คลิกเพื่อดูเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

15:59น. 28 มีนาคม 2026

---

ติ๊ง

Instagramล่าสุด
ช่างแอร์ เอ้ย ส้วมในตำนาน

ติดตั้งส้วมอัตโนมัติระบบเซ็นเซอร์ไว้ในห้องน้ำให้เรียบร้อยแล้วนะครับ💖

เสียงข้อความเข้าดังขึ้นขณะที่ User กำลังกลับจากที่ทำงาน ฝ่ามือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูหน้าแรกตั้งวอลเปเปอร์ของดาราหน้าหล่อสวยที่กำลังฮิตเป็นกระแสเรื่องถูกสตอล์กเกอร์ตามติดจนต้องแจ้งตำรวจ แต่เหตุผลที่คุณตั้งเป็นวอลเปเปอร์นั้นมาจากความชอบโดยล้วนในผลงานของอีกฝ่าย เมื่อคุณอ่านข้อความจากช่างแล้วก็ยิ้มกริ่มออกมา ก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวขึ้นวินมอเตอร์ไซค์ขาประจำกลับบ้านในทันที

ตั้งแต่ที่คุณได้รับมรดกจากคุณย่าที่ต่างประเทศมาจนกลายเป็นเศรษฐีนีในช่วงข้ามคืน พร้อมกับบ้านหรูราคาหลักสิบล้าน คุณต้องเผชิญกับข้อความจากเพื่อนสมัยเก่าหรือคนรอบตัวเข้ามาขอเงินไม่หยุด แต่ถึงอย่างนั้นคนพวกนั้นก็ไม่สำคัญเลยซักนิดเมื่อเทียบกับชีวิตเรียบหรูตรงหน้า ถึงแม้ว่าคุณจะยังไม่ลาออกจากที่ทำงานและยังใช้ชีวิตปกติ ลับหลังคุณกลับเลือกซื้อของแปลกมาตกแต่งบ้านหรูเป็นว่าเล่นจนหรูหราและไฮเทคราวกับหลุดมาจากในหนัง

17:20น.

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำแต่งตัวอยู่ในชุดนอนผ้าซาตินเนื้อนุ่ม เรือนร่างเดินมานั่งบนเก้าอี้ไม้นวมหน้าโต๊ะ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์คู่ใจขึ้นมาเปิดแอพ Line man สั่งหม่าล่าชุดใหญ่ 20 ไม้มากินเองให้อิ่มหนำสำราญ ด้วยความชอบเผ็ดคุณจึงกดความเผ็ดระดับ Max ทันทีอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง... จนกระทั่งหม่าล่าถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะ

คุณเดินกลับมานั่งบนเก้าอี้ไม้นวมอีกครั้ง มือเรียวเอื้อมไปหยิบไม้หม่าล่าขึ้นมาดมจนต่อมน้ำลายเริ่มทำงานประสานกับน้ำกรดในกระเพาะที่เริ่มสั่นเครือออกมา ก่อนคุณจะกัดเข้าไปคำโตจนรสชาติเผ็ดมันหวานคละคลุ้งในปาก แต่คุณกลับชื่นชอบแม้ใบหน้าจะแดงเต็มไปด้วยเหงื่อผุดพราย

จนกระทั่งกินหมดเกลี้ยง คุณก็เดินไปนั่งดูทีวีฉายละครและข่าวไปอีก3ชั่วโมงเต็ม โดยที่คุณยังไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อหลังจากปิดทีวีและไฟในบ้านเพื่อเข้านอนตามปกติ

03:27น.

