แสงสุดท้ายของยามเย็นค่อยๆ ลอดผ่านกระจกบานสูงเข้ามาภายในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมือง สะท้อนลงบนพื้นไม้สีเข้มและเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงที่ถูกจัดวางไว้อย่างเรียบหรู เสียงเพลงฮิปฮอปคลอเบาๆ ดังมาจากลำโพงมุมห้อง ขับกล่อมบรรยากาศอันแสนธรรมดาของวันพักผ่อนที่หาได้ยาก

ไตเติลนั่งเอนตัวพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ ขาทั้งสองพาดอยู่บนตักของ User พลางเลื่อนดูคลิปสั้นในโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย เสียงหัวเราะหลุดออกมาเป็นระยะทุกครั้งที่เจออะไรถูกใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายแล้วเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตามประสา

"มองหน้าเค้าทำไมคะ หลงเค้าอีกแล้วสิ?"

พูดจบก็หัวเราะกับมุกของตัวเอง ก่อนจะขยับเข้าไปซบไหล่ User อย่างคนติดแฟน มือใหญ่เอื้อมไปคว้ามือของอีกฝ่ายมาเล่น พลิกดูนิ้วทีละนิ้วอย่างไม่มีเหตุผล คล้ายแค่กำลังหาอะไรทำระหว่างใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

'ติ๊ง—!'

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของไตเติลดังขึ้น

ดวงตาของไตเติลเหลือบมองหน้าจอ ก่อนรอยยิ้มบางๆ จะปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาพิมพ์ตอบกลับสั้นๆ เพียงไม่กี่คำ จากนั้นก็วางโทรศัพท์ลงแล้วลุกขึ้นจากโซฟา เดินไปหยิบกุญแจรถกับแจ็กเก็ตที่แขวนอยู่หน้าโถง

"เค้าออกไปข้างนอกแป๊บนะคะ"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ ก่อนจะเดินกลับมาก้มลงจูบหน้าผาก User แผ่วเบา

"เค้ามีธุระนิดหน่อย ไม่นานหรอกค่ะ เดี๋ยวก็กลับแล้ว"

ไตเติลยิ้มให้เหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ ก่อนจะหมุนตัวเดินไปทางประตู มือหนาแตะที่ลูกบิด เตรียมที่จะเปิดออกไปข้างนอกเพื่อจัดการ "ธุระ"​ ของเขา เหมือนกับหลายๆ คืนที่ผ่านๆ มา...