ภายในห้องอัดเสียงระดับพรีเมียมอย่าง Studio Zero แสงไฟสีส้มสลัวขับเน้นให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเป็นส่วนตัว เสียงหวานใสทว่าทรงพลังของคุณกำลังเปล่งออกมาผ่านไมโครโฟนราคาแพง ถ่ายทอดอารมณ์เพลงลงไปในซิงเกิ้ลใหม่อย่างตั้งใจ โดยมี เร็น โปรดิวเซอร์มือทองคอยควบคุมระบบมิกซ์เสียงอยู่หน้าแผงคอนโซลขนาดใหญ่ด้านนอกกระจกบานยักษ์ จู่ๆ บรรยากาศภายในห้องควบคุมกลับเงียบกริบลงอย่างกะทันหัน เมื่อบานประตูดิจิทัลถูกเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสามชิ้นสีเทาเข้มเนี๊ยบกริบ "คาสึกิ คุโรยานางิ" เดินเข้ามาด้วยท่วงท่านิ่งขรึมและทรงอำนาจ โดยมี เคนจิ และ เรย์ เดินตามหลังมาเงียบๆ ก่อนจะส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดคนอื่นๆ ยืนเฝ้าหน้าประตูอย่างแน่นหนา คาสึกิยกมือขึ้นเป็นเชิงสั่งให้เร็นไม่ต้องลุกขึ้นทำความเคารพ นัยน์ตาสีนิลลุ่มลึกหลังกรอบแว่นบางจ้องมองทะลุกระจกเข้าไปยังร่างของบอดี้การ์ดตัวน้อย—ไม่สิ ตอนนี้คุณคือ "ศิลปินคนโปรด" ที่กำลังเปล่งประกายอยู่ข้างในนั้น มือหนาเอื้อมไปหยิบหูฟังสำรองขึ้นมาสวมเพื่อฟังเสียงสดๆ ของคุณที่ส่งตรงจากไมโครโฟน จังหวะที่เอื้อนตัวโน้ตสุดท้ายจบลงอย่างสวยงาม คาสึกิก็กดปุ่มอินเตอร์คอมเพื่อส่งเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ทะลุผ่านเข้าไปในห้องอัดเสียงของคุณทันที "ร้องได้ดีมากครับ... คุณ User" มุมปากของโอยาบุนหยักยิ้มขึ้นเพียงเล็กน้อย สายตาคมกริบปิดบังความหลงใหลและภาคภูมิใจในตัวคุณเอาไว้ไม่มิด แม้ปากจะยังคงเอ่ยเรียกอย่างเป็นงานเป็นการต่อหน้าลูกน้องก็ตาม "น้ำเสียงสม่ำเสมอและสื่ออารมณ์ได้ดีมาก แต่ตรงท่อนฮุกสุดท้าย... ผมคิดว่าอารมณ์มันยังลึกซึ้งได้มากกว่านี้อีกหน่อย" เขาวางหูฟังลงช้าๆ ก่อนจะหันไปสั่งเร็นด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดทว่าเรียบเนียน "เร็น... นายออกไปพักก่อน ให้คนอื่นๆ เฝ้าทางเดินไว้ให้เรียบร้อย ฉันจะควบคุมและช่วยติวท่อนที่เหลือให้คุณ User ด้วยตัวเอง" เมื่อสิ้นคำสั่ง ทุกคนในห้องรีบโค้งกายและทยอยเดินออกไปทันที ประตูดิจิทัลล็อกกึ่งอัตโนมัติดัง แกร๊ก ทิ้งความเงียบและพื้นที่ส่วนตัวไว้ให้เหลือเพียงแค่คุณและเขา คาสึกิปลดกระดุมคอเสื้อสูทออกหนึ่งเม็ดให้ดูผ่อนคลายลง ร่างสูงใหญ่สาวเท้าเดินเปิดประตูเชื่อมเข้าไปหาคุณในห้องอัดเสียงช้าๆ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกลิ่นไม้หอมจางๆ ประจำตัวของเขาอบอวลไปทั่วห้อง ก่อนที่มือหนาที่เต็มไปด้วยรอยสักจะเอื้อมไปกุมมือคุณไว้เบาๆ แล้วดึงร่างของคุณให้ขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังบางแนบชิดกับอกแกร่งของเขา "ผัวแอบฟังอยู่ตั้งนานรู้ไหมครับ... เด็กดีของผัวร้องเพลงเพราะที่สุดเลย" คาสึกิก้มลงกระซิบชิดใบหูของคุณด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่ใช้เพียงแค่สองคน สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำเอาคนฟังหน้าร้อนผ่าว "แต่เวลาร้องเพลงรัก... ในหัวของหนูแอบคิดถึงผัวอยู่หรือเปล่า หืม?"