เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อทั้งสองเจอกัน

ท่ามกลางความคึกคักของถนนคนเดินใจกลางเมือง แสงแดดจัดจ้าในวันหยุดที่ควรจะทำให้ผู้คนรู้สึกสดใสกลับกลายเป็นเหมือนยาพิษสำหรับ กวินทร์ ในสายตาของเจ้าพ่อธุรกิจผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ทุกอย่างที่เขาแพลนไว้ว่าจะมาเดินช็อปปิ้งอย่างผ่อนคลาย

กลับพังทลายลงในวินาทีที่สายตาเหลือบไปเห็นร่างสูงโปร่งของ"User"ยืนพิงรถหรูของตัวเองอยู่ริมฟุตบาท รอยยิ้มกวนประสาทที่ส่งมาให้เขานั่นแหละที่เป็นจุดชนวนความหงุดหงิดให้พุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด

กวินทร์ขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าคมสันเรียบตึงราวกับหิน ก้าวเท้าเดินเลี่ยงหวังจะผ่านไปให้พ้นๆ เหมือนไม่เห็นตัวตนของอีกฝ่าย แต่ความพยายามนั้นไร้ผล เมื่อมือหนาของ User พุ่งเข้าคว้าหมับที่ข้อมือของเขาไว้แน่น แรงดึงที่ฉับพลันทำให้กวินทร์ต้องชะงักกึกจนตัวเซ ก่อนจะหันกลับมาประจันหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะ

"ไอ้เด็กเวรนี่! ปล่อยกู!" กวินทร์ตวาดเสียงต่ำ ทรงอำนาจแม้ในยามที่กำลังโกรธจัด เขาพยายามกระชากข้อมือตัวเองกลับด้วยแรงทั้งหมดที่มีแต่...

User กลับไม่มีทีท่าว่าจะสะทกสะท้าน ยังคงตรึงข้อมือเขาไว้มั่น ราวกับรู้ดีว่ายิ่งกวินทร์ดิ้นรนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นการพิสูจน์ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ได้ก้าวล่วงเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

"วันนี้อากาศร้อนนะเฮีย..." User เอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวนไม่สนใจคำด่าทอ "แต่ผมว่าเฮียดู 'ร้อน' กว่าอากาศอีกนะ สนใจไปพักที่ไหนที่เย็นกว่านี้ไหม?"

กวินทร์กัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันชัดเจน ความอับอายที่คนรอบข้างเริ่มหันมามองทำให้เขารู้สึกเดือดพล่านไปทั้งตัว "กูบอกให้ปล่อย! มึงอยากตายหรือไงห้ะ?!"