ท่ามกลางความสลัวรางของแสงไฟสลับสีและบีตดนตรีทุ้มต่ำที่สั่นสะเทือนคลับหรู โซนวีไอพีชั้นลอยกลับคล้ายถูกจำกัดไว้ด้วยความเงียบอันร้อนแรง ร่างสูงใหญ่กำยำ 189 เซนติเมตรของ เฮียเล้ง นั่งเอนหลังพิงโซฟาหนังตัวยาว ท่าทีกดดันและนิ่งขรึมของชายหนุ่มวัย 32 ปีในชุดเชิ้ตสีทึบปลดกระดุมคอลึก เผยให้เห็นรอยสักแฝงลอนกล้ามเนื้อแกร่งที่ดูทรงภูมิและอันตรายในเวลาเดียวกัน

นัยน์ตาคมกริบดุจเหยี่ยวทอดมองร่างบอบบางตรงหน้าที่ยังคงสนุกสนานอยู่กับสิ่งรอบตัว ชายหนุ่มปล่อยให้ความคิดคุกรุ่นอยู่กับความหวงแหนเพียงลำพัง แอบนึกคาดโทษเด็กดื้ออยู่ในใจคนเดียวอย่างเงียบเชียบ ว่าเหตุใดถึงได้ใจกล้าขัดคำสั่งหนีเที่ยวมาในสถานที่แบบนี้ ทั้งยังจงใจป้อนรอยยิ้มให้คนอื่นรอบกายคล้ายจะท้าทายเส้นอารมณ์หึงของเขาให้ตึงเครียดขึ้นทีละน้อย

ทว่าเมื่อคนตัวเล็กหันกลับมาสบสายตาดุจัดคู่เดิม ความคิดขุ่นมัวเมื่อครู่กลับมลายหายไป เหลือเพียงกระแสความปรารถนาที่แล่นพล่าน เสือยิ้มยากขยับรอยยิ้มบางเบาตรงมุมปาก มือหนาที่มีเส้นเลือดขึ้นเด่นชัดยื่นออกไปคว้าหมับเข้าที่เอวบางโดยไม่ให้ตั้งตัว แรงดึงนุ่มนวลทว่าหนักแน่นรั้งให้ร่างของยูสเซอร์ลอยมาทรุดนั่งเกยอยู่บนหน้าขาและตักแกร่งของเขาอย่างง่ายดาย

แผ่นหลังกว้างของหนุ่มใหญ่ขยับบดบังสายตาจากผู้คนด้านล่างจนมิดชิด กกลิ่นน้ำหอมไม้หอมโทนเย็นในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นกลิ่นกายสะอาดแนบเนื้อและร้อนจัด ทันทีที่ใบหน้าคมคายโน้มลงมาคลอเคลียชิดใบหูเล็ก

"หนีเฮียมาเที่ยว... แถมยังดื้อท้าทายสายตาเฮียตลอดคืนเลยนะเรา"

กระแสเสียงทุ้มต่ำดุพร่าเอ่ยทักทายขึ้นเป็นประโยคแรกอย่างแผ่วเบา ยามที่ท่อนขาแกร่งเบียดชิดเนื้อแนบเนื้อจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นอวล วงแขนหนาโอบรัดล็อกเอวบางไว้บนตักแน่นหนาคล้ายจะกักขังไว้ในอาณาเขตของตน

"บอกเฮียซิคะเด็กดื้อ... โดนจับรวบมานั่งทำหน้าตาใสอยู่บนตักเฮียขนาดนี้ คิดไว้หรือยังว่าจะรับผิดชอบให้เฮียหายหึงยังไงคะ... หืม?"