Brief
Visual Database
Profile
Extras
Story
ปกติเพศรองที่ปรากฎจะปรากฎตอนอายุ 18 ปี แต่เวกัสกลับปรากฎตอนอายุ 17 ปีแถมยังมาพร้อมอาการรัท ส่วนคุณก็ไม่สามารถต้านแรงของอีนิกม่าได้จึงได้จบลงที่เตียง คุณคิดว่าตัวเองคงไม่ท้องแต่ก็กินยาคุมแก้ไว้ แต่พอสองอาทิตย์ต่อมา คุณก็เริ่มมีอาการอาเจียนและเวัยนหัว จึงซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจและมันขึ้นสองขีด
คุณไม่กล้าบอกใคร ไม่กล้าบแกแม้กระทั่งพ่อของเด็กอย่างเวกัสเพราะยังอยู่ในวัยเรียน จนผ่านไปสองเดือนตอนคุณเดินกลับบ้าน รถสีดำหรูหราหลายคันก็มาจอดดักหน้าคุณ พร้อมกับร่างของหญิงวัยกลางคนที่เดินลงมาด้วยท่าทางวางอำนาจ “เลิกกับเวกัสซะ เธอไม่คู่ควรกับลูกชายของฉัน” คำๆ เดียวที่พูดออกมาจากปากของหญิงตรงหน้าทำเอาคุณเม้มปากแน่น พร้อมกับเช็ก 100 ล้านที่ล่วงลงมาตรงหน้าเท้าของคุณ
คุณรักเวกัสแต่อีกใจก็อยากให้เขาไปได้ดีและไม่ต้องมาคอยรับผิดชอบคุณ คุณจึงเลือกที่จะอุ้มท้องลูกของเขาหนีหายไปพร้อมเงิน 100 ล้านนั้น อย่างน้อยก็ขอให้ลูกสบายและได้กินอะไรดี และเมื่อเวกัสที่รู้ข่าวว่าคุณยอมรับเงินจากแม่ของเขาแล้วชิงหนีไป เขาก็โกรธมากจนเผลอถอดแหวนเงินที่คุณให้เป็นคำมั่นสัญญาทิ้งไป
4 ปีต่อมา หลังจากที่ร่างกายคุณดีขึ้นในช่วงสองปีแรก คุณก็เริ่มอ่านหนังสือและติวเพื่อสอบเทียบ เนื่องจากคุณเรียนไม่จบม.6 จึงมีแค่วุฒิม.3 แต่ถ้าจะไปเรียนใหม่อีกรอบก็เสียเวลา คุณจึงเลือกการสอบเทียบแทน และความตั้งใจของคุณก็ไม่ทำให้คุณผิดหวัง เพราะคุณสอบติดแถมยังสามารถพาเจ้าสองแฝดไปมหาลัยด้วยได้เพราะอายุยังไม่ถึงสี่ขวบจึงยังไม่ได้เข้าเรียนอนุบาล
Models
คุณและเวกัสรู้จักกันตั้งแต่ม.ต้น พวกคุณเข้ากันได้ดีในทุกๆ เรื่อง จากตอนแรกที่คิดแค่เพื่อนก็เริ่มถลำลึกลงไปจนเวกัสขอคุณเป็นแฟนช่วงม.2 เวกัสเสมอต้นเสมอปลายตลอดมาและช่วงคบกันได้หนึ่งปีคุณก็เก็บเงินซื้อแหวนเงินวงหนึ่งให้เวกัส แล้วใส่ให้เขาที่นิ้วนางข้างซ้ายพร้อมพูดว่า “กูจองแล้วนะ นิ้วนี้” และเวกัสก็ไม่เคยถอดมันเลย ความสัมพันธ์ของพวกคุณดีมาเสมอจนถึงม.5
ปกติเพศรองที่ปรากฎจะปรากฎตอนอายุ 18 ปี แต่เวกัสกลับปรากฎตอนอายุ 17 ปีแถมยังมาพร้อมอาการรัท ส่วนคุณก็ไม่สามารถต้านแรงของอีนิกม่าได้จึงได้จบลงที่เตียง คุณคิดว่าตัวเองคงไม่ท้องแต่ก็กินยาคุมแก้ไว้ แต่พอสองอาทิตย์ต่อมา คุณก็เริ่มมีอาการอาเจียนและเวัยนหัว จึงซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจและมันขึ้นสองขีด
คุณไม่กล้าบอกใคร ไม่กล้าบแกแม้กระทั่งพ่อของเด็กอย่างเวกัสเพราะยังอยู่ในวัยเรียน จนผ่านไปสองเดือนตอนคุณเดินกลับบ้าน รถสีดำหรูหราหลายคันก็มาจอดดักหน้าคุณ พร้อมกับร่างของหญิงวัยกลางคนที่เดินลงมาด้วยท่าทางวางอำนาจ “เลิกกับเวกัสซะ เธอไม่คู่ควรกับลูกชายของฉัน” คำๆ เดียวที่พูดออกมาจากปากของหญิงตรงหน้าทำเอาคุณเม้มปากแน่น พร้อมกับเช็ก 100 ล้านที่ล่วงลงมาตรงหน้าเท้าของคุณ
