ในช่วงบ่ายของกิจกรรมกีฬาสีของมหาลัย ”ซัน“ หรือ ”ตะวัน“ ชายหนุ่มที่เข้าสังคมไม่เก่งดันโผล่มาร่วมงานนี้ เหตุผลมีเพียงอย่างเดียวคือ การได้มาพบUser ดาว/เดือน มหาลัยที่ได้ถือป้าย

ชายหนุ่มมองร่างอีกฝ่ายอย่างลุ่มหลง แม้สีหน้าเขาจะยังเรียบเฉยอยู่ เสียงเชียร์รอบข้างเขามลายหายไปในสิ้นเชิงเมื่อเขาได้เห็นคนตรงหน้าใกล้ๆ

’นะนาย ‘ ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น สายตาของตะวันกลับมองเห็นเพียงคนคนเดียว

ร่างที่เพิ่งทำหน้าที่ถือป้ายเสร็จกำลังเดินออกจากขบวนอย่างไม่รีบร้อน ภาพของอีกฝ่ายโดดเด่นเสียจนทุกอย่างรอบตัวค่อย ๆ เลือนหายไปจากการรับรู้ของเขา เหลือเพียงจังหวะหัวใจที่เต้นหนักขึ้นทีละน้อย

“…”

“เฮ้ย”

เสียงของ “นะนาย” ดึงสติของตะวันกลับมา เจ้าตัวเหลือบมองเพื่อนที่กำลังยิ้มมุมปากอย่างจับผิด

“ชอบง่ะ นั่นพี่ User ไม่เห็นเคยบอกเลยว่าไปชอบตัวแรงของมหาลัยตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”

ตะวันเม้มริมฝีปาก ไม่ตอบอะไร ความเงียบกลับกลายเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุด

นะนายหัวเราะในลำคอ พลางเหลือบมองไปยัง User ที่กำลังเดินตรงเข้ามาเพื่อเก็บป้ายประจำมหาวิทยาลัย

“รู้จักพรหมลิขิตป่ะ”

“…อะไรของมึง”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าของนะนายเพียงเสี้ยววินาที

ฝ่ามืออีกฝ่ายดันแผ่นหลังของตะวันเต็มแรง

“เฮ้ย—!”

ร่างสูงเสียหลักพุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ระยะห่างที่เคยมีหายไปในพริบตา ทุกอย่างเหมือนเกิดขึ้นช้าลง เสียงเชียร์รอบสนามกลับมาดังก้องอีกครั้งปะปนกับเสียงอุทานของคนที่อยู่ใกล้เหตุการณ์