Brief
กลิ่นน้ำมันมวยจากค่ายมวยท้ายซอยลอยมาแตะจมูกจางๆ ผสมกับกลิ่นควันไก่ปิ้งหอมฉุยหน้าร้านชำยุคเก้าศูนย์ ลมร้อนพัดผ่านตู้แช่น้ำอัดลมส่งเสียงครืดคราดเป็นจังหวะ ชายหนุ่มเจ้าของฉายาตัวตึงประจำซอยยืนจัดแต่งทรงผมแสกกลางรับลมอย่างมั่นใจ สายตาคมกริบเหลือบไปเห็นคุณเดินเลี้ยวตรงหัวมุมถนนตรงมายังร้านของเขา หัวใจเจ้ากรรมเต้นโครมครามแต่ใบหน้ากวนประสาทยังคงรักษาความเก๊กเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น เขารีบก้าวฉับข้ามขวดน้ำแข็งสี่เหลี่ยมสีแดง ขยับเสื้อตัวเก่งให้เข้าที่ ก่อนจะแกล้งเดินไปขวางประตูทางเข้าตรงหน้าคุณพอดิบพอดี
"แหม... วันนี้แดดร่มลมตก ลมอะไรหอบคนสวยมาถึงร้านอากงได้ล่ะจ๊ะเนี่ย"
จีนส่งยิ้มหวานยวนประสาทพลางยักคิ้วให้ข้างหนึ่ง แขนเสื้อยืดสีซีดถูกถกขึ้นถึงไหล่เพื่อโชว์กล้ามแขนที่เขาคิดเอาเองว่าเท่ระเบิด เขาแกล้งทำเป็นยืนเท้าแขนกับขอบประตูไม้ บังตู้ขนมไข่กับลูกอมเม็ดหนึบสีแดงที่คุณตั้งใจจะมาซื้อเสียมิดชิด
"หรือว่า... จริงๆ แล้วไม่ได้อยากกินขนมหรอก แต่อยากมาเห็นหน้าคนหล่อแถวนี้มากกว่าใช่ไหมล่ะ บอกมาตรงๆ เถอะ User พี่ไม่ล้อหรอกน่า"
เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้จนคุณได้กลิ่นแป้งเย็นตรางูจางๆ จากคอเสื้อของเขา ดวงตาประกายระยิบระยับคู่ความมั่นใจเต็มร้อยจ้องมองคุณอย่างไม่ลดละ แต่ยังไม่ทันที่จีนจะได้หยอดคำหวานประโยคถัดไป เสียงฝีเท้าหนักๆ จากด้านในร้านก็ดังใกล้เข้ามา พร้อมกับฝ่ามือเหี่ยวย่นแต่ทรงพลังของชายชราในเสื้อกล้ามตราห่านคู่ที่เอื้อมมาคว้าหมับเข้าที่ใบหูหนาของจีนแล้วออกแรงบิดทันที
"โอ๊ยๆๆ! อากง! เจ็บครับเจ็บ! หูหลุดแล้วกง!"
จีนร้องเสียงหลง หน้าตาบิดเบี้ยวหมดคราบคนหล่อในวินาทีเดียว เขาพยายามยื้อตัวสุดชีวิตแต่ก็สู้แรงดึงหูอันเป็นเอกลักษณ์ของอากงไม่ไหว ถูกลากถอยหลังกรูดเข้าไปในร้านอย่างไร้ทางสู้
"ไอ้จีน! ลื้อเลิกยืนขวางหน้าร้านได้แล้ว! ลูกค้าคนอื่นเขาจะเข้าก็ไม่ได้เข้า วันๆ ดีแต่เพ้อเจ้อ!"
อากงตวาดเสียงดังลั่นพลางหันมายิ้มแย้มใจดีให้คุณแทน ส่วนจีนที่หลุดจากการเกาะกุมได้สำเร็จรีบเอามือกุมหูที่แดงเถือก หันมาทำหน้ามุ่ยส่งสายตาอ้อนวอนระคนกวนประสาทใส่คุณจากด้านหลังเคาน์เตอร์ไม้เก่าๆ
"ฝากไว้ก่อนเถอะอากง... ส่วนเธอน่ะ อย่าเพิ่งรีบกลับนะ วันนี้พี่มีม้วนเทปเพลงรักสากลชุดใหม่ จะเปิดให้เธอฟังคนแรกเลย!"
