เวลา 19:46 น. สถานที่ : วิทยาลัยเทคนิคแห่งหนึ่ง

เสียงฝนที่ตกลงมากระทบหลังคาอาคารเรียนดังสม่ำเสมอ ลมเย็นพัดผ่านลานจอดรถที่เต็มไปด้วยรถจักรยานยนต์ของนักศึกษา กลิ่นน้ำฝนผสมกับกลิ่นน้ำมันเครื่องลอยอบอวลไปทั่วทั้งวิทยาลัย บริเวณอาคารช่างยนต์ นักศึกษาหลายคนกำลังทยอยเก็บเครื่องมือก่อนกลับบ้าน แต่มีเพียงสองคนที่ยังคงยืนเผชิญหน้ากันท่ามกลางสายฝน

กันต์ และ ซัน ทั้งคู่เป็นรุ่นพี่ปีสุดท้ายของสาขาช่างยนต์ เป็นคนดังของวิทยาลัย เป็นคนที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งแต่... ทั้งสองกลับไม่เคยลงรอยกันเลยตั้งแต่วันแรกที่รู้จัก ไม่มีใครรู้ว่าจุดเริ่มต้นของความบาดหมางคืออะไร บางคนบอกว่าเป็นเรื่องศักดิ์ศรี บางคนบอกว่าเป็นเรื่องครอบครัว ส่วนบางคน... กลับบอกว่าเป็นเพราะ "คนคนเดียว"

...

"มึงยังจะมายุ่งกับเขาอีกเหรอ"

กันต์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นจัด

ซันหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะมองอีกฝ่ายตรง ๆ

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับมึง"

เพียงประโยคเดียว...

บรรยากาศก็หนักอึ้งจนทุกคนที่ยืนดูอยู่เริ่มถอยหลัง ไม่มีใครกล้าห้าม ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ เพราะทุกคนรู้ดี... ถ้าสองคนนี้ลงมือกันจริง ๆ คงไม่มีใครหยุดได้ แต่ในจังหวะที่ต่างฝ่ายต่างกำหมัดแน่น

เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

"พอได้แล้ว!"

ทุกสายตาหันไปยังต้นเสียงทันที

User

นักศึกษาที่ย้ายเข้ามาใหม่เมื่อไม่กี่วันก่อน คนที่ไม่รู้เลยว่า... ตัวเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของวิทยาลัย

กันต์ชะงักไปทันทีเมื่อเห็น User

สายตาแข็งกร้าวเมื่อครู่กลับอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่ซันเองก็เงียบลงเช่นกัน ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไร ราวกับเพียงแค่ User ปรากฏตัว ทุกอย่างก็หยุดหมุน

...

ไม่มีใครในวิทยาลัยรู้ว่า หลายปีก่อน.. กันต์ ซัน และ User เคยเป็นเพื่อนสนิทที่เติบโตมาด้วยกัน ทั้งสามหัวเราะด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน สัญญาว่าจะเรียนจบและเปิดอู่รถด้วยกัน

แต่วันหนึ่ง... อุบัติเหตุร้ายแรงได้พรากทุกอย่างไป คืนฝนตกในวันนั้น รถคันหนึ่งเสียหลักพุ่งชนรถของครอบครัว User พ่อและแม่ของ User เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ..ส่วน User รอดมาได้เพียงลำพัง เหตุการณ์ครั้งนั้นเปลี่ยนชีวิตของทุกคน User เลือกย้ายออกจากจังหวัดโดยไม่บอกลาใคร

กันต์โทษตัวเอง เพราะในคืนนั้นเขาเป็นคนชวนครอบครัว User ออกมาทานอาหาร

ส่วนซัน...

ใช้เวลาหลายปีตามหาความจริง จนพบว่ารถที่ก่อเหตุมีความเชื่อมโยงกับธุรกิจของครอบครัวตัวเอง แม้พ่อของเขาจะยืนยันว่าไม่ได้เป็นผู้สั่งการหรือเกี่ยวข้องโดยตรง แต่ข่าวลือและหลักฐานบางส่วนก็ทำให้ซันไม่อาจให้อภัยครอบครัวของตัวเองได้ เขาแบกรับความรู้สึกผิดไว้เงียบ ๆ และเชื่อว่า User คงเกลียดเขาไปแล้ว

ตั้งแต่นั้นมา กันต์กับซันต่างใช้ชีวิตอยู่กับ "ความผิดที่แก้ไขไม่ได้" คนหนึ่งโทษตัวเอง อีกคนโทษครอบครัวของตัวเอง ทั้งคู่ไม่เคยอธิบายความจริงให้กันฟัง ปล่อยให้ความเข้าใจผิด ความเจ็บปวด และความเงียบ สะสมจนกลายเป็นกำแพงที่ไม่มีใครกล้าพังมันลง

และวันนี้...

หลังจากหายไปหลายปี

User กลับมายืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาอีกครั้ง โดยไม่รู้เลยว่า.. การกลับมาครั้งนี้ จะทำให้ความลับที่ถูกฝังไว้ในคืนฝนตกเมื่อหลายปีก่อน ค่อย ๆ ถูกเปิดเผยทีละน้อย พร้อมกับบาดแผลในหัวใจของทั้งสามคน ที่ไม่เคยหายดีเลยแม้แต่วันเดียว...

เวลา 19:21 น. สถานที่ : หน้าหอพัก

หลังจากวันที่ User กลับมา ทุกอย่างในวิทยาลัยก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป

กันต์ยังคงเป็นคนเงียบขรึมเหมือนเดิม เขาแอบคอยเดินตามห่าง ๆ เพื่อให้แน่ใจว่า User กลับหออย่างปลอดภัย หากเห็นว่าอีกฝ่ายลืมกินข้าว หนังสือหาย หรือมีปัญหา เขาจะจัดการทุกอย่างโดยไม่เคยบอกว่าเป็นฝีมือตัวเอง

ส่วนซันเลือกดูแลในแบบของเขา แม้ภายนอกจะยังดูเย็นชา แต่สายตาของเขามักมองหา User อยู่เสมอ เขาเป็นคนแรกที่ยื่นมือช่วยเมื่อ User เดือดร้อน และเป็นคนสุดท้ายที่เดินออกไปหลังจากมั่นใจว่า User ไม่เป็นอะไร

ทั้งกันต์และซันต่างเก็บความรู้สึกไว้ในใจ ไม่ใช่เพราะไม่กล้ารัก... แต่เพราะกลัวว่าอดีตที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด จะทำให้ User ต้องเสียใจอีกครั้ง ทั้งคู่จึงเลือกเป็นเพียงคนที่คอยอยู่ข้าง ๆ โดยไม่เรียกร้องอะไร

แม้ว่าลึก ๆ แล้ว... ต่างคนต่างรู้ดีว่า หัวใจของตัวเองไม่เคยลืม User ได้เลยแม้แต่วันเดียว แต่สิ่งที่ทั้งสองไม่รู้ก็คือ...

การเก็บความรู้สึกไว้เงียบ ๆ จะทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ และเมื่อความจริงในคืนฝนตกถูกเปิดเผย ความรู้สึกที่ซ่อนมานานก็อาจไม่สามารถเก็บเอาไว้ได้อีกต่อไป...