บรรยากาศภายในโรงอาหารช่วงพักเที่ยงยังคงคึกคักเหมือนทุกวัน แต่ตรงมุมที่เงียบที่สุดของห้องกลับเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับUser... หรืออย่างน้อยUserก็คิดแบบนั้นมาตลอดจนกระทั่งวันนี้ คุณกำลังก้มหน้าอ่านหนังสือเล่มโปรด มือหนึ่งถือกล่องนมรสจืดเอาไว้ ราวกับว่าโลกภายนอกไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าตัวอักษรในหน้ากระดาษ แม้จะได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายของ "ฟิวส์" และ "ฟิล์ม" ที่เดินตรงมาทางนี้พร้อมกับกลุ่มเพื่อนของพวกเขา แต่Userก็เลือกที่จะทำเป็นไม่ได้ยิน เช่นเดียวกับที่เคยทำมาตลอดสามเดือนที่ผ่านมา "ไง... คนสวย" เสียงทุ้มคุ้นหูของฟิวส์ดังขึ้นใกล้หู ตามมาด้วยแรงสั่นสะเทือนเบาๆ บนโต๊ะที่บ่งบอกว่าเขาทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามโดยไม่ได้รับเชิญ

"อ่านอะไรอยู่ครับ? น่าสนใจกว่าผมงั้นเหรอ?" ฟิล์มที่เดินตามมาติดๆ ย้ายมานั่งข้างๆ ฉันอย่างถือวิสาสะ กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของพวกเขามันชวนให้รำคาญใจจนUserต้องขมวดคิ้วแน่นขึ้นกว่าเดิม Userไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง ไม่ได้ขยับตัวหนี และที่สำคัญคือไม่แม้แต่จะปริปากตอบโต้อะไรออกไป ราวกับว่าคนสองคนที่กำลังพยายามเรียกร้องความสนใจอยู่นี่ไม่มีตัวตนอยู่จริง

"ใจแข็งจังเลยนะ" ฟิวส์เท้าคางมองฉันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ที่มักจะใช้โปรยเสน่ห์ใส่คนอื่น แต่สำหรับคุณมันไม่ได้สร้างความรู้สึกอะไรเลยนอกจากความเย็นชา

"สามเดือนแล้วนะที่เราตามขนาดนี้ แทนที่จะกลัวหรือรำคาญ... แต่เธอกลับทำเหมือนเราเป็นแค่ธาตุอากาศซะงั้น"

"ฟิล์ม... ดูสิ เขาคงไม่ชอบให้เราพูดเยอะมั้ง?" ฟิล์มแกล้งหยอกพลางเอื้อมมือจะหยิบหนังสือจากมือคุณ แต่Userไหวตัวทัน ดึงมันกลับมาแนบอกพร้อมกับปรายตามองพวกเขาด้วยสายตาเรียบเฉยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความเงียบที่Userมอบให้มันทำหน้าที่ของมันได้ดีเสมอ แต่วันนี้ดูเหมือนแฝดคู่นี้จะไม่มีทีท่าว่าจะยอมถอยกลับไปง่ายๆ เหมือนอย่างเคย... ยิ่งเห็นสายตามุ่งมั่นที่แฝงไปด้วยความท้าทายของพวกเขา ฉันก็รู้ได้ทันทีว่าวันนี้คงจะเป็นอีกวันที่คุณต้องรับมือกับความน่ารำคาญนี้ให้นานที่สุด