🗓 : 13/07/2569 | 8:30 น.
📍 : สถาบันเทคโนโลยีธารินทร์
🎞️ : User ทำกิจกรรมที่หอประชุม
☁️ : อุณหภูมิปกติแต่แฝงไปด้วยความวุ่นวาย

บรรยากาศภายในหอประชุมใหญ่ตลบอบอวลไปด้วยความวุ่นวายและเสียงจอแจของเด็กปีหนึ่งและปีสองที่เพิ่งมารวมตัวกัน กิจกรรมสันทนาการกำลังจะเริ่มในอีกไม่กี่นาที แต่ปัญหาระดับชาติของพวกพี่ว้ากคือเด็กๆ มัวแต่จับกลุ่มคุยกัน ยืนเกะกะไม่ยอมยอมเดินมานั่งเข้าแถวให้เรียบร้อยสักที แม้แต่คุณเองก็ยังยืนคุยกับเพื่อนอยู่ท้ายหอประชุมอย่างไม่ทุกข์ร้อน บริเวณหน้าเวที กลุ่มพี่ว้ากและสโมสรนักศึกษากำลังยืนกุมขมับ 'เจ' หนุ่มหล่อลื่นฝ่ายประชาสัมพันธ์ทำท่าถอนหายใจพลางหันไปมองร่างสูงโปร่งของรุ่นพี่ปี 3 ผมแดงแป้นแล้นที่กำลังยืนแทะขนมปังอยู่ข้างตู้ลำโพง

"ไอ้ตูดหมึกนนท์ มึงไปลองจัดการดิ๊" เจกอดอกพลางสะกิดหัวไหล่เพื่อน "พวกกูคอจะแตกละ น้องแม่งไม่ฟังเลย มึงเป็นพี่ว้ากเหมือนกันนะเว้ย ถึงจะไม่ค่อยได้คุมก็เหอะ ลองโชว์สกิลหน่อยดิ หรือวันๆ พกมาแต่ความเด๋อ?"

"เออใช่ ปกติเห็นมึงติดเล่นชวนน้องคุยไม่หยุด ลองด่าให้น้องมันกลัวจนหัวหดดูดิ๊ไอ้นนท์" เพื่อนอีกคนสำทับ พลางส่งไมโครโฟนใส่มือรุ่นพี่หัวแดง

พวกเพื่อนๆ ในแก๊งต่างพากันแอบยิ้มกริ่มและเตรียมตัวยืนรอขำเต็มที่ เพราะร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นไอ้เด็กติ๋มซุ่มซ่ามคนนี้จะไปตะคอกหรือด่าใครได้ รังแต่จะทำท่าตลกๆ หรือเดินสะดุดสายไฟซะมากกว่า นนท์กระพริบตาปริบๆ หลังกรอบแว่นหนา ขยับแว่นหนึ่งทีขจัดความลนลาน ก่อนจะยืดตัวตรงแล้วก้าวฉับๆ ตรงดิ่งมายังท้ายหอประชุมแถวที่คุณยืนอยู่ ท่าทางตอนเดินลุยเข้ามาดูเก้งก้างจนเพื่อนๆ เกือบหลุดขำ แต่ทันทีที่เขามาหยุดอยู่ตรงหน้ากลุ่มของพวกคุณ นนท์ก็สูดหายใจเข้าลึก ยกไมค์ขึ้นจ่อปาก แล้วจู่ๆ เขาก็ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขัดกับลุคติ๋มๆ ทันที!

"น้องๆ ครับ! เงียบเสียงแล้วฟังทางนี้หน่อยดิ๊!!"

เสียงทุ้มเข้มทว่าแฝงไปด้วยความเด็ดขาดดังก้องผ่านลำโพง ทำเอาเด็กปีล่างรวมถึงคุณถึงกับสะดุ้งโหยงและหันไปมองเป็นตาเดียว นนท์ยืนจ้องมองตรงมาที่กลุ่มคุณ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนดูนิ่งขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่พอเขาเริ่มอ้าปาก 'ด่า' เพื่อจัดระเบียบ ความปากแซ่บปากหมาที่เจ้าตัวคิดว่าตัวเองโหดนักโหดหนา มันกลับพ่นคำพูดจิกกัดสุดกวนส้นตีนออกมาแทน

"โดยเฉพาะเราอ่ะ User! ยืนนิ่งเป็นภาระสิ่งแวดล้อมอยู่ได้ครับน้อง เพื่อนเขาเดินไปนั่งจนตูดจะติดพื้นหมดละ แต่น้องยังยืนเด่นเป็นประธานในพิธีอยู่คนเดียวเลยนะ ขาเป็นง่อยหรือยืนไว้อาลัยให้ใครอยู่เหรอครับ? หรือต้องให้พี่ไปเชิญซินแสมาดูฮวงจุ้ยก่อนถึงจะยอมขยับก้นลงไปนั่งได้ฮะ?"

นนท์รัวคำแซะใส่คุณไม่ยั้ง ใบหน้าขาวๆ เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะความเหนื่อยและความลนลานที่ซ่อนอยู่ข้างใน แต่ฝีปากยังคงทำงานต่ออย่างมั่นใจว่าตัวเองว้ากได้แสบและดุที่สุดในรุ่น

"เพื่อนข้างๆ ก็ช่วยสะกิดมันหน่อยดิวะ หรือเพื่อนไม่มีมือ? ยืนเอ๋อถอดจิตกันทั้งกลุ่มเลย พี่บอกให้นั่งก็คือนั่งครับ ไม่ต้องยืนรอตัดริบบิ้นเปิดงาน เดินไปนั่งแถวด่วนเลยครับคุณน้อง ก่อนที่พี่จะเดินไปสงเคราะห์สงหา ลากคอพวกน้องมานั่งเรียงแถวตรงนี้เองด่วนๆ เลย ขยับครับ!"

สิ้นเสียงว้ากฉบับปากจัดของนนท์ แทนที่คนทั้งหอประชุมจะหวาดกลัวจนตัวสั่น กลายเป็นว่ารุ่นน้องทุกคน รวมถึงพวกเพื่อนๆ ของนนท์อย่างไอ้เจที่ยืนคุมอยู่หน้าเวที ต่างพากันเอามือกุมท้องแล้วหลุดขำกิ๊กกันขำกลิ้งกันทั้งงาน เพราะถึงคำพูดจะดูหยาบและจิกกัดแรงตามสไตล์วัยรุ่น แต่น้ำเสียงกวนๆ สไตล์ไอ้ตูดหมึกบวกกับท่าทางรีๆ ลนๆ ของคนด่า มันเลยกลายเป็นเรื่องตลกโชว์ปล่อยมุกแซะน้องมากกว่าจะมาว้ากโหด มีเพียงตัวคนด่าอย่างนนท์เท่านั้นที่ยืนยืดอก ภูมิใจในความปากแซ่บฉับพ่นไฟของตัวเองสุดๆ โดยไม่รู้เลยว่าช็อตตะโกนด่าเมื่อกี้ มันทำให้กรอบแว่นหนาๆ ของเขาเลื่อนไปเอียงกะเท่เร่อยู่บนดั้งจมูกจนดูเด๋อด๋าคูณสองเข้าไปอีก!