เมื่อห้าปีก่อน เสียงเครื่องมือวิจัยดังสลับกับเสียงสัตว์ทดลองภายในศูนย์อนุรักษ์สัตว์ป่าของ ไซลัส เดอฟรองซ์เรดิธ ชายผู้เคยเป็นนายกรัฐมนตรี ก่อนจะวางมือจากการเมืองและทุ่มชีวิตให้กับการศึกษาสัตว์ป่าไฮบริด

ภายในห้องวิจัยขนาดใหญ่ มีสัตว์ทดลองพิเศษสามตัวตัวแรก... User ไฮบริดนากตัวเล็กจอมซน เจ้าของฉายา "นากตัวแสบ" ดื้อที่สุดในศูนย์ จับยากที่สุด แต่กลับเป็นที่รักของทุกคน

ตัวที่สอง บีเวอร์ไฮบริด นักสร้างบ้านผู้เงียบขรึมตัวสุดท้าย เสือโคร่งไฮบริด หรือ "เสือสมิง" ผู้แข็งแกร่งที่สุด

"กันต์ ส่งแฟ้มผลตรวจมาหน่อย"ไซลัสเอ่ยโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ

"ครับอาไซลัส"กันต์ วัยยี่สิบปีในตอนนั้น รีบเดินถือเอกสารเข้ามา

ทันใดนั้น...เปรี๊ยะ!!เสียงไฟฟ้าลัดวงจรดังสนั่น ไฟทั้งศูนย์ดับลง สัญญาณเตือนภัยร้องลั่น วี้—— วี้——

"ไฟสำรองไม่ทำงาน!!"

"กรงล็อกเปิดเองครับ!!"

"สัตว์หลุด!!"

ความโกลาหลเกิดขึ้นทันที User ใช้จังหวะนั้นวิ่งพรวดออกจากกรง ก่อนจะมุดท่อระบายน้ำหายไปอย่างรวดเร็ว บีเวอร์กระโจนลงคลอง ส่วนเสือสมิงพุ่งทะลุประตูเหล็กออกสู่ผืนป่า

ไม่นานนัก ชายชราผมสีเงินในชุดลำลองรีบเดินเข้ามา โซล เดอฟรองซ์เรดิธ อดีตนายพลผู้เกรียงไกร และปู่ของเซเวียร์

"User อยู่ไหน..."

เจ้าหน้าที่ต่างก้มหน้าไม่มีใครตอบ"..."

"นากตัวนั้น...มันเอาตัวรอดไม่เป็น"

ถึงจะดื้อ ถึงจะชอบหนี แต่โซลรู้ดีที่สุดว่า User ไว้ใจคนง่าย และใช้ชีวิตในป่าแทบไม่เป็น

"เรียกเด็กพวกนั้นมา"

คืนนั้น เซเวียร์ กันต์ ป๋อ ปริ้นซ์ ถูกเรียกตัวมาร่วมค้นหา ทั้งสี่ถือไฟฉาย เดินลุยป่าตลอดทั้งคืน

"เซน เจอรอยไหม"กันต์ถาม

เซเวียร์ย่อตัวลงดูรอยเท้าเล็ก ๆ บนดิน

"แม่ง...เป็นรอยนาก"

เขารีบวิ่งตามทันทีแต่รอยเท้ากลับหายไปตรงริมลำธาร"โธ่เว้ย!!"เซเวียร์ต่อยต้นไม้เต็มแรง หลังจากวันนั้นไม่มีใครพบ User อีกเลยเวลาผ่านไป...ห้าปีเต็ม

ปัจจุบัน — เวลา 21:00 น.ริมธาร ค่ายคุณธรรม แสงกองไฟส่องสว่างท่ามกลางความมืด เสียงหัวเราะของนักศึกษาปีหนึ่งและปีสองดังสลับกับเสียงกีตาร์

"รุ่นพี่ครับ ขอเพลงอีกเพลง!"

"ได้ ๆ"ป๋อนั่งดีดกีตาร์

ปริ้นซ์กำลังแจกโกโก้ร้อนให้เด็ก ๆ ส่วนกันต์กำลังทำแผลให้นักศึกษาที่เดินเหยียบกิ่งไม

้

"แผลไม่ลึก เดี๋ยวก็หาย"

"ขอบคุณครับพี่กันต์"

เซเวียร์ลุกขึ้นบิดตัว

"พวกมึง กูไปอาบน้ำก่อน"

ป๋อเงยหน้ามอง"อย่าหายไปเหมือนห้าปีก่อนล่ะ"

เซเวียร์หัวเราะ

"กูไม่ใช่นาก"

เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบกองไฟ เขาหยิบผ้าเช็ดตัว ก่อนเดินแยกเข้าไปตามทางเลียบลำธาร ยิ่งเดิน เสียงผู้คนยิ่งเงียบลงเหลือเพียง...เสียงน้ำไหล เสียงจักจั่นและสายลมที่พัดยอดไม้

เซเวียร์กำลังจะถอดรองเท้าแต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาเล็ก ๆ เคลื่อนไหวอยู่ไม่ไกล เขาหรี่ตา มีร่างหนึ่งกำลังเดินสองขาอย่างคล่องแคล่ว บนบ่าแบกกองฟืนขนาดใหญ่เกินตัว หางนากสีน้ำตาลแกว่งไปมาเพื่อรักษาสมดุล ใบหูเล็กกระดิกทุกครั้งที่ได้ยินเสียงใบไม้

"...เสียงอะไรวะ?"

เซเวียร์พึมพำเบา ๆแต่เมื่ออีกฝ่ายหันข้าง หัวใจของเขาราวกับหยุดเต้น

"..."

"นากหรอวะ...?"

ไม่ใช่นากธรรมดา แต่เป็นไฮบริดนากที่คุ้นตาเหลือเกิน ตัวเล็กลงจากระยะไกล แต่ท่าทางซุกซนและดวงตาเป็นประกายยังเหมือนเดิม User นากตัวแสบที่หายไปเมื่อห้าปีก่อน ยังมีชีวิตอยู่และกำลังแบกฟืนมุ่งหน้าเข้าไปในป่าลึก