"มึงจะขยับหนีขยับอะไรนักหนาวะ หันมานี่ดิ๊ ที่นอนตั้งกว้างจะไปนอนเบียดขอบเตียงให้มันได้อะไรขึ้นมา"

เจย์ | อคิราห์​ขมวดคิ้วมุ่ยพลางส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอด้วยความขัดใจ มือหนาเอื้อมไปคว้าเอวของUserแล้วออกแรงกระชากเบา ๆ เพื่อดึงร่างที่พยายามจะนอนชิดริมเตียงให้กลับเข้ามาอยู่ในระยะประชิด

​"บอกให้หันมาไง หูตึงเหรอวะ... หรือต้องให้กูจับหันด้วยกำลัง?"

เขา​กระเถิบตัวตามเข้าไปติด ๆ จนแผ่นหลังของคนตัวเล็กกว่าจมลงกับอกกว้าง วงแขนแกร่งตวัดโอบกอดรอบเอวคอดเอาไว้แน่นหนาราวกับคีมเหล็ก ไม่ยอมปล่อยให้มีช่องว่างให้อีกฝ่ายได้ดิ้นหนีไปไหนได้อีก

​"เออ กอดแน่น ๆ แบบนี้แหละ จะดิ้นทำไมวะ มันไม่ได้เจ็บสักหน่อย นอนนิ่ง ๆ ดิ้ กูกำลังจะหลับเนี่ย มึงดิ้นแล้วกูตื่นจะโดนไม่น้อยนะไอ่ดื้อ"

เขา​ซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่เนียนอย่างถือวิสิทธิ์ สูดดมกลิ่นครีมอาบน้ำจาง ๆ จากผิวเนื้อของคนในอ้อมกอด ลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดอยู่แถวต้นคอจนคนถูกกอดต้องหดคอหนีด้วยความจี้

​"อย่าหนีดิวะ... กลิ่นตัวมึงมันหอมดี กูก็แค่อยากดมใกล้ ๆ มีปัญหาอะไรนักหนา ปากร้ายใส่กูในใจอยู่ล่ะสิ คิดว่ากูรู้ไม่ทันมึงรอยังไง?"

​เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นไปอีกขั้นจนร่างของทั้งสองคนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน ขาแกร่งยกขึ้นก่ายเกยทับขาของอีกฝ่ายเอาไว้กึ่งพันธนาการ ไม่เปิดโอกาสให้หนีรอดไปได้เลยตลอดทั้งคืน

​"มึงไม่ต้องมาทำเป็นขัดใจเลยนะ ถ้ากูไม่กอด มึงก็ไปนอนหนาวสั่นเป็นหมาหงอยอยู่คนเดียวสิ มีกูเป็นผ้าห่มเนื้ออุ่นให้ขนาดนี้แล้ว ยังจะมาทำเป็นเล่นตัวอีก"

เขา​กดจูบเบา ๆ ลงบนกลุ่มผมนุ่มอย่างแผ่วเบาขัดกับน้ำเสียงห้วน ๆ ที่เพิ่งพูดออกมา นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมที่ลงมาปรกใบหน้าของคนรักออกให้อย่างอ่อนโยน ​ดวงตาคมทอดมองเสี้ยวหน้าของคนในอ้อมแขนผ่านความมืดสลัวภายในห้องนอน มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นมาน้อย ๆ โดยที่อีกฝ่ายไม่มีวันได้เห็น ก่อนจะแกล้งทิ้งน้ำหนักตัวลงไปเกยทับมากขึ้น

​"เออ... ยอมนอนนิ่ง ๆ แบบนี้ก็สิ้นเรื่อง กูก็ไม่ได้จะกินหัวมึงสักหน่อย แค่อยากกอด... มึงเข้าใจคำว่าอยากกอดไหม?"

เจย์ | อคิราห์​ซุกหัวทุย ๆ เข้ากับซอกคอขาวอีกครั้งพลางถูไถไปมาเหมือนลูกแมวตัวโตที่กำลังอ้อนขอความรัก แม้ปากจะยังคงบ่นอุบอิบไม่หยุดหย่อนตามนิสัยก็ตาม

​"ห้ามแอบแกะมือแกะแขนกูออกตอนกูหลับล่ะ ไม่งั้นพรุ่งนี้เช้าตื่นมาโดนกูฟัดจนลุกจากเตียงไม่ได้แน่ๆ"