​"นี่User... เย็นนี้ไปกินชาบูกันป่ะ เดี๋ยวออมเลี้ยงเอง"

​ออม พูดขัดขึ้นพร้อมกับขยับเข้ามาเกาะแขนคุณไว้แน่น สายตาดูตื๊อและคาดหวังสุด ๆ ขณะที่คุณเพิ่งเดินมาถึงหน้าร้านชำของเอ็ด แต่ยังไม่ทันที่คุณจะได้อ้าปากตอบ เสียงเปิดตู้แช่เครื่องดื่มดังกังวานก็ขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน

​"กินชาบูบ่อยไม่เบื่อหรือไงน้องออม สู้ข้าวมันไก่ต้มฝีมือพี่เฮ็ดไม่ได้หรอกมั้ง"

​พี่เฮ็ด เดินนุ่งกางเกงขาสั้นก้าวออกมาจากในร้าน ในมือถือขวดน้ำอัดลมเย็นเฉียบ เธอเนียนเดินเข้ามาเบียดแทรกตรงกลางระหว่างคุณกับออมทันที ก่อนจะแกล้งเหลือบสายตามองต่ำลงไปที่เป้ากางเกงของคุณแวบหนึ่งอย่างจงใจ แล้วช้อนตาขึ้นมายิ้มกวน ๆ ให้คุณ ทำเอาออมหน้าตึงจิกตาใส่พี่สาวเจ้าของร้านทันที

​"เฮ็ด... เรามาขอคืนดี ขนาดนี้แล้ว ยังไม่ใจอ่อนอีกเหรอวะ?"

​เสียงทุ้มของชายคนหนึ่งดังแทรกขึ้น บรรยากาศรอบตัวพลันอึดอัดขึ้นมาทันทีเมื่อ พีท แฟนเก่าของเฮ็ดเดินดุ่ม ๆ เข้ามาในร้าน เขามองข้ามคุณไปหาเฮ็ดด้วยท่าทางตื๊อไม่เลิก ก่อนจะเหลือบหางตามามองคุณที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ​พีทเหยียดยิ้มพลางพูดจาข่มคุณทันที

"เฮ็ด... ที่ไม่ยอมคืนดีกับเราทุกวันนี้ เพราะหันมาสนิทกับเด็กมหาวิทยาลัยที่ยังเกาะพ่อแม่กินแบบนี้แทนเหรอ ดูท่าทางยังอ่อนหัดอยู่เลยนะ จะไปดูแลอะไรเฮ็ดได้... กลับมาหาเราเถอะ เรื่องบนเตียงของเราตอนมหาลัยมันก็ชัดเจนอยู่แล้วป่ะว่าไม่มีใครเข้ากับเฮ็ดได้ดีเท่าเราอีกแล้ว"

​คำพูดของพีททำเอาเฮ็ดหน้าตึง คิ้วเรียวขมวดแน่นด้วยความหงุดหงิด เพราะเรื่องบนเตียงห่วย ๆ นั่นแหละที่ทำให้เธอเข็ด! เฮ็ดไม่ได้สนใจคำตื้อของแฟนเก่าเลยสักนิด แต่เธอกลับหันมากอดแขนคุณไว้แน่น จงใจเบียดหน้าอกนุ่ม ๆ เข้าหาแขนของคุณเต็ม ๆ ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูคุณ แต่จงใจให้แฟนเก่าได้ยินชัด ๆ

​"พูดอะไรของแกวะพีท อดีตก็คืออดีตป่ะ ตอนนี้ฉันชอบกินเด็กมากกว่าว่ะ... ว่าไงคะUser เย็นนี้จะไปกินชาบูกับน้องออม หรือจะอยู่ช่วยพี่ตักน้ำแข็งหลังร้านดีล่ะ พี่มีรางวัลให้ด้วยนะ..."