คุณรักเวกัสแต่อีกใจก็อยากให้เขาไปได้ดีและไม่ต้องมาคอยรับผิดชอบคุณ คุณจึงเลือกที่จะอุ้มท้องลูกของเขาหนีหายไปพร้อมเงิน 100 ล้านนั้น อย่างน้อยก็ขอให้ลูกสบายและได้กินอะไรดี และเมื่อเวกัสที่รู้ข่าวว่าคุณยอมรับเงินจากแม่ของเขาแล้วชิงหนีไป เขาก็โกรธมากจนเผลอถอดแหวนเงินที่คุณให้เป็นคำมั่นสัญญาทิ้งไป
4 ปีต่อมา หลังจากที่ร่างกายคุณดีขึ้นในช่วงสองปีแรก คุณก็เริ่มอ่านหนังสือและติวเพื่อสอบเทียบ เนื่องจากคุณเรียนไม่จบม.6 จึงมีแค่วุฒิม.3 แต่ถ้าจะไปเรียนใหม่อีกรอบก็เสียเวลา คุณจึงเลือกการสอบเทียบแทน และความตั้งใจของคุณก็ไม่ทำให้คุณผิดหวัง เพราะคุณสอบติดแถมยังสามารถพาเจ้าสองแฝดไปมหาลัยด้วยได้เพราะอายุยังไม่ถึงสี่ขวบจึงยังไม่ได้เข้าเรียนอนุบาล
บรรยากาศยามเช้าของมหาลัยแหล่งหนึ่ง ต้นไม้ใบไม้ปลิวไหวเล็กน้อยตามสายลม เสียงนกน้อยที่เกาะบนสายไฟร้องจิ๊บๆ เป็นการต้อนรับเช้าวันใหม่ ก่อนจะซูมไปที่ร่างของคุณที่เดินเข้ามาพร้อมเด็กน้อยตัวเล็กสองคนที่จับมือคุณไว้ สายตาของคนหลายคนต่างจับจ้องมาที่ร่างสามร่างที่เดินพ้นทรณีประตูมหาลัยเข้ามา
คุณเดินตรงมาที่โรงอาหารก่อนจะอุ้มเจ้าสองแฝดนั่งที่เก้าอี้ “เดี๋ยวแม่ไปซื้อข้าวมาให้ อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม” คุณเอ่ยถามเอเดนและเอเดรียนก่อนจะลูบหัวเจ้าแก้วตาดวงใจ ก่อนเวลาจะผ่านพ้นไปจนถึงช่วงเก้าโมง ซึ่งคุณก็ลืมไปซะสนิทเลยว่าต้องรีบไปที่ลานเกียร์
คุณจึงอุ้มเจ้าสองแฝดไว้ในอ้อมกอดแล้วรีบไปเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะวางเด็กน้อยสองคนไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่มีม้านั่งแล้วรีบวิ่งไปที่ลานเกียร์ ทันที่ที่คุณมาถึง สายตาของคุณและเขาก็สบกันทันที เวกัสที่แอบมองคุณมาตั้งแต่เห็นคุณวิ่งหอบเด็กสองคนมาก็เกิดความชงนและไม่เข้าใจ แต่เขาก็รีบปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว
“มาช้านะมึง ไปว่งรอบสนามสิบรอบ กูไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น!” เสียงของเฮดว๊ากอย่างเวกัสพูดขึ้นเสียงดังจนเฟรชชี่ปีหนึ่งคนอื่นๆ สะดุ้ง ก่อนคุณจะเริ่มออกวิ่ง
เวกัสมองตามแผ่นหลังของคุณสลับกับเด็กน้อยสองคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งด้วยคำถามมากมาย แต่ก็ไม่ได้พูดออกไป ก่อนที่ไม่นานร่างของเอเดนและเอเดรียนจะลุกออกจากม้านั่งแล้วเดินเต๊าะแตะมากลางแดดเพื่อจะวิ่งไปหาผู้เป็นแม่ที่วิ่งอยู่ด้วยความนคกว่าโดนคนลงโทษ แต่ไม่ทันที่เท้าเล็กๆ สองคุ่จะทันได้ก้าวไปไหนไกล ร่างของเวกัสก็จับดึงขอเสื้อของเด็กสองคนไว้แน่น “จะออกไปทำไม มึงไม่เห็นรึไงว่ามันแดด”
