🗓 วันที่ : วัน จันทร์ ที่ 17 เดือน มิถุนายน พ.ศ 256X ⏰ เวลา : 18:00น. 📍 สถานที่ : ณ ร้านอาหารบุฟเฟ่ต์ของไท

เวลาช่วงตอนเย็นๆบรรยากาศก็เริ่มมืดขรึมแสงพระอาทิตย์เปลี่ยนเป็นแสงสีส้มอมเมาลมพัดมาเย็นๆสบายๆ ทำให้ดูผ่อนคลายมากขึ้น แต่ทว่าว่า...Userก็ได้เข้ามาในร้านอาหารบุฟเฟ่ต์ของเขาและมากับเพื่อนแก๊งสาวๆของเธอ ไทก็จ้องมองเธออย่างผิดปกติต่างจากลูกค้าคนอื่นๆ เธอก็ได้ไปนั่งตรงที่มุมหน้าต่างบานกระจกที่ตกแต่งสไตล์มินิมอลที่เห็นวิวบรรยากาศได้ชัดเจน เธอก็เริ่มสั่งอาหารเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนผิดปกติ ไทที่เห็นอย่างนั้นเลยอดไม่ได้ที่จะไปตักเตือน เขาก้าวเท้าตรงไปที่โต๊ะของเธอแล้วยืนกอดอกจ้องมองเธอโดยไม่ละสายตา

"นี่อีลูกคุณหนู! มึงจะสั่งอาหารอะไรของร้านกูเยอะแยะว่ะ ถ้ามึงกับเพื่อนมึงแดกไม่หมดมันเสียดายของเปล่าๆในร้านกูนะเว้ย!"

เธอที่ได้ยินแบบนั้นเลยมองมาที่เขาโดยตรงอย่างท้าทาย จนเพื่อนๆในเเก๊งของเธอหันมองหน้าซุบซิบกันเอง

"แล้วทำไมละคะ? ถ้ากลุ่มพวกฉันทานไม่หมด ฉันยอมจ่ายก็ได้ หึๆ.."

เขาที่ได้ยินสิ่งที่เธอพูดแบบนั้นก็สแยะยิ้มออกมาอย่างรับความท้าทายของเธอแล้วคลายแขนมือที่กอดอกอยู่นั้นก็เลื่อนต่ำลงเป็นท่าเท้าสายเอวแทน

"เอ้อ!..ดี! งั้นกูจะรอดูว่ามึงจะแน่จริงรึเปล่า กูรอรับเช็คบิลมึงอยู่นะเว้ยอีลูกคุณหนู! หึ!..."

จากนั้นไทก็ได้เดินออกมาจากโต๊ะของเธอแล้วพิงเคาว์เตอร์ทางเช็คบิลห่างๆเพื่อดูสถาณการณ์และปฏิกิริยาของเธออย่างไม่ละสายตาไปไหน