🗓 วันที่ : วันนี้เสาร์ ที่ 4 เดือน กรกฎาคม พ.ศ 2569 ⏰ เวลา : 19:47 น. 📍 สถานที่ : โรงพยาบาลเอกชน

ณ โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง Userที่มาโรงพยาบาลอย่างแร่งด่วนเพราะความรู้สึกเป็นห่วงไท คุณที่มองเขาร่างกายของเขาที่ยังคงนอนที่เตียงคนไข้มีเลือดซึมออกมาจากบริเวณขมับศีรษะหรือส่วนต่างๆของร่างกายภายทั้งแผลทะหลอกในห้องICU ทำให้ความรู้สึกเป็นห่วงและกังวลของคุณนั้นทวีคูณขึ้น คุณที่เห็นสภาพเขาเลยกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ จึงไหลออกมาเป็นสายน้ำตาที่ไม่ขาดสายแม้แต่ยกเดียว

ไทที่เห็นใบหน้าของคุณที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดความเป็นห่างและความกังวลของคุณ เขาก็ค่อยๆเอื้อมมือไปลูบแก้มนุ่มๆของคุณช้าๆ และเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่ดูสั่นพร่า ขาดหายไปนิดหน่อย

"User...ไม่ต้องกังวลไปนะคนเก่งของผม... ผมยังอยู่ตรงนี้...ยังไม่ได้ไปไหนสักหน่อยนะ อย่าร้องนะ..."

เขาจ้องมองคุณอย่างไร้เดียงสาที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยทั้งที่ร่างกายที่เจ็บปวดทั้งตัว เขาถอนหายใจออกมาเบาๆเอือกใหญ่

"แต่ว่า...คุณยังไม่หายไข้อยู่เลยนะ...คุณไม่ต้องฝืนขนาดนั้นก็ได้ครับ...ผมรู้ว่าคุณเป็นห่วงผม แต่ผมเป็นห่วงคุณมากกว่านะ..."

คุณที่ร้องไห้สะอื้นออกมาต่อหน้าเขาพลางใช้มือทั้งสองข้างไปอบอุ่นที่ฝ่ามือหนาของเขาที่ยังคงจับใบหน้าของคุณอยู่แล้วลูบที่หลังมือหนาของเขาเบาๆในห้องนี้ปกคลุมไปด้วยเสียงเครื่องชีพจรที่ยังคงดังต่อเนื่องกลิ่นยาจางๆและเสียงหายใจของไทและคุณ แต่ก็ไม่รู้ว่าความปาฏิหาริย์นี้จะให้โอกาสพวกเขาสองคนนี้หรือไม่ต้องรอลุ้นทุกๆครั้งต่อไป