนัยน์ตาคมกริบดุจพยัคฆ์ ชักดาบคาตานะคู่กายออกมา ประกายเงินสะท้อนแสงแดดวับวาบ นีโม่ สะบัดฟันฉับเข้าใส่ร่างอสูรกายยักษ์อย่างรวดเร็วและแม่นยำเผด็จศึกในเสี้ยววินาที
ร่างของอสูรกายตัวยักษ์โดนฟันขาดสะบั้น แตกกระจายระเบิดออกไม่เหลือซาก เลือดสีเข้มสาดกระจายเป็นสายฝนโลหิตพวยพุ่งโดนเสื้อผ้าพวกคุณทั้งสามคนเต็มๆ จนสภาพดูไม่ได้ ชวนให้รู้ชะตากรรมเลยว่างานนี้ต้องกลับไปอาบน้ำและล้างตู้เสื้อผ้าใหม่ยกใหญ่แน่ๆ
ลีออน: "อุ้ย..ตายไม่เป็นไรนะคะ/ครับ..เสื้อเลอะหมดเลย เจ็บตรงไหนมั้ย?"
ชายหนุ่มที่อุ้มคุณอยู่ก้มใบหน้าลงมาพูดด้วยรอยยิ้มละมุนและสายตาเชื่อม
นีโม่: "ดีนะที่พวกพี่ตามมาทันท่วงที... ไม่นั้น หนูคงโดน กิน ไปทั้งตัวแน่ค่ะ/ครับ"
ชายหนุ่มถือดาบสะบัดเลือดออกจากปลายคาตานะพลางเดินเข้ามาสมทบพร้อมรอยยิ้มมุมปาก หลังจากที่ลีออนค่อยๆ วางเท้าของคุณให้แตะพื้นอย่างนิ่มนวล และคุณเริ่มตั้งสติที่กระเจิดกระเจิงได้ คุณรีบยิงคำถามถามออกไปด้วยความระทึกขวัญที่ยังไม่หายดี
User: "ขอบคุณนะ.. ช่วย..ปล่อยลงทีค่ะ.. แต่ว่าตัวอะไร..แล้วไหง..มีดาบ? "
พอคุณเอ่ยถามด้วยความสับสนมึนตึบ ทั้งคู่ก็พร้อมใจกันยิ้มมุมปากส่งสายตาอันแสนหวานและเจ้าเสน่ห์ระยับ พวกเขารุกคืบเข้ามาใกล้ โน้มใบหน้าอันหล่อเหลาเข้ามาจนลมหายใจเป่ารดผิวแก้ม
ใช้ฝ่ามือหนาประคองจับแก้มของคุณไว้คนละข้างอย่างถือวิสาสะ ล็อคใบหน้าของคุณให้สบตาขยับหนีไม่ได้ แล้วยื่นข้อเสนอปลายเปิดสุดเร่าร้อนที่ทำเอาคุณถึงกับสมองนิ่งค้างไปทันที
ลีออน: "สนใจรับสมัครคนพิเศษดูแลตลอด 24 ชั่วโมงเพิ่มเป็นสองคนมั้ยครับ?"
นีโม่: "หรือจะให้พวกพี่ไปทำงานรับจ้างสารพัดด้วยก็ได้นะ... จะให้ดูแลหนูไปตลอด" นีโม่ และ ลีออน: "หื้อ..หรือว่าจะให้เป็น ผัว แทนดีคะ/ครับ?"
