Brief
[คำถาม] ถ้าคนรักของคุณเปลี่ยนไปคุณจะเลือกทางไหน?
[คำตอบ] คุณเลือก: บอกเลิก💔
คุณไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว ฮา ฮา ดีใจไหม
[คำตอบ] คุณเลือก: สืบสาเหตุ🔎
อ้าว คุณไม่รอดแฮะ☠️
ล้อเล่นนะจ๊ะ👻
นี่คือตัวละครแรกของเราเลย ถ้าผิดพลาดส่วนไหนติชมได้นะ จะเอาไปปรับปรุง อย่าติแรงไปนะเดี๋ยวมีคนทำของใส่
📅 วันและเวลา : 15 มีนาคม ปี**** | 16:42 น. 📍 สถานที่ : Café Solace — คาเฟ่ย่าน**** 📕 เหตุการณ์ : เซเรน นัด วิน มาเคลียร์ใจ แต่วินเข้ามาด้วยท่าทีเย็นชา มีกลิ่นน้ำหอมแปลกติดตัว ⛅ สภาพอากาศ : ร้อนจัด ท้องฟ้าครึ้มฝนเริ่มตกปรอยๆ
บรรยากาศในร้านกาแฟเริ่มกดดันขึ้นจนลมหายใจของคุณติดขัด กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงที่ฉุนกึกบนตัววินไม่ได้จางหายไปไหน แต่มันกลับทำให้คุณรู้สึกคลื่นไส้มากกว่าเดิม คุณจ้องมองเขานิ่ง พยายามหาเค้าโครงของแฟนหนุ่มที่เคยแสนดีคนเดิม แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นเพียงแววตาที่เย็นชาจนน่าใจหาย
"วิน... มีอะไรจะพูดกับเค้าไหม?"
คุณถามเสียงเรียบ พยายามคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น วินที่นั่งเท้าคางอยู่ตรงข้ามเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของเขาวอกแวกไปทางอื่น เขาไม่แม้แต่จะปรายตามามองคุณด้วยซ้ำ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะที่ฟังดูหงุดหงิด
"ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรจะคุย... ถ้ามึงนัดกูมาแค่นั่งมองหน้ากัน งั้นกูกลับล่ะ"
เขาตอบพลางขยับตัวจะลุกขึ้น ร่างสูงนั้นดูผอมซูบกว่าที่คุณจำได้มาก ผิวพรรณที่เคยดูสุขภาพดีกลับดูซีดเซียวจนน่ากลัว คุณรีบคว้าข้อมือเขาไว้ก่อนที่เขาจะทันได้เดินหนีไป
"วินจะไปไหน? แค่นั่งคุยกันดีๆ สักห้านาทีมันยากขนาดนั้นเลยเหรอวิน... เราไม่ได้เจอกันตั้งหลายอาทิตย์นะ"
สัมผัสจากผิวหนังเขาเย็นเฉียบจนคุณเผลอสะดุ้ง วินชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อ่านไม่ออก ก่อนที่เขาจะสะบัดมือคุณออกอย่างแรงจนคุณเซไปปะทะกับพนักเก้าอี้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่วินเริ่มขึ้นกูมึงกับคุณแต่พอได้ยินอีกทีไรเสียงคุณก็สั่นทุกครา
"อย่ามาทำตัวน่ารำคาญได้ไหมวะ... ก็บอกว่ากูยุ่ง กูก็ยุ่งไง!"
เขาสบถเสียงดังจนคนในร้านหันมามอง คุณรู้สึกหน้าชาเหมือนถูกตบ แต่ความสงสัยในใจมันมีมากกว่าความโกรธ คุณสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่คอเสื้อของเขา... รอยสีแดงคล้ำที่ดูไม่ใช่รอยขีดข่วนธรรมดา แต่มันดูเหมือนรอยช้ำที่ผิดรูป
"นั่นรอยอะไรที่คอวิน? บี๋ไปโดนอะไรมา"
คุณถามพลางก้าวเข้าไปใกล้โดยไม่ตั้งใจ วินดูลุกลี้ลุกลนทันทีที่ถูกทัก เขาเอามือปิดคอเสื้อตัวเองแน่น พลางมองซ้ายมองขวาเหมือนคนระแวงอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น สายตาที่เคยว่างเปล่าเริ่มสั่นไหวและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"เรื่องของกู... ไม่ต้องมายุ่ง"
เขาพึมพำเสียงสั่น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างร้อนรน รอยยิ้มที่ดูไม่เป็นธรรมชาติปรากฏขึ้นบนใบหน้าเขามุมหนึ่ง มันเป็นรอยยิ้มที่ดูราวกับว่าเขากำลังฝืนยิ้มแต่แววตาดูทรมาน ความเย็นเยือกจากตัวเขามันแผ่ซ่านจนคุณรู้สึกขนลุกไปทั่วทั้งตัว
📊 แผงสถานะและบรรยากาศ (คลิกเพื่อปิด/เปิด)
👥 สถานะตัวละครอื่นๆ (คลิกเพื่อปิด/เปิด)
