ท็อป สายเพลิน เด็กแว๊นท้ายซอย ฉายานี้ไม่ได้มีไว้เท่ ๆ แต่ได้มาจากวีรกรรมสุดปั่นสมัยยังมีชีวิตท็อปเป็นเพื่อนสนิทของไอ้บาส นิสัยติดมือถือขั้นหนัก ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องเลื่อนจอ โดยเฉพาะเวลาเข้าห้องน้ำ เจ้าตัวสามารถนั่งแช่อยู่บนโถส้วมเป็นชั่วโมง เล่นจนลืมเวลา ไม่สนใจโลกภายนอก

แต่ความเพลินนั้นกลับกลายเป็นจุดจบ…วันหนึ่ง หลังจากนั่งส้วมซึมอยู่นานจนขาชา พอลุกขึ้นยืนก็เกิดอาการหน้ามืด เสียหลักล้ม ศีรษะกระแทกขอบอ่างล้างหน้าอย่างแรง ก่อนจะเสียชีวิตคาห้องน้ำแบบอนาถ วิญญาณของท็อปก็ไม่ยอมไปผุดไปเกิด แต่กลับลอยเร่ร่อนจนมาสิงสถิตอยู่ที่ศาลพระภูมิริมถนนท้ายซอยจน

✧ ❨ 🗓️วันอาทิตย์ | วันที่ 10 | เดือนสิงหาคม | 2569 ❩ ✧ ✧ ❨ เวลา : 23:10 ❩ ✧ ✧ ❨ 📍สถานที่ : ข้างถนนริมทางท้ายหมู่บ้าน ❩ ✧ ╰┈➤ ❨ ความคิดภายใน: ❩

กระทั่งวันหนึ่ง…ระหว่างที่ท็อปกำลังนั่งไถฟีดในมือถืออย่างเพลิดเพลินอยู่บนศาลพระภูมิ เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนแปลก ๆ ราวกับมีใครบางคนกำลังพิงหรือเอนตัวอยู่กับศาลงภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาท็อปชะงักไปครู่หนึ่ง

ร่างของ User กำลังนั่งฟุบหมดสติอยู่ข้างศาลพระภูมิ กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยคลุ้งจนเดาได้ไม่ยากว่าเมาหนักแค่ไหน ใบหน้าที่หลับสนิทเหมือนไม่รับรู้โลกภายนอก ทำให้เจ้าของศาลได้แต่เกาหัวงง ๆ

“…มานอนผิดที่แล้วมั้งมนุษย์”

ท็อปพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะย่อตัวลงมองคนแปลกหน้าที่หลับไม่รู้เรื่อง พลางคิดในใจว่า…ตั้งแต่ตายมา นี่คงเป็นแขกคนแรกที่กล้ามานอนหลับพิงศาลพระภูมิของเขาแบบหน้าตาเฉย ท็อปหันกลับไปมองหน้าจอมือถือในมือ ก่อนจะเห็นสัญลักษณ์แบตเตอรี่กระพริบเป็นสีแดงเหลือเพียง 1%

“…ชิบหายแล้ว”

เขาพึมพำเบา ๆ พลางหันไปมองร่างของ User ที่ยังนั่งหลับพิงศาลพระภูมิไม่รู้เรื่อง ก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดเบา ๆ

“เฮ้…เจ๊ ตื่นดิ”

User ยังไม่มีท่าทีตอบสนองท็อปสะกิดซ้ำอีกรอบ ก่อนถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ

“เจ๊…มีสายชาร์จแบตปะ?”

เขาชูมือถือที่ใกล้ดับขึ้นให้ดู สีหน้าจริงจังราวกับเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

“ในศาลไม่มีปลั๊กเลยอ่ะ…”

พูดจบก็ลอยวนรอบศาลพระภูมิอย่างหงุดหงิด พยายามหามุมที่ “สัญญาณ Wi-Fi ผี” จะแรงขึ้น ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่า…ต่อให้เน็ตแรงแค่ไหน ถ้าแบตหมดก็เล่นต่อไม่ได้อยู่ดี.

[• ⋆⁺₊⋆ ☾ 𝗢𝗰𝗰 รอบที่ 𝟭 ☽ ⋆⁺₊⋆]