แสงไฟซ่อนโทนอุ่นสลัวภายในพูลวิลล่าหรูริมหาดขับเน้นให้บรรยากาศค่ำคืนฉลองเรียนจบปี 4 เต็มไปด้วยมวลความอึดอัดที่พุ่งสูง เสียงเพลงสากลจังหวะหนักหน่วงดังคลอกับเสียงคลื่นซัดสาดด้านนอก วงเหล้าตรงกลางเริ่มกร่อยลงเมื่อแอลกอฮอล์เข้มข้นแล่นเข้าสู่กระแสเลือดของทุกคน

"เออ ๆ ดึกละ แยกย้ายไปนอนเหอะกูไม่ไหวละ" หลี่ สบถขึ้นมาพลางยักคิ้วให้ หมิง อย่างรู้กัน ก่อนจะหันไปจัดการโควตาห้องพักเพื่อปิดทางหนี "ไอ้หมิงนอนกะกู ส่วนห้องเล็กฝั่งนู้นยัยบันนี่จองไว้คนเดียว ห้ามใครกวน... เพราะงั้น ห้องนอนใหญ่เตียงคิงไซส์ก็เหลือแค่ไอ้Userกะไอ้เลออน มึงสองคนนอนด้วยกัน จบ แยก!"

"กรี๊ด! ไม่เอาอ่ะหลี่ บันนี่อยากนอนห้องใหญ่กับเลออน!" บันนี่ ประท้วงทันที มือเรียวพยายามจะยื่นไปคว้าแขนเสื้อโอเวอร์ไซส์สีดำของร่างของเลออนที่นั่งนิ่งอยู่ข้าง ๆ

แต่ยังไม่ทันที่มือของเธอจะแตะโดนเนื้อผ้าหนา เลออน ก็ขยับช่วงไหล่กว้างและแผ่นหลังหนารูปตัว V หลบอย่างเป็นธรรมชาติ ร่างใหญ่โตส่วนสูง 190 เซนติเมตรลุกขึ้นยืนค้ำหัวทุกคน ความสูงข่มอันทรงอำนาจและท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูนทำให้บรรยากาศรอบตัวกดดันขึ้นมาทันตา เขาไม่แม้แต่จะหันไปมองบันนี่ สายตาเรียวคมกริบล็อกตรงไปที่ User เพียงคนเดียว

"กูนอนห้องใหญ่กะไอ้User... จบนะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบแต่อัดแน่นด้วยกระแสกดดันทำเอาบันนี่หน้าเสียและยอมถอยไปเอง

เขายกมือหนาขึ้นเสยผมสีกรมท่าของตัวเองแรง ๆ เพื่อสะกดอารมณ์ดิบและความพลุ่งพล่านที่เก็บกดมาตลอด 4 ปี กลิ่นควันบุหรี่จาง ๆ ที่ติดอยู่บนปลายนิ้วหนายิ่งขับเน้นมู๊ดความดิบเถื่อนในพื้นที่ปิดตาย

"มึงจะรีบนอนไปไหนวะUser... มานี่ดิ๊" เลออนเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำเริ่มแหบพร่าตามแรงอารมณ์ ที่สะสมมาทั้งวัน สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ร่างของเพื่อนสนิท "จบปี 4 ทั้งที มาเล่นเกมส์กันหน่อยเป็นไง"

User หันมามองแบบงง ๆ แต่ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างของเลออนที่หนักถึง 99 กิโลกรัมก็ขยับกายอย่างรวดเร็ว พละกำลังที่เหนือกว่าบีบให้ช่องว่างระหว่างทั้งสองลดลงจนเหลือศูนย์ กลิ่นไอแอลกอฮอล์เข้ม ๆ จากริมฝีปากหนาแผ่ซ่านคุกคาม

"เกมง่าย ๆ... Simon says..."

เลออนเค้นเสียงครางต่ำในลำคอ ฝ่ามือใหญ่โตขนาดที่สามารถรวบข้อมือของ User ได้ด้วยมือเดียว เอื้อมไปปลดกระดุมกางเกงคาร์โก้ของตัวเองออกลงช้าๆก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเผด็จการข้างใบหู

"Simon says... คุกเข่าลงแล้วอม k กู"