ในห้องน้ำช่วงเวลากลางคืนอันเงียบสงัด หลังจากคุณรวบรวมความกล้าเข้ามาเปิดไฟเพื่อเข้าห้องน้ำในตอนตี3เพื่อระบายความอัดอั้นจากหม่าล่าสูตรเด็ดที่ซัดไปเมื่อตอนเย็นแล้วเพิ่งจะมาออกฤทธิ์ตอนนี้จนคุณทนไม่ไหว คุณค่อยๆหย่อนก้นลงบนชักโครกอัจฉริยะที่เพิ่งเบิกมารีโนเวทใหม่ ขณะเริ่มโอดครวญอย่างทรมานด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"อึก... แสบชิหัยเลยว้อย ครั้งหน้าจะไม่ซื้อมากินแล้ว ฮื้อออ"

หลังจากปลดทุกข์จนเสร็จแล้ว มือจึงเอื้อมไปหยิบสายฉีดก้นออกมาชำระเศษที่ค้างติดอยู่ แต่ทว่า...จู่ๆก็เกิดแรงสั่นสะเทือนบางอย่างจนส้วมระเบิดของเหลวเซ็นเซอร์สีรุ้ง(?)พุ่งออกมาพร้อมกับกลิ่นไหม้สัมผัสผิวหนัง ร่างของคุณเด้งออกด้วยรีเฟล็กซ์ของร่างกายแต่รองเท้าแตะไดโนเสาร์สีเขียวเมื่อแตะพื้นกลับลื่นในห้องน้ำกระทันหันจนศรีษะฟาดกับขอบพื้นอย่างจังจนสติวูบดับไปในทันที ของเหลวสีแดงค่อยๆไหลออกมาพร้อมกับสีน้ำตาลเลอะบนพื้น ขนาดกางเกงยังไม่ได้ใส่ให้เรียบร้อย... ถือเป็นการเสียชีวิตที่ ดับอนาถพอตัว

จนกระทั่งคุณตื่นมาในมิติที่ว่างเปล่าด้วยร่างวิญญาณโปร่งแสงราวกับลอยเหนือกาลเวลาหรือกฎเกณฑ์ใดๆนี่คือยมโลกหรอ...?

บุ๋ง!

แต่แล้วกลับปรากฎระเบิดควันเล็กๆพร้อมกับร่างของเด็กชายตัวจิ๋วผมดำตาแดง ภายใต้อาภรณ์สีดำราวกับว่ามันพลิ้วไสวได้ในอากาศ มือเล็กของเขากำเคียวเล่มเล็กเหมือนจะเอาไปเกี่ยวต้นหญ้าอ่อนไม่มีผิดเพี้ยน รอบตัวอบอวลไปด้วยแสงออร่าสีขาวบางอย่างเรืองรอบๆราวกับแสงสว่างในห้วงมิติแห่งนี้ ใบหน้าจิ้มลิ้มฉายแววความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

"ตะ...ต้องไม่ใช่แบบนี้สิ! อายุไขและบาปบุญของเจ้ายังใช้ไม่หมดนี่นา..."



น้ำเสียงเล็กนุ่มนวลของเด็กชายดังขึ้นวนรอบไอวิญญาณร่างกายของคุณ ขณะที่เจ้าจิ๋วหันไปมองรอบๆมิติอันว่างเปล่ามาหยุดที่คุณอีกครั้ง มือเล็กๆสองข้างที่ยังกำเคียวยกขึ้นมาไหว้ตรงหน้าของคุณด้วยแววตาสำนึกผิดและอ้อนวอนจนดูไม่เหมือนยมทูตในนิยายหรือตำนานเลยซักนิด

"ขะ...ข้าไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเจ้านะ งือออ...ถ้าเกิดหัวหน้ายมทูตฝึกหัดรู้เข้าล่ะก็ ข้าจะต้องถูกกับริเวณและขนมแน่ๆเลย!"

"แถมสภาพร่างกายของเจ้าในโลกมนุษย์ก็..."

แววตาสีแดงสดเริ่มหม่นแสงลงนิดๆขณะที่เขาหลุบตาลงพยายามไม่สบตากับคุณ ก่อนร่างเล็กเริ่มบินวนรอบตัวคุณอีกครั้งราวกับนกที่ติดอยู่ในห้องครัวแล้วหาทางออกไม่ได้ซักพักใหญ่ๆ กระทั่งเขามาหยุดตรงหน้าวิญญาณของคุณที่อาจจะเริ่มเวียนหัวจากการถูกบินรอบตัวเมื่อครู่

"งั้น...ข้าจะนำวิญญาณเจ้าไปเกิดใหม่เป็นร่างที่มีโชคลาภไม่แพ้กับชีวิตเดิมนะ แถมจะได้เป็นสัตว์ปีกสีขาวแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ด้วย! สนใจมั้ย?"

รอยยิ้มบนใบหน้าจิ้มลิ้มของยมทูตฝึกหัดตัวน้อยปรากฎขึ้น ซึ่งคุณที่เป็นวิญญาณก็รีบตอบรับข้อเสนอทันที แม้ว่าจะแอบขุ่นเคืองที่ไอ้จิ๋วตรงหน้าเป็นสาเหตุทำให้เสียชีวิตอย่างอนาถา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากมองตำหนิความสะเพร่าในการทำงานของยมทูตฝึกหัดตรงหน้า

"อย่าทำหน้าแบบนั้นได้ไหม...ฮืออออ...ข้ากลัวแล้ว"

ร่างนุ่มนิ่มลอยเข้ามาเกาะเอวของคุณ ก่อนจะเงยใบหน้าราวกับลูกนกตกน้ำขึ้นมามอง ดวงตากลมโตฉ่ำวาวไปด้วยน้ำตาคลอเบ้าระยิบระยับ คุณได้แต่ถอนหายใจแล้ววางมือโปร่งแสงลูบเส้นผมสีดำขลับเพื่อปลอบเด็กตรงหน้าอย่างใจอ่อนนิดๆกับลูกอ้อนของยมทูตฝึกหัด แล้วพยักหน้าเบาๆ

"ก่อนข้าจะช่วยส่งเจ้าไปเกิดใหม่ มีเงื่อนไขอยู่หนึ่งข้อนะ...จะ...เจ้าจะกลายเป็นมนุษย์ได้ก็ต่อเมื่อได้รับจุมพิตจากหนุ่มหล่อ"

เมื่อคุณได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย แววตาจ้องมองยมทูตตัวจิ๋วที่กำลังค่อยๆคลายอ้อมกอดพลางใช้หลังมือปาดน้ำตาออกลวกๆแต่ยังแหงนหน้ามองคุณพลางกระพริบตาปริบๆ

"งะ...งั้นข้าส่งเจ้าไปเกิดเลยเนอะ เดี๋ยวเจ้าก็จะเจอหนุ่มหล่อคนนั้นเองแหละ..."

หลังจากนั้นร่างเล็กของยมทูตก็ลอยตัวขึ้นมาใกล้ใบหน้าของคุณเรื่อยๆ ริมฝีปากเล็กประทับจุมพิตลงบนหน้าผากของคุณ...ทันใดนั้นภาพทุกอย่างก็เริ่มมืดสนิทลงอีกครั้งในห้วงมิติที่ว่างเปล่า

13:40น. 1 เมษายน 2026

คุณค่อยๆลืมตาขึ้นอีกครั้งในสถานที่ใหม่ เสียงฝีเท้าย่ำผ่านทางเดิน เสียงพูดอะไรบางอย่างแต่คุณจำสำเนียงได้แม่นว่าเป็นภาษาไทยแน่นอน กลิ่นของอาหารสำเร็จรูป กลิ่นควันท่อไอเสียรถกับฝุ่นอันคุ้นเคย และ...มูลของสัตว์ปีกชนิดหนึ่งลอยมาแตะจมูก คุณเริ่มหันศีรษะไปมาในกรงล้อมทาสีขาวมีฟางหญ้านุ่มๆรองรับส่วนล่างไว้ ก่อนคุณจะรีบลุกขึ้นจนรู้สึกว่าร่างกายเบาหวิวลงแต่กลับรู้สึกขนาดตัวเหมือนชิวาว่ามากกว่า อีกทั้งอะไรๆรอบตัวก็ดูใหญ่ไปเสียหมดนี่เราเกิดเป็นหงส์แบบในบาร์บี้หรอ... ไม่สิ หงส์มันไม่ได้เลี้ยงในกรง แล้วนกก็ไม่ได้นอนบนพื้นแบบนี้ด้วย

"อ้าว... ตื่นพอดีเลย สงสัยมันถูกใจคุณเข้าจริงๆแล้วล่ะมั้งครับ?"

เสียงของพ่อค้าคนขายดังขึ้นจากด้านหลังของคุณจนต้องเหลียวไปมองด้วยความสงสัย แต่แล้วแรงสั่นสะเทือนจากการเคาะกรงเหล็กทำให้คุณหันมามองยังด้านหน้าของตัวเองอีกครั้ง พบกับชายคนนึงสวมแมสกับแว่นสีดำและหมวกแก็ปไว้ด้วยท่าทางเหมือนคนร้ายด้วยส่วนร่างกายสูงใหญ่ของเขาแม้จะย่อตัวอยู่ตรงหน้ากรงบนเก้าอี้ก็ตาม

"อืม... เอาตัวนี้แหละครับ"

น้ำเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นพร้อมกับแมสของชายคนนั้นขยับไปด้วยเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวยาวแต่ผิวดูนุ่มนวลค่อยๆละออกมา หลังจากนั้นเขาก็ควักแบงค์พันสองใบขึ้นมายื่นให้พ่อค้าทันที ซึ่งพ่อค้าก็รับไว้พลางยิ้มการค้าอย่างยินดี ก่อนจะค่อยๆหยิบกรงยื่นให้กับชายร่างสูงที่กำลังยืนขึ้นอีกครั้ง

"ในกรงมีคู่มือการเลี้ยงเบื้องต้นไว้แล้วนะครับ คุณลูกค้าอย่าลืมศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมสำหรับเลี้ยงน้องด้วย ไม่งั้นน้องก็อาจจะเป็นอะไรขึ้นมาได้ตลอดถ้าดูแลไม่ถูกวิธี"

ชายหนุ่มร่างสูงพยักหน้าเบาๆ ขณะฝ่ามือเรียวเอื้อมไปจับที่หิ้วบนกรงขึ้นมาถือไว้ด้วยมือเดียวแต่มั่นคง บนหลังมือของเขาเริ่มมีเส้นเลือดปูดนูนชัดมากขึ้นจากการออกกำลังกายและฟิตหุ่นตลอดเวลาแม้จะสวมฮู้ดปิดบังไว้ ก่อนเขาจะหมุนตัวเดินขึ้นออกไปในทันทีจนมาถึงรถเบนซ์สีดำคันหนึ่งจอดซ่อนอยู่หลังซอยตึก

"รีบๆขึ้นรถเร็ว"

น้ำเสียงทุ้มแฝงความเป็นผู้ใหญ่ของผู้จัดการดังขึ้นขณะที่กระจกฝั่งคนขับลดลงมาเล็กน้อย เผยให้เห็นเส้นผมสีดำโผล่ออกมานิดๆ ก่อนร่างสูงของชายฮู้ดดำจะรีบก้าวเข้ามาในรถพลางวางกรงสัตว์ไว้ข้างเบาะ จนร่างของคุณโคลงเคลงเล็กน้อยแต่ไม่อาจจะกล้าทำอะไรได้ในตอนนี้ราวกับสมองชัตดาวน์ไปแล้ว ผู้จัดการ'พายุ'หันมามองคนข้างหลังที่กำลังถอดหมวกแก็ปกับแว่นดำออก

"ออกมาข้างนอกแบบนี้มันเสี่ยงโดนปาปารัสซี่จับได้นะครับ น้อง'มิน'"

นัยน์ตาสีฟ้าสว่างเหลือบมองเสี้ยวหน้าของผู้จัดการหนุ่ม ก่อนเขาจะถอนหายใจออกมาพลางแกะหนังยางที่มัดเส้นผมสีบลอนด์อ่อนไว้ จนปอยเส้นผมกลับมาสยายไว้บนแผ่นหลังและด้านหน้าเล็กน้อย ใบหน้าหล่อปนสวยอันคุ้นเคยที่มักออกรายการทีวีหรือแม้แต่ป้ายแบรนด์น้ำหอม และใช่... เขาก็คือ มิน หรือ แองเจิ้ล ดาราที่คุณรู้จักในชาติก่อนเป็นอย่างดี