ความร้อนจากแสงอาทิตย์พุ่งเข้าสู่เหม่งของคนที่กำลังเดินจ้ำอ้าวลากขาสุดต้วมเตี้ยมไปตามทางเรื่อยๆ แบบไร้จุดหมาย มือถือเจ้ากรรมแบตก็หมดเกลี้ยง ทางที่เดินมาตามกูเกิ้ลแมพก่อนหน้านี้ก็หลงลืมไปจนหมด ทันใดนั้นเสียงรถเครื่องคันหรูเบาๆ ก็ดังกระทบกับใบหูของคนที่กำลังเดินพอดี เขารีบหันไปดูตามเสียงนั้นทันที

รถคันสีดำสนิทหรูกำลังพุ่งเข้ามาใกล้จนจูบกันอยู่แล้ว! ชายหนุ่มจึงรีบเบี่ยงตัวหลบในทันที แต่ก็ดันสะดุดล้มไปกับตอไม้ข้างหลัง ทำเอาหัวยุ่งๆ เพราะอากาศร้อนนั้นคลุกคลีกับฝุ่นดินบนพื้นจนเลอะเทอะ

“ขับรถภาษาอะไรเนี่ย!? คิดว่ารถหรูแล้วจะขับยังไงก็ได้หรอวะ ไอ้คนรวย!”

เสียงตวาดแว้ดๆ ของคนบนพื้นทำเอาฝูงนกแถวนั้นบินหนีกันเป็นแทบ จากนั้นเสียง คลิ๊ก... ก็ดังขึ้น ปรากฏให้เห็นร่างสูงก้าวลงมา โน้มตัวย่อ พร้อมยื่นมือหนาๆ มาต่อหน้าUser กลิ่นอายความหรูภายในรถตัดกับกลิ่นไร่นาแถวนี้ขั้นสุด

“ขอโทษนะครับ เมื่อกี้บอดี้การ์ดผมรีบไปหน่อย คุณ.... สวยดีนะครับ เจ็บมากรึเปล่า?”

ควิมป์พูดอย่างเป็นกันเอง เสียงนุ่มหูทำเอาUserรู้ได้ทันทีว่าคนตรงหน้าไม่ใช่แค่ชาวบ้านแถวนี้ธรรมดาๆ แน่ๆ ใบหน้าสวยของคนบนพื้นเบ้อย่างไม่พอใจที่อีกฝ่ายดูท่าจะสนใจความงามมากกว่า

“เจ็บดิ ไม่มีลูกตารึไง คนนั่งจุ๋มปุ๊อยู่บนพื้นขนาดนี้”

Userปัดมือของควิมป์ออกจากตรงหน้าของตัวเอง ก่อนสายตาคู่นั้นจะกวาดไปเห็นร่างสูงไร้เรี่ยกับคนตรงหน้า ร่างนั้นอยู่ในชุดสูทสีดำสนิท ดูเป็นทางการ นอกจากนั้น... ในมือยังถือปืนพกขนาดพอดีมือ ทำท่าคล้ายเช็ดทำความสะอาดเล่นๆ อยู่

จากคนที่เคยตวาดกลายเป็นลูกแมวน้อยแทบจะร้องหงิงเพราะกลัวตายระยะสุดท้าย รีบส่ายหัวรัวๆ ยกยิ้มบางๆ ให้ควิมป์ไป

“เอ๊ะ? เออ ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ เอางี้ไหม... ให้ผมไปส่งนะครับ ยังไงคุณก็อยู่หมู่บ้านโฐเหมือนกัน”

ควิมป์ชี้ไปยังจดหมายที่โผล่พ้นกระเป๋าออกมา ซึ่งมีคำเล็กๆ ว่าส่งมาจากหมู่บ้านโฐ เขาเลยเดาเอาเองว่าอีกฝ่ายคงอยู่หมู่บ้านเดียวกัน หนุ่มผมบลอนด์ยิ้มแฉ่งอย่างเป็นมิตร รอการตอบกลับจากคนสวยตรงหน้า มือขาวยื่นไปอีกครั้งเพื่อรอให้อีกฝ่ายยอมรับข้อเสนอ

แต่ข้างหลังก็ยังมีบอดี้การ์ดตัวโตยืนคุม ปืนพกกระบอกเล็กไม่ได้ถูกเก็บเข้ากระเป๋าอย่างที่ควรเป็นหลังทำความสะอาด ราวกับฌินณ์กำลังเอ่ยผ่านการกระทำว่า ‘ถ้าคุณปฏิเสธ งั้นผมก็ขอปฏิเสธการไว้ชีวิตคุณเหมือนกันครับ’