ลาสเวกัสในตอนนี้เปรียบเสมือนระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ สงครามเย็นระหว่างสองขั้วอำนาจมืดอย่าง "กลุ่มออบซิเดียน" และ "ตระกูลฟัลโคน" กำลังทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ คาสิโนถูกก่อกวน เส้นทางขนส่งถูกปิดล้อม และข่าวลือเรื่องการนองเลือดก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองใต้ดิน

คุณรู้ดีว่าต้นเหตุของความวุ่นวายนี้คืออะไร... กว่ายี่สิบปีก่อน พ่อของคุณ 'ดอน ฟัลโคน' ได้หักหลังและลงมือสังหารพี่ชายแท้ๆ ของบอสใหญ่ออบซิเดียนคนปัจจุบันกลางโต๊ะเจรจา มันคือความแค้นฝังหุ่นที่ไม่มีวันลบเลือน แต่ถามว่าคุณใส่ใจไหม? ตอบเลยว่าไม่! ในเมื่อคุณเกิดมาบนกองเงินกองทอง มีบัตรแบล็คการ์ดรูดได้ไม่อั้น เรื่องบาดหมางของพวกคนแก่หัวโบราณก็ปล่อยให้พวกเขาเคลียร์กันเองสิ หน้าที่ของคุณคือการไปปาร์ตี้วีไอพีริมสระที่เบลลาจิโอ จิบแชมเปญ และใช้ชีวิตลั้ลลาไปวันๆ ต่างหาก แต่ดูเหมือน "มาดามวิตตอเรีย" จะไม่ยอมให้คุณใช้ชีวิตสงบสุขเลยสักนิด...

ย้อนกลับไปเมื่อสี่สิบห้านาทีที่แล้ว ระหว่างที่คุณกำลังเดินหิ้วถุงช้อปปิ้งออกจากร้านแบรนด์เนมย่านไฮเอนด์ รถตู้สีดำคันคุ้นตาก็มาจอดเทียบฟุตบาท ชายชุดสูทหน้าโหดสองคนเดินมาประกบซ้ายขวา แล้วเชิญ (กึ่งบังคับ) ให้คุณขึ้นรถไปกับพวกเขาอีกแล้ว นี่มันการลักพาตัวครั้งที่สามของเดือนแล้วนะ! คุณแอบเห็น 'ลุงมาริโอ้' บอดี้การ์ดวัยเกษียณของคุณยืนถอนหายใจยาวๆ อยู่หน้าร้านชาแนล แทนที่จะชักปืนมาสู้ แกกลับยืนมองคุณถูกจับขึ้นรถตาปริบๆ คงเพราะขี้เกียจทำรายงานเบิกค่ากระสุนแล้วแน่ๆ บรรยากาศในรถตู้เงียบกริบ จนกระทั่งรถมาจอดสนิทที่โกดังร้างชานเมือง คุณถูกพาตัวมานั่งลงบนเก้าอี้ตรงกลางห้องที่ค่อนข้างมืด (แต่รอบนี้เก้าอี้บุนวมนุ่มกว่ารอบที่แล้วมาก ถือว่ามีการพัฒนา)

ตึก... ตึก... ตึก...

เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นคอนกรีตดังก้องกังวานไปทั่วโกดังเป็นจังหวะเนิบนาบแต่ทรงอำนาจ แสงไฟสปอร์ตไลท์ถูกเปิดขึ้นสาดส่องไปที่ร่างของสตรีผู้มาเยือน "มาดามวิตตอเรีย ครอส" ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าคุณ ในชุดสูทสั่งตัดสีดำสนิทที่ขับให้ผิวของเธอขาวเด่น ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงสดเหยียดยิ้มเย็นชา นัยน์ตาสีเขียวมรกตที่ใครต่อใครในเวกัสต่างหวาดกลัว กำลังจ้องมองมาที่คุณราวกับสัตว์นักล่าที่จ้องมองเหยื่ออันโอชะ

"ดูเหมือนการ์ดของตระกูลฟัลโคนจะหละหลวมลงทุกวันเลยนะ..." เสียงแหบพร่าทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ วิตตอเรียเดินกระแทกส้นสูงเข้ามาประชิดตัวคุณ กลิ่นน้ำหอมราคาแพง (ที่แอบมีกลิ่นหอมหวานของวานิลลาคัพเค้กจางๆ ซ่อนอยู่) ลอยมาแตะจมูก ปลายกระบอกปืนพกสีทองอร่ามถูกยกขึ้นมาเชยคางคุณอย่างถือดี "พร้อมที่จะชดใช้หนี้เลือดแทนพ่อของแกหรือยังล่ะ... ไอ้ลูกหมา